Η Κατάκτηση της Δύσης 9

Επεισόδιο 9: ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΕΔΙΑΔΕΣ (D’Antonio, Calegari)

Το κόμικς: Περίπολος του Οχυρού Bridger συλλαμβάνει και οδηγεί στο οχυρό ένα νεαρό Ινδιάνο, επίδοξο αλογοκλέφτη. Αποδεικνύεται πως τελικά πρόκειται για μια μικρή Ινδιάνα ονόματι Ai-Sha, η οποία μάλιστα τυγχάνει κόρη του αρχηγού των Cheyenne. Η μικρή αναστατώνει τη ζωή του οχυρού, έτσι o διαχειμάζων στο οχυρό Pat McDonald αναλαμβάνει να την οδηγήσει πίσω στη φυλή της. Παράλληλα στο Fort Bridger καταφθάνει κι ένας Βρετανός ευγενής, ο Λόρδος Percy, Δούκας του Glendower, ο οποίος επιδίδεται στο σπορ του κυνηγιού του βίσωνα. Καθώς ο Pat επιστρέφει την Ai-Sha στους Cheyenne, δέχεται την επίθεση των Kiowa, τους οποίους καθοδηγεί το Κόκκινο Χέρι. Για να τους ξεφύγει ο Pat ακολουθεί την πορεία ενός κοπαδιού βισώνων. Οι Ινδιάνοι, όμως, εξαγριώνουν εσκεμμένα το κοπάδι και ο Pat βρίσκεται αναίσθητος και στο έλεος των αφηνιασμένων ζώων. Η Ai-Sha θα σώσει τον ήρωα μας, ο οποίος θα ξυπνήσει φιλοξενούμενος των Cheyenne και του αρχηγού τους, του Χονδρού Ποδιού.

Ο Pat θα ξεχειμωνιάσει με τους Cheyenne. Όταν θα μπει η Άνοιξη μια δυσάρεστη έκπληξη περιμένει τόσο τους Cheyenne όσο και τους Kiowa που ετοιμάζονται να ξεκινήσουν το κυνήγι του βίσωνα. Η ομάδα του Λόρδου Percy διασκεδάζει κυνηγώντας και σκοτώνοντας βίσωνες. Μάλιστα, ο Άγγλος ευγενής ανακαλύπτει ανάμεσα σε ένα κοπάδι, έναν μεγάλο λευκό βίσωνα, βαρύτιμο τρόπαιο για κάθε κυνηγό θηραμάτων! Παρόλο που το Χονδρό Πόδι εξηγεί την ιερότητα του ζώου για τους Ινδιάνους, ο Λόρδος Percy εφορμά στο κατόπι του μόνο και μόνο για να βρεθεί φαρδύς πλατύς στο έλεος του τεράστιου ζώου. Ο λευκός βίσωνας όμως δεν θα του επιτεθεί. Οι Kiowa καιροφυλακτούν ωστόσο και κατορθώνουν με τις επιδρομές τους να συλλάβουν τόσο τον Λόρδο Percy όσο και την Ai-Sha, ενώ τραυματίζουν το Χονδρό Πόδι. Ο Pat, μαζί με τον ανιχνευτή του Λόρδου, τον Levasseur, αναλαμβάνουν να τους σώσουν.

Ο Pat μπαίνει απρόσκλητος στο χωριό των Kiowa και με περίσσιο θράσος καλεί σε μονομαχία το Κόκκινο Χέρι για την καρδιά της Ai-Sha. Ο Pat σκοτώνει τον Ινδιάνο, παίρνει την Ai-Sha, όταν όμως επιχειρεί να ελευθερώσει και τον Πέρσι οι Kiowa εξαγριώνονται και μόνο η παρέμβαση του Levasseur και της ομάδας του, που με μια ομοβροντία κόβουν τον βήχα στους ερυθρόδερμους, τους επιτρέπει να το σκάσουν σώοι. Σύντομα η κατάσταση αλλάζει καθώς οι Kiowa υπερτερούν αριθμητικά. Η εμφάνιση ωστόσο των Cheyenne σε ρόλο ιππικού, ανατρέπει το σκηνικό για πολλοστή μα και τελευταία φορά. Καθώς οι λευκοί επιστρέφουν στο Fort Bridger και μετά από ένα συγκινητικό αποχαιρετισμό του Pat και της Ai-Sha, ο Λόρδος Percy έρχεται σε ένα νέο τετ α τετ με τον λευκό βίσωνα. Αυτή τη φορά είναι το ζώο που βρίσκεται στο έλεος του κυνηγού. Ωστόσο, ο Percy θα χαμηλώσει την κάννη του όπλου του και θα αποχωρήσει αναγνωρίζοντας το μεγαλείο του λευκού βίσωνα.

Περιοχή των Μεγάλων Πεδιάδων

Χάρτης Ινδιάνων των πεδιάδων

Παρατηρήσεις: Μεγάλες πεδιάδες ονομάζουμε μια περιοχή έκτασης περίπου 3.200 τετραγωνικών μιλίων που ξεκινά δυτικά του ποταμού Mississippi και καταλήγει ανατολικά των Rocky Mountains. Βόρεια εκτείνεται εντός των συνόρων του Καναδά, ενώ ως νότιο σύνορό της συνήθως λογίζεται ο Rio Grande. Ο όρος «Μεγάλες Πεδιάδες» δεν ήταν σε χρήση τον 19ο αιώνα.

Υπολογίζονται σε καμία τριανταριά οι φυλές που παρέλασαν από τις πεδιάδες τον 19ο αιώνα. Σε σχέση με τις φυλές που εμφανίζονται στην «Κατάκτηση» θα τις τοποθετούσαμε ως εξής: Στο βορρά ήταν κυρίως οι Blackfeet και από κάτω τους οι Crow, στα ανατολικά των Crow ήταν οι Arikara και οι Teton-Dakota και πάνω από αυτούς (βορειοανατολικά) οι Assiniboin. Νοτιότερα από τους Crow ζούσαν οι βόρειοι Cheyenne, οι Arapaho και οι Νότιοι Cheyenne. Στις νότιες πεδιάδες, από τις αρχές του 19ου αιώνα, είχαν μετακινηθεί και οι Kiowa, όπως και οι Apache των πεδιάδων (Plains Apache). Τέλος νοτιοδυτικά, στα όρια των πεδιάδων, είχαμε τους Shohone. Κάτω από τον ποταμό Arkansas (κάτω από τους Kiowa) είχαμε τους Comanche και στο ίδιο ύψος -λίγο πιο ανατολικά- τους Wichita. Φυσικά, στα μέσα του 19ου αιώνα, η κυρίαρχη φυλή στις πεδιάδες ήταν οι Dakota (Sioux). Φυλές που ζούσαν κοντά στους Ινδιάνους των Μεγάλων Πεδιάδων ήταν ανατολικά και με κατεύθυνση από βορρά προς νότο, οι Mandan, οι Hidatsa και οι Pawnee και δυτικά, στα οροπέδια, οι Flathead, οι Nez-Perce και οι Ute. Ωστόσο, πρέπει πάντα να έχουμε υπόψη μας πως τα ινδιάνικα έθνη ήταν νομαδικά και ο πληθυσμός τους ήταν μικρός. Καμιά φορά αρκούσε μια επιδημία η μια συντριπτική πολεμική ήττα για να σβήσει μια φυλή από το χάρτη!

Πολεμιστές Cheyenne

Οι Cheyenne θεωρείται ότι προέρχονται από τη περιοχή των Μεγάλων Λιμνών και μετακινήθηκαν, αρχικά κατά μήκος του ποταμού Missouri, στη περιοχή της Minnesota, κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα. Στις αρχές του 19ου αιώνα συγκροτούσαν μια μεγάλη φυλή και ζούσαν στη σημερινή South Dakota, πλησίον στους Μαύρους Λόφους (τους οποίους θεωρούσαν ιερούς) και πέριξ του ποταμού Powder, στη σημερινή Montana. Αργότερα, όμως, ήρθαν οι Sioux και έδιωξαν τους Cheyenne δυτικότερα, όπως και τους παραδοσιακούς συμμάχους τους, τους Arapaho. Με τη σειρά τους, οι Cheyenne έστειλαν νοτιότερα τους Kiowa (εξ ου και η μεγάλη μεταξύ τους έχθρα που βλέπουμε στο τεύχος).

Η σημαία του Έθνους των Τσεγιέν

Το έθνος των Cheyenne διακρίνεται σε δυο μεγάλες εθνοτικές υποομάδες, τους Βόρειους και του Νότιους Cheyenne. Το γεωγραφικό σύνορο μεταξύ τους ήταν ο ποταμός Platte. Σε ότι αφορά την κοινωνική τους οργάνωση και ιεραρχία οι Cheyenne διακρινόταν σε 10 ομάδες (clans) και κάθε μια έστελνε 4 εκπροσώπους στο συμβούλιο της φυλής. Κεντρικό στοιχείο της λατρείας τους ήταν ο χορός του ήλιου (sun dance). Σήμερα τα υπολείμματα των νότιων Cheyenne ζουν στην Oklahoma ενώ των βόρειων Cheyenne στην Montana.

Οι Kiowa, όπως άλλωστε και οι Crow και οι Ute και οι Pawnee, ήταν παραδοσιακοί εχθροί των Cheyenne και των Arapaho. Κυριότεροι σύμμαχοι των Kiowa ήταν οι Comanche, ήδη από τα τέλη του 18ου αιώνα. Ιστορικός ηγέτης των Kiowa υπήρξε ο Dohosan (1805–1866). Περισσότερα για τους Kiowa θα δούμε στο τεύχος 41.

Ο Percy, Δούκας του Glendower δεν φαίνεται να είναι ιστορικό πρόσωπο. Δουκάτο του Glendower δεν φαίνεται να υπάρχει ή να υπήρξε στη Βρετανία. Percy και Glendower ονομαζόταν δυο βρετανοί ευγενείς, επαναστάτες επί της βασιλείας του Henry IV. Και οι δυο τους είναι βασικοί χαρακτήρες στο θεατρικό του Shakespeare, Henry IV. Να εμπνεύστηκε από εκεί ο D’ Antonio το όνομα του χαρακτήρα του;

Υπάρχουν δυο είδη αμερικάνικου βίσωνα (ή βούβαλου, όπως είναι και παλαιότερη ονομασία του): ο βίσωνας των πεδιάδων και ο βίσωνας των βουνών, ο οποίος είναι και μεγαλύτερος σε μέγεθος. Το είδος οδηγήθηκε σχεδόν σε εξαφάνιση το 19ο αιώνα, αλλά η συστηματική εκτροφή του τις επόμενες δεκαετίες συνέβαλε στη διάσωση του (το κρέας του θεωρείται πιο υγιεινό από το μοσχαρίσιο). Ένας βίσωνας μπορεί να ξεπερνάει τα 3 μέτρα σε μήκος ενώ το βάρος του μπορεί να κυμαίνεται από 350 έως 1000 κιλά. Ο αρσενικός βίσωνας είναι λίγο βαρύτερος από τον θηλυκό.

Πίνακας του Charles Marion Russell

Πρόκειται για αποδημητικό ζώο που μπορεί να διανύσει τεράστιες αποστάσεις σε μια μέρα! Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1880 δεν είχαν απομείνει παρά λίγες χιλιάδες βίσωνες, οι οποίοι κυνηγιόνταν κυρίως για το δέρμα τους. Λέγεται πως η Αμερικάνικη κυβέρνηση ευνοούσε την εξόντωση των πληθυσμών του βίσωνα ως μέσο εκτόπισης των Ινδιάνων από τις πεδιάδες. Αλλά και οι ίδιοι οι Ινδιάνοι συνέβαλαν ουσιαστικά στην παρ’ ολίγο εξάλειψη του είδους. Υποστηρίζεται πως γύρω στα 1830 οι Comanche και οι λοιποί ιθαγενείς των νότιων πεδιάδων σκότωναν 280 χιλιάδες βίσωνες το χρόνο!

Collana Rodeo #15 (Ιταλία)

Storia del West #11 (Ιταλία)

Epopeia Tri #9 (Βραζιλία)

Έρευνα-κείμενα: CrazyHorse (κατά κόσμον, Μανώλης Εργαζάκης)
Επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της "Κατάκτησης": http://kataktisidisis.blogspot.gr/
Επιμέλεια εικονογράφησης-παρουσίασης: adamsjim
Για το blog "ΣΕΛΙΔΕΣ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑΣ", 2015
http://selidesnostalgias.blogspot.gr/

Νέες εκδόσεις 177: Star Wars #1

Star Wars: A New Hope - Επεισόδιο IV

ΠΡΩΤΑ ΣΤΑ ΚΟΜΙΚΣ, ΜΕΤΑ ΣΤΟ ΣΙΝΕΜΑ

Όλα ξεκίνησαν το 1977, λίγες εβδομάδες πριν η πρώτη ταινία Star Wars παιχτεί στους κινηματογράφους, όταν η Marvel, η πρωτοπόρος εταιρεία στον χώρο των κόμικς, παρουσίασε τον Λουκ Σκάιγουόκερ ρωτώντας τους αναγνώστες της: "Θα σώσει το σύμπαν, ή θα το καταστρέψει;"... Τα κόμικς αυτά είναι καρπός της συνεργασίας της Marvel Comics Group με την Lucas Film και ακολουθούν με πιστότητα το σενάριο της κινηματογραφικής εκδοχής, ενώ περιλαμβάνουν και σκηνές που δεν συμπεριλήφθηκαν στις τελικές κόπιες των ταινιών της τριλογίας.

Η έκδοση αυτή περιλαμβάνει τα τεύχη του περιοδικού Star Wars #1-6, του 1977. Το σενάριο είναι του Roy Thomas και η εικονογράφηση του Howard Chaykin. Κυκλοφόρησε μαζί με την εφημερίδα "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ", την Κυριακή 31 Ιανουαρίου. Τιμή εφημερίδας, μαζί με τα ένθετα: 4,00 ευρώ.

Οι τίτλοι των επεισοδίων που περιλαμβάνονται:

1. Star Wars

2. Έξι εναντίον όλων

3. Το άστρο του θανάτου

4. Μάχη με τον Νταρθ Βέιντερ

5. Τα φεγγάρια του Γιάβιν

6. Είναι αυτό το τελευταίο κεφάλαιο;

Το σχόλιό μας

Πρόκειται για μια πολύ καλή έκδοση, στην καλύτερη τιμή που θα μπορούσαμε να την ζητήσουμε. Φυσικά, έχουμε και εδώ -όπως και σε όλες τις εκδόσεις της Καθημερινής- μικρολαθάκια στα κείμενα αλλά και το μόνιμο πρόβλημα με τα εξώφυλλα: θα πρέπει να ψάξεις σε δέκα περίπτερα για να καταφέρεις να βρεις αντίτυπο με σωστά διπλωμένη την ράχη, να πέφτουν σωστά τα γράμματα κτλ.

Οι Δημιουργοί... και τα Έργα τους 12: Χάρολντ Φόστερ (Harold Rudolf Foster) [18/08/1892 - 25/07/1982] Χάλιφαξ, Καναδάς

Ο Harold Rudolf Foster (18 Αυγούστου 1892 - 25 Ιουλίου 1982), γνωστός και ως Hal Foster, ήταν ένας Καναδό-Αμερικανός εικονογράφος, πιο γνωστός ως ο δημιουργός του βραβευμένου κόμικς "Prince Valiant", που επηρέασε πολλούς καλλιτέχνες και μεταφέρθηκε και στην τηλεόραση. Ο Foster ήταν 73 ετών όταν εξελέγη μέλος της Great Britain's Royal Society of Arts, μια τιμή που έχει γίνει σε πολύ λίγους Αμερικανούς.

Γεννήθηκε στο Halifax της Νέας Σκωτίας και μετακόμισε στο Σικάγο το 1919, όπου σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Σικάγο και σύντομα βρέθηκε να δουλεύει με εικόνες. Ο εικονογράφος JC Leyendecker ήταν μια πρόωρη επιρροή γι' αυτόν.

Ο Foster έκανε την προσαρμογή σε κόμικς του βιβλίου "Τarzan of the Apes", του Edgar Rice Burroughs. Το κόμικς ξεκίνησε να δημοσιεύεται στον Τύπο στις 7 Ιανουαρίου του 1929 και αφού ολοκληρώθηκε ο Foster εγκατέλειψε τον Ταρζάν, αφήνοντας τα ηνία στον Rex Maxon, ο οποίος ανέλαβε τον ήρωα σε καθημερινή βάση από τις 10 Ιούνη του 1929. Ο Foster επέστρεψε για να κάνει το Κυριακάτικο strip του Ταρζάν από τις 27 Σεπτέμβρη του 1931, συνεχίζοντας μέχρι που ανέλαβε τον Κυριακάτικο Ταρζάν ο Burne Hogarth, στις 9 Μαΐου 1937. Ο Foster είχε κουραστεί να εργάζεται πάνω σε προσαρμογές και άρχισε να σχεδιάζει τη δική του δημιουργία.

Όταν ο διάσημος επιχειρηματίας και εκατομμυριούχος, William Randolph Hearst, του προτείνει να δημιουργήσει έναν νέο πρωτότυπο χαρακτήρα, ο Foster πέφτει με νέα όρεξη στη δουλειά και δημιουργεί έναν νέο ήρωα: τον Πρίγκιπα Βάλιαντ ("Prince Valiant").

Ο Hearst ήθελε πολύ να κάνει ο Foster ένα κόμικ για τις εφημερίδες του. Ήταν, μάλιστα, τόσο εντυπωσιασμένος με τα σχέδια του καλλιτέχνη για το "Prince Valiant" που του υποσχέθηκε να μοιραστούν 50-50 τα κέρδη από τα ακαθάριστα έσοδα του strip, μια πολύ σπάνια προσφορά για εκείνη την εποχή! Το "Prince Valiant" έκανε πρεμιέρα στις 13 Φεβρουαρίου 1937 και... συνέχισε για δεκαετίες! Το 1944 ο Foster μετακομίζει στο Κονέκτικατ.

Το 1970, ο Foster έπασχε από αρθρίτιδα και άρχισε να σχεδιάζει τη συνταξιοδότησή του. Είχε αρκετές επιλογές για το ποιος καλλιτέχνης θα τον αντικαθιστούσε στα Κυριακάτικα strip και τελικά κατέληξε στον συνεργάτη του, John Cullen Murphy, ο οποίος τον αντικατέστησε και μόνιμα από το 1971. Για αρκετά χρόνια, ο ίδιος συνέχισε να γράφει τα σενάρια και να προσθέτει αρκετές λεπτομέρειες στα σκίτσα του Murphy, μέχρι που τελικά λόγω προβλημάτων υγείας, σταμάτησε κάθε ενασχόληση με τον αγαπημένο του ήρωα.

Ο Foster πέθανε στο Spring Hill, το 1982.

Οι επιπτώσεις από την ενασχόληση του Foster με την τέχνη των κόμικς ήταν ιδιαίτερα σημαντικές, καθώς χάρη σε αυτόν αναπτύχθηκαν τα περιπετειώδη strip. Λόγω των πολύ όμορφων έργων του, με τις καταπληκτικές συνθέσεις, τις σκηνές δράσης και τον λεπτομερή σχεδιασμό της ανθρώπινης ανατομίας και των κοστουμιών, πολλοί άνθρωποι έδειξαν για πρώτη φορά ενδιαφέρον για τα κόμικς. Ο δε Πρίγκιπας Βάλιαντ, δημιουργούσε κύματα μεγάλου θαυμασμού σε άλλους εικονογράφους και έγινε μια σημαντική επιρροή για πολλές γενιές μετέπειτα καλλιτεχνών που άρχισαν να δημιουργούν ρεαλιστικά κόμικς. Ανάμεσά τους οι: Mark Schultz, William Stout, Joe Kubert, Frank Frazetta, George Pratt, Warren Tufts, Bill Ward, Al Williamson και Wally Wood.

Ο Foster έχει αναγνωριστεί παγκοσμίως πλέον για το έργο του, ενώ και κατά τη διάρκεια της ζωής του δέχθηκε πλήθος βραβείων.

Επιμέλεια κειμένου/παρουσίασης: Πλαφουτζής Παναγιώτης, για το blog "ΣΕΛΙΔΕΣ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑΣ", 2015

Νέες εκδόσεις 176: Κόμιξ #19

Ο γιος του ήλιου

Συναρπαστικές ιστορίες διάσημων σχεδιαστών:

1. Σκρουτζ Μακ Ντακ: Ο γιος του ήλιου

(Σενάριο/Σχέδιο: Don Rosa)

2. Κύρος: Ένα ταίρι για τον εφευρέτη

(Σενάριο: Janet Gilbert / Σχέδιο: Vicar)

3. Μίκυ Μάους: Εφιαλτικές υποψίες

(Σενάριο/Σχέδιο: Noel Van Horn)

4. Ντόναλντ Ντακ: Ένα ατρόμητο παπί

(Σενάριο: Knut Nærum / Σχέδιο: Arild Midthun)

5. Ντόναλντ Ντακ: Μαραθώνιος στον πάγο

(Σενάριο: Frank Jonker /Σχέδιο: Mau Heymans)

6. Ντόναλντ Ντακ: Ο μάστορας του στίχου

(Σενάριο: Paul Halas / Σχέδιο: Marco Rota)

7. Σκρουτζ Μακ Ντακ: Το στέμμα της Βασίλισσας Καζάμπρα

(Σενάριο: Per Hedman / Σχέδιο: Francisco Rodriguez Peinado)

Το αγαπημένο περιοδικό μικρών και μεγάλων κυκλοφορεί από την Τρίτη 29 Ιανουαρίου στα περίπτερα.

Εξώφυλλο: Don Rosa

Σελίδες: 100

Μέγεθος: 17,0 x 23,5

Τιμή: 3,50 ευρώ

Εκδόσεις: Καθημερινές Εκδόσεις Α.Ε.

Το σχόλιό μας: Η νέα έκδοση του "Κόμιξ" από τις Καθημερινές Εκδόσεις, ήταν από την αρχή ένα αμφιλεγόμενο περιοδικό. Τόσο ίδιο αλλά και τόσο διαφορετικό από τον προκάτοχό του. Πλέον, με το καινούριο τεύχος #19, φαίνεται να μπαίνει σε μια νέα φάση που δημιουργεί ακόμη μεγαλύτερη σύγχυση στους φανατικούς του αναγνώστες. Αρχίζει να δημοσιεύει ιστορίες που είχαν κυκλοφρήσει στην πρώτη περίοδο, ξεκινώντας με το "Ο Γιος του Ήλιου", το οποίο το είχαμε διαβάσει αρχικά στο τεύχος #89 του αρχικού "Κόμιξ". Θα μπορούσε να σκεφτεί κάποιος ότι από το 1995 έως σήμερα έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια και ότι οι νέοι αναγνώστες μπορεί να μην έχουν εκείνο το τεύχος. Ίσως να ίσχυε κάτι τέτοιο εάν στο μεταξύ δεν είχε ξανακυκλοφορήσει η ιστορία το 2008 στην σειρά "Βιβλιοθήκη Κόμιξ" #1. Στο επόμενο τεύχος θα βρούμε την ιστορία "Το ρευστό", όπως την είχαμε διαβάσει στο τεύχος #33 της πρώτης έκδοσης αλλά και στο "Βιβλιοθήκη Κόμιξ" #1.

Γίνεται φανερό πως για τους παλιούς αναγνώστες μειώνεται το ενδιαφέρον για το νέο "Κόμιξ", ενώ δεν είναι λίγοι εκείνοι που αναρωτιούνται αν έχει λόγο ύπαρξης πια ένα τέτοιο περιοδικό. Δεν είναι ότι ξανακυκλοφορεί μια ιστορία που την είχαμε διαβάσει και παλαιότερα αλλά ότι αυτό γίνεται στο "Κόμιξ", που κάποτε είχε έναν εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα σαν έντυπο.

Κλείνοντας, θα θέλαμε να αναφερθούμε στο νέο στήσιμο του εξωφύλλου: μαύρο περιθώριο γύρω από την εικόνα, χωρίς αναφορά στον τίτλο της ιστορίας, ο οποίος αναγράφεται μόνο στην ράχη του περιοδικού με κάτι τεράστια γράμματα που κάθε σοφός γραφίστας θα σκεφτόταν πολύ να τα χρησιμοποιήσει ακόμα και σε περιοδικό με το διπλάσιο πάχος σελίδων...

Λογοτεχνικές Προτάσεις 125: Ο Πεταλούδας (Μυθιστόρημα)

O Ανρί Σαριέρ -γνωστός με το παρατσούκλι Πεταλούδας, εξαιτίας ενός εντυπωσιακού τατουάζ στο στήθος του- συλλαμβάνεται στο Παρίσι για ένα φόνο που δεν διέπραξε και καταδικάζεται σε ισόβια κάθειρξη, σε μια σωφρονιστική αποικία στα ανοιχτά της Γαλλικής Γουιάνας. Όμως, για τον Σαριέρ η ελευθερία είναι πιο σημαντική κι από τον αέρα που αναπνέει. Σαράντα τρεις μέρες μετά την άφιξή του στη φυλακή, ο Πεταλούδας προσπαθεί για πρώτη φορά να αποδράσει. Με μοναδικά του όπλα την πονηριά και το πείσμα, ο Σαριέρ δοκιμάζει και αποτυγχάνει ξανά και ξανά, μέχρι που τον μεταφέρουν στο Νησί του Διαβόλου, μια διαβόητη φυλακή από την οποία κανείς ποτέ δεν είχε καταφέρει να δραπετεύσει... μέχρι τότε.

Το αυτοβιογραφικό χρονικό του Ανρί Σαριέρ είναι μια ιστορία απίστευτου θάρρους αλλά κι ένα μοναδικό ντοκουμέντο για τη ζωή των καταδίκων στις σωφρονιστικές αποικίες της Καραϊβικής. Ένας συγκλονιστικός ύμνος στην ελευθερία και στην ανθρώπινη θέληση που ενέπνευσε την ομώνυμη ταινία με πρωταγωνιστές τους Steve McQueen και Dustin Hoffman.

«Ένα μοντέρνο αριστούργημα θάρρους και καταιγιστικής δράσης.»
- The New Yorker

Συγγραφέας: Henri Charriere
Μετάφραση: Δημήτρης Αναγνωστόπουλος
Σχήμα: 14x20,5
Σελίδες: 688
ISBN: 978-960-497-370-5
Ημερομηνία έκδοσης: 01/09/2012
Τιμή: €21,90
Εκδόσεις: Anubis

Ελληνικά Comic Books 104: Batman - Arkham Asylum (2012)

Ένα από τα κορυφαία graphic novels όλων των εποχών και μια από τις πιο πρωτότυπες περιπέτειες με πρωταγωνιστή το Σκοτεινό Ιππότη...

Το "Arkham Asylum: Ένας Σκοτεινός Οίκος σε μια Σκοτεινή Γη" είναι μια συγκλονιστική ιστορία ψυχολογικού τρόμου που αφηγείται τη σύγκρουση του Μπάτμαν με τους τροφίμους του Ασύλου Άρκαμ, στις πτέρυγες του οποίου κρατούνται οι πιο επικίνδυνοι παράφρονες εγκληματίες του κόσμου. Υπό την καθοδήγηση του Τζόκερ, ο Διπρόσωπος, ο Κροκ, ο Κλέιφεϊς, το Σκιάχτρο και μια πλειάδα διαβόητων αντιπάλων του Σκοτεινού Ιππότη στασιάζουν και καταλαμβάνουν το Άσυλο Άρκαμ. Ο μοναδικός τους όρος για να απελευθερώσουν τους ομήρους είναι να τους παραδοθεί ο Μπάτμαν...

Οι θρυλικοί δημιουργοί GRANT MORRISON (JLA, THE INVISIBLES, New X-Men) και DAVE McKEAN (THE SANDMAN, MR. PUNCH, Cages) ακολουθούν τα βήματα του μασκοφόρου ήρωα, που περιπλανιέται στους σκοτεινούς διαδρόμους του Ασύλου Αρκαμ αντιμετωπίζοντας τους μεγαλύτερους εχθρούς του αλλά και τους δαίμονες που κρύβονται βαθιά μέσα του...

Συγγραφέας: Grant Morrison
Μετάφραση: Ηλίας Τσιάρας
Σχήμα: 17x26
Σελίδες: 112
ISBN: 978-960-497-379-8
Ημερομηνία έκδοσης: 02/09/2012
Τιμή: €16,90
Εκδόσεις: Anubis

«Μουσείο» εγκαταλελειμμένων αυτοκινήτων

Πριν από πολλά χρόνια, τα αυτοκίνητα αυτά ήταν ότι πιο σύγχρονο κυκλοφορούσε στους δρόμους της Ρωσίας. Με την εξέλιξη της αυτοκινητοβιομηχανίας ωστόσο, γρήγορα ξεπεράστηκαν και οι ιδιοκτήτες τους τα παράτησαν.

Τώρα βρίσκονται σε μια υπαίθρια μάντρα, κοντά στην πόλη Chernousova, όπου σκουριάζουν με τον καιρό. Για τις ανάγκες της φωτογράφισης, ξαναθυμηθήκανε για λίγο την παλιά τους αίγλη...

http://perierga.gr

Λογοτεχνικές Προτάσεις 124: Στο βράχο των νεκρών μυστικών (Μυθιστόρημα)

Συγγραφέας: Κωνσταντίνος Ρωμοσιός

ISBN: 960-14-0849-5

Αρ. σελίδων: 204

Τιμή: 12,23€

Εκδόσεις: Λιβάνη

Το "Στο βράχο των νεκρών μυστικών" είναι ένα συναρπαστικό ερωτικό μυθιστόρημα, μπολιασμένο με ιστορικά στοιχειώματα. Οι δυνάμεις της εξουσίας ζητούν την εξόντωση ενός βυζαντινού τάγματος μοναχών κι αυτό γιατί οι μοναχοί γνωρίζουν ένα θανάσιμο μυστικό, που πρέπει να διαγραφεί από την ιστορία. Δύο νέοι άνθρωποι του σήμερα θα αναστήσουν ξεχασμένα φαντάσματα και θα βιώσουν ένα κοσμικό σχέδιο που μπορεί να τους οδηγήσει στην πληρότητα, τη λύτρωση ή τον αφανισμό.

Aν η δύναμη του θεΪκού Σύμπαντος ορίσει τις συνθήκες για να έρθουν κοντά δύο άνθρωποι κι αυτό είναι λόγος για να γεννηθεί η αγάπη, τότε ο Kωνσταντίνος Pωμοσιός μπορεί να αναδειχθεί σε έναν καλό προξενητή του είδους.

Υπάρχουν φορές που ορισμένοι άνθρωποι έχουν ανάγκη από μία κοσμογονία ή κάποια μεταφυσική δύναμη για να αισθανθούν τον έρωτα. Καθώς η παραδοχή της αλήθειας «έρωτας από την πρώτη ματιά» τούς φαντάζει απλοϊκή. Το μυθιστόρημα του Κωνσταντίνου Ρωμοσιού, κινεί τον Ιησού Χριστό, μία υποτιθέμενη αίρεση του πρώιμου Μεσαίωνα, τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά, μία μονή του Αγίου Όρους και τη συνταγή της λογοτεχνίας του φανταστικού, για να δημιουργήσει την ατμόσφαιρα όπου τοποθετεί τους ερωτευμένους πρωταγωνιστές του.

Το μυθιστόρημα αρχίζει από το χάος του 86 μ.X., οπότε ο συγγραφέας ρίχνει τους σπόρους του μυστηρίου όταν στη μέση μίας καταιγίδας ένας γαλήνιος άνδρας επιβάλλεται στην ανταριασμένη Φύση και την καθησυχάζει. Και στο αμέσως επόμενο κεφάλαιο βουτά στο σήμερα, στο δερμάτινο σαλόνι του σπορ αυτοκινήτου ενός πλουσιόπαιδου τελειόφοιτου γιατρού που τρέχοντας στην παραλιακή συγκρούεται με ένα φορτηγό. Το δυστύχημα προκαλεί τον θάνατο στην κοπέλα του, ενώ ο ίδιος για δευτερόλεπτα βγαίνει από το σώμα του και η ψυχή του συναντά τον Ιησού. Ο Θεάνθρωπος όμως του υποδεικνύει πως η ζωή του έχει έναν άλλον σκοπό να επιτελέσει στο Ιερό Βουνό. Ο πλουσιόπαις, Γιώργος Σερεμέτης, επιζεί λοιπόν και για να εξιλεωθεί από τις ενοχές του για τον θάνατο της κοπέλας βρίσκεται σε μια μονή του Άθω, όπου μονάζει σε μία απομονωμένη σπηλιά κοντά στη θάλασσα με απόκρημνους βράχους να την προστατεύουν.

Επιστροφή στο παρελθόν, στα 968 μ.X., την εποχή της αυτοκρατορίας του Νικηφόρου Φωκά, όταν ο Βυζαντινός αυτοκράτορας πληροφορείται για την ύπαρξη του Τάγματος των Καθαρών και τη δράση του στο Αγιον Όρος. H χριστιανική αίρεση των Καθαρών διαδίδει ότι ο Ιησούς διασώθηκε από τους μαθητές του προτού πεθάνει πάνω στον Σταυρό, ότι τον φυγάδευσαν προς την Εσπερία, όπου νυμφεύθηκε τη Μαρία Μαγδαληνή με την οποία απέκτησε απογόνους. Ο Καθαροί παρακολουθούν τη γενεαλογία του Αγίου Αίματος, έρχονται σε επαφή με τους απογόνους Του -κυρίως διαδόχους του αγγλικού θρόνου- οπότε ο Βυζαντινός αυτοκράτορας διατάσσει τον αφανισμό του αιρετικού αυτού τάγματος και την καταστροφή της μονής τους στον Αθω.

H φαντασία του συγγραφέα έχει ήδη πάρει φωτιά, μπαινοβγαίνοντας στον χρόνο και συνδέοντας την Ιστορία με το δικό του ροζ παραμύθι. Γιατί στο μεταξύ, μία κοπέλα μοντέλο, η Ιωάννα, ναυαγεί στο πέλαγος και το κύμα τη ρίχνει έξω από τη σπηλιά του μοναχού Ιωάννη, κατά κόσμον Γιώργου Σερεμέτη. Τα παιχνίδια της μοίρας που τους επιφυλάσσει ο συγγραφέας είναι αρκετά: μυστικές κρύπτες αποκαλύπτονται, αρχαίες περγαμηνές έρχονται στο φως και εξαϋλώνονται, διλήμματα υπαρξιακά αναζητούν απαντήσεις, το μυαλό φωτίζεται, η σκέψη ανοίγει, η καρδιά πλημμυρίζει από θεία συναισθήματα. Ναι, είναι αγάπη, σαρκική ένωση, αίσιον τέλος.

Και για να μη δημιουργηθούν παρεξηγήσεις από προσηλωμένους στην Ορθοδοξία Χριστιανούς, ο συγγραφέας ενημερώνει τους αναγνώστες του ότι πρόκειται για αποκυήματα της φαντασίας του. Ενώ το σημείο-κλειδί στο πέμπτο μυθιστόρημά του (έχουν προηγηθεί τα «Μεσσιανική Αυτοκρατορία», «H φωτιά περπατά μαζί μου», «Κόλαση», «Ναυάγια στην ακτή των πόθων». «Εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σου») είναι ότι έχει συντονιστεί με τον λογοτεχνικό συρμό της μεταφυσικής λογοτεχνίας. Τη στιγμή όμως που πάει να συναντήσει τον «Κώδικα Ντα Βίντσι» ή τη «Λέσχη του Δάντη» αποφασίζει να κάνει στροφή από το ατμοσφαιρικό θρησκευτικό θρίλερ και να διαπραγματευτεί πιο σύγχρονες καταστάσεις. Όπως το πόσο δύσκολο ή τελικά απλό είναι να καταφέρουν δύο νέοι άνθρωποι να ξεπεράσουν την εγωπάθειά τους και να αγαπηθούν.

Μέρος του κειμένου ανήκει στην Έφη Φαλίδα, από κριτική της στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, 15/05/2004.

Νέες εκδόσεις 175: Μίκυ Μάους #85

Η εφεύρεση του Ζβάινστάιν

Νέο τεύχος Μίκυ Μάους, νέες περιπέτειες!

Αναλυτικά, οι ιστορίες που δημοσιεύονται σ' αυτό:

1. Μίκυ Μάους: Η εφεύρεση του Ζβάινστάιν

(Σενάριο: Casty / Σχέδιο: Massimo De Vita)

2. Φάντομ Ντακ: Τηλεοπτικός παντογνώστης

(Σενάριο: Matteo Venerus / Σχέδιο: Marco Meloni)

3. Φεθρέας Προμηθέας: Η αρπαγή της φωτιάς

(Σενάριο: Roberto Gagnor / Σχέδιο: Alessandro Gottardo)

4. Ντόναλντ Ντακ: Πρόωρη καθυστέρηση

(Σενάριο: Daniele Vessella / Σχέδιο: Massimo Asaro)

5. Γιαγιά Ντακ: Η κόκκινη καρδιά

(Σενάριο: Riccardo Secchi / Σχέδιο: Giada Perissinotto)

Ένας τεύχος γεμάτο γέλιο και περιπέτεια. Κυκλοφορεί από την Παρασκευή 29 Ιανουαρίου.

Εκδόσεις: Καθημερινές Εκδόσεις Α.Ε.
Σελίδες: 132
Μέγεθος: 13,5 x 20,5
Τιμή: 1,90€

Στέλιος Κυριακίδης, η απίστευτη ιστορία ενός μεγάλου αλλά άγνωστου Έλληνα!

Ο Στυλιανός (Στέλιος) Κυριακίδης γεννήθηκε στην Πάφο στις 4 Μαϊου 1910. Πάνω από έναν αιώνα πια. Φτωχόπαιδο ήταν και κάποια στιγμή ξεκίνησε τον αθλητισμό στην Λεμεσό. Του άρεσε να τρέχει από πιτσιρίκι. Κατάφερε, μάλιστα, να πάρει μέρος ως δρομέας με την ελληνική εθνική ομάδα στους ολυμπιακούς αγώνες του 1936!

Αγροτόπαιδο, με έρωτα για τον αθλητισμό και ταλέντο, από το 1934 τα μαζεύει και μετακομίζει στο Χαλάνδρι. Έπιασε δουλειά στην ΔΕΗ (τότε Ηλεκτρική Εταιρεία) και πήγαινε να μετράει τα ρολόγια στα σπίτια του κόσμου για να βγάλει το μεροκάματο.

Τα 'μπλεξε ο πόλεμος μετά. Υπέφερε ο κόσμος. Έτσι κι αυτός, έτσι και η οικογένειά του. Το 1940 έκοψε το τρέξιμο και κοίταξε μόνο να ζήσει.

Πείνα! Έβλεπε τους παλιούς του συναθλητές, εκείνη την μεγάλη ομάδα του 1930, να λιμοκτονούν ή να τους σκοτώνει ο γερμανικός κατοχικός στρατός.

Παντρεύτηκε, έκανε παιδιά, τέλειωσε η Κατοχή, άρχισε η φαγωμάρα του Εμφυλίου. Αδερφός να σκοτώνει αδερφό, εκείνα τα μαύρα χρόνια.

Πούλησε τα μισά έπιπλα για να πάει να τρέξει!

Παίρνει την μεγάλη απόφαση το 1946 να ξανατρέξει. Λίγη προπόνηση, ελάχιστο φαγητό από τους γείτονες, δύσκολα χρόνια. Ήθελε να πάει στην Αμερική. Στην Βοστώνη. Στον φημισμένο μαραθώνιο! Ελπίζοντας ότι και μόνο με την παρουσία του θα μπορέσει να ευαισθητοποιήσει τους Αμερικάνους για να βοηθήσουν τον λαό μας που τα περνούσε δύσκολα όσο ποτέ άλλοτε.

Πώς, όμως, να αγοράσει εισιτήριο για την Αμερική; Με τι λεφτά; Μαζεύει και πουλάει τα μισά έπιπλα του σπιτιού. Πιάνει πέντε δραχμές στο χέρι, του δίνουν με τα πολλά και κάμποσα ακόμα από την δουλειά του και πάει και βγάζει αεροπορικό εισιτήριο. Μονό! Δεν είχε λεφτά για «μετ’ επιστροφής».

Μέσα από τα χαλάσματα της Αθήνας, βρήκε το κουράγιο να πετάξει για Αμερική ρισκάροντας τα πάντα. Με μοναδικό σκοπό να τρέξει! Τίποτα άλλο!

«Θα πεθάνεις στα πρώτα χιλιόμετρα»

Ο πιο δύσκολος μαραθώνιος της εποχής –κι ακόμα φημισμένος– ήταν αυτός της Βοστώνης. Φαβορί ο τεράστιος Άγγλος Κένεθ Μπέιλι και ο Αμερικάνος, νικητής της προηγούμενης χρονιάς, Τζόνι Κέλι. Κι από κοντά ένας Καναδός αθληταράς.

Πριν τον αγώνα όλοι οι αθλητές έπρεπε να περάσουν από γιατρό. Πάει και ο Κυριακίδης, τον εξετάζουν οι Αμερικάνοι και του λένε:

«Δεν μπορείς να τρέξεις.».

- Μα, γιατί; Γιατί δεν μπορώ ενώ έκανα τόσο ταξίδι;

- Είσαι πολύ αδύναμος, νεαρέ Έλληνα. Θα πεθάνεις στον δρόμο από την εξάντληση, έτσι κοκαλιάρης όπως είσαι. Δεν θα αντέξεις ούτε για μερικά χιλιόμετρα.

Παίρνει ουσιαστικά την προσωπική ευθύνη και λέει «φέρτε μου το χαρτί να το υπογράψω ότι θα τρέξω κι αναλαμβάνω όποιον κίνδυνο υπάρχει για την ζωή μου. Θα τρέξω κι ας πεθάνω εδώ πέρα».

Αρχίζει ο αγώνας. 20 Απριλίου 1946 ήτανε. Ξεκίνησε αργά ο Στέλιος Κυριακίδης, αλλά ανέβαζε στροφές. Όλο και πλησίαζε τους πρώτους, όλο και πατούσε καλύτερα. Στο 40 χιλιόμετρο έπιασε τον Κέλι, τον πρωτοπόρο.

Ναι, κέρδισε! Με πανευρωπαϊκό ρεκόρ! Παραμιλούσε η Αμερική.

«Εγώ έτρεχα για τον εαυτό μου, ο Κυριακίδης για έναν λαό»

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τρούμαν καλεί τον Κυριακίδη στον Λευκό Οίκο, μαζί με τον δεύτερο, τον Αμερικάνο Τζόνι Κέλι.

Κι όταν λέμε Κέλι να αναφέρουμε ότι 15 φορές βγήκε στην καριέρα του μέσα στην πρώτη πεντάδα του μαραθωνίου της Βοστώνης, ενώ το 2000 ανακηρύχθηκε από το "Runner’s World" ο κορυφαίος δρομέας για τον περασμένο αιώνα.

Ρωτάει ο Χάρι Τρούμαν τον Τζόνι Κέλι: «Καλά, βρε παιδί μου. Πώς έχασες απ’ αυτόν τον κοκαλιάρη (σ.σ. έτσι τον έλεγαν οι εφημερίδες) κι αδύναμο Έλληνα;».

Απάντηση Κέλι: «Μόνο εγώ έχασα; Κανένας δεν μπόρεσε να τον κερδίσει. Εγώ έτρεχα για τον εαυτό μου κι αυτός για έναν ολόκληρο λαό, για μια ιδεολογία…».

Ο Τρούμαν χαμογελάει και γυρνάει προς τον Κυριακίδη. «Εσύ, παιδί μου, είσαι άξιος συγχαρητηρίων. Για πες μου. Τι θες να κάνω για σένα; Θες ρούχα; Τρόφιμα να δυναμώσεις; Χρήματα; Ό,τι θες από μένα».

«Δεν θέλω τίποτα για μένα, μόνο για τους Έλληνες που λιμοκτονούν»

Απάντηση Κυριακίδη: «Σας ευχαριστώ, πρόεδρε. Δεν θέλω τίποτα για εμένα. Το μόνο που ζητώ, κύριε Τρούμαν, είναι να στείλετε ρούχα και τρόφιμα στα 7 εκατομμύρια Έλληνες που λιμοκτονούν. Αυτό ζητάω. Να βοηθήσετε τον λαό μου που υποφέρει».

Αυτό που έγινε μετά ήταν απίστευτο. Από δωρεές των Αμερικάνων μαζεύτηκαν τόνοι από τρόφιμα, φάρμακα, κουβέρτες. Δεν είχαν πώς να τα μεταφέρουν. Μόλις βρέθηκαν έξι καράβια, με τη συνδρομή της οικογένειας Λιβανού, έφτασε η βοήθεια στην Ελλάδα. Το «Πακέτο Κυριακίδη», όπως το ονόμασαν.

Συγκεντρώθηκαν, επίσης, 250.000 δολάρια για να δοθούν στους ταλαιπωρημένους Έλληνες από την Κατοχή και τον Εμφύλιο! Ποσό τεράστιο για την εποχή. Όλες οι αμερικάνικες εφημερίδες τον είχαν πρωτοσέλιδο, ενώ ο ίδιος έτρεχε από Πολιτεία σε Πολιτεία της Αμερικής για να φέρει κι άλλη βοήθεια στην τσακισμένη Ελλάδα.

Ένα εκατομμύριο κόσμος στην υποδοχή!

Ένας λαός που πέθαινε στους δρόμους από την εισβολή του ναζισμού και τον Εμφύλιο, μπόρεσε να χαμογελάσει ξανά απ’ αυτόν τον τεράστιο Έλληνα. Την μέρα που ήρθε από τις ΗΠΑ στην Αθήνα, στις 23 Μαϊου, ξεχύθηκε στους δρόμους ένα εκατομμύριο κόσμος για να τον υποδεχτεί.

Είχαν φτάσει απ’ όλη την Ελλάδα άνθρωποι στην πρωτεύουσα για να τον ευχαριστήσουν. Εκείνη τη μέρα ήταν η πρώτη φορά που φωταγωγήθηκε ξανά η Ακρόπολη από τότε που άρχισε ο πόλεμος. Και θεωρήθηκε το πρώτο χαρμόσυνο γεγονός για τον τόπο ύστερα από τόσα καταραμένα χρόνια. Ο Κυριακίδης έδωσε χαρά, περηφάνια, ανακούφιση στους συνανθρώπους του.

Πόσο γνήσιος ο Στέλιος Κυριακίδης! Πόσο αυθεντικός. Και τι ψυχή! Μεγαλείο.

Ο γιός του, απλόχερα και χωρίς να ζητήσει ποτέ καμία αμοιβή, προσέφερε χρόνια μετά όλα τα κειμήλια του Στέλιου Κυριακίδη στο Μουσείο του Μαραθωνίου δρόμου στον Μαραθώνα (αξίζει να το επισκεφθείτε κάποια φορά).

Με διαμάντι!

Μέσα σ’ αυτά που έγιναν δωρεά στο Μουσείο είναι και το μετάλλιο τεράστιας αξίας από τον νικητήριο αγώνα στην Βοστώνη. Ένα μετάλλιο που ήταν συλλεκτικό ακόμα και τότε, αφού για εκείνη και μόνο τη χρονιά είχε τοποθετηθεί στο κέντρο του ένα διαμάντι!

Ο Στέλιος Κυριακίδης είναι ακόμα και σήμερα άγνωστος στους περισσότερους Έλληνες φιλάθλους. Στις ΗΠΑ, όμως, έχουν γράψει βιβλία για το κατόρθωμά του, έχουν γυρίσει βραβευμένα ντοκιμαντέρ (NBC), ενώ ετοιμάζουν και μια ταινία από την Disney με παραγωγούς τους Mark Ciardi και Gordon Gray.

Άνθρωπος της προσφοράς, με υψηλά ιδεώδη, γνώστης της βαριάς κληρονομιάς αυτού του τόπου στον αθλητισμό και τον πολιτισμό, ένας μοναδικός αθλητής που λατρεύτηκε στην εποχή του. Θα μπορούσε και σήμερα να αποτελεί φάρο έμπνευσης για όλους μας, αλλά μάλλον σε πολλούς το όνομά του δεν λέει κάτι.

Κι ας έκανε, πέρα απ’ όλα τα άλλα, κι έναν τεράστιο άθλο από καθαρά αθλητικής άποψης, αφού η νίκη στον μαραθώνιο της Βοστώνης θεωρείται κάτι τρομερά δύσκολο...

Το άρθρο είναι του Βασίλη Γαλούπη για το: gazzetta.gr

Αξέχαστες Ιστορίες 51: Οι νεκροί δεν αφήνουν ίχνη

Η αναζήτηση χρυσού ήταν ένα συνηθισμένο θέμα στις ιστορίες γουέστερν. Είτε αυτές εξελίσσονταν στις σελίδες ενός βιβλίου ή ενός περιοδικού, είτε σε κάποιο κινηματογραφικό φιλμ. Οι επιρροές ήταν πάρα πολλές και οι δυνατότητες για την ανάπτυξη της ιστορίας που είχαν οι συγγραφείς/σεναριογράφοι, απεριόριστες.

Στην ιστορία που θα αναφερθούμε σήμερα, ο συγγραφέας Κώστας Φωτεινός (Πότης Στρατίκης) βάζει σε πρωταγωνιστικό ρόλο έναν ηλικιωμένο χρυσοθήρα, ο οποίος επιστρέφει στον τόπο του, φέρνοντας σαν δώρο στην εγγονή του μια μεγάλη ποσότητα από το πολύτιμο μέταλλο. Κι εδώ, τοποθετούνται στην ιστορία οι δύο ληστές, ως το κακό στοιχείο που θα ανατρέψει την όμορφη κατάσταση και θα δημιουργήσει τις αλυσιδωτές αντιδράσεις, οι οποίες θα ανεβάσουν το ενδιαφέρον για τον αναγνώστη. Όπως πάντα, στο τέλος θα επέλθει η λύτρωση με την τιμωρία των κακών, όμως -ουσιαστικά- η πορεία μέχρι εκεί είναι που δίνει την χαρά και την ευχαρίστηση στην ανάγνωση της ιστορίας.

Η επιτυχημένη και στρωτή αυτή ανάπτυξη, είναι που μας οδήγησε να βαθμολογήσουμε την περιπέτεια αυτή με 5/5. Ας την θυμηθούμε μαζί, λοιπόν...

Υπόθεση: Ο Μπομπ Πάτερσον είναι ένας ηλικιωμένος χρυσοθήρας που γυρίζει στην κωμόπολη από την οποία κατάγεται, έπειτα από δυο χρόνια αναζήτησης. Αισθάνεται ευτυχισμένος που θα συναντήσει την μικρή του εγγονούλα, για χάρη της οποίας πέρασε τόσους και τόσους κινδύνους. Η τύχη ήταν ευνοϊκή μαζί του και κατάφερε να μαζέψει πολύ χρυσάφι… Ξαφνικά, δυο άντρες με μαντήλια στα πρόσωπα πετάγονται μπροστά του και του ζητάνε το σάκο που περιέχει το πολύτιμο μέταλλο! Αν και αντιστέκεται σθεναρά, τελικά οι δυο ληστές φεύγουν με το χρυσάφι του, ενώ εκείνος τους καταριέται.

Όταν απομακρύνονται αρκετά οι δύο παράνομοι, ο ένας από αυτούς βγάζει το πιστόλι και πυροβολεί τον σύντροφό του, θέλοντας να κρατήσει για τον εαυτό του τον μικρό θησαυρό. Ανοίγοντας, όμως, τον σάκο και βάζοντας το χέρι του μέσα, τον περιμένει μια δυσάρεστη έκπληξη! Ο γέρο-Πάτερσον, εκτός από το χρυσάφι, είχε βάλει στο σάκο και ένα μικρό δηλητηριώδες φίδι!

Λίγες ώρες αργότερα, ο ηλικιωμένος άντρας θα συναντήσει τα πέντε παιδιά του νόμου και θα τους αναφέρει αυτό που του συνέβη. Ο Τζιμ υποψιάζεται πως οι δυο ληστές πρέπει να είναι κάτοικοι του Άιρον, της κωμόπολης από την οποία κατάγεται ο χρυσοθήρας...

Κριτική: 5/5

Η συγκεκριμένη περιπέτεια δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο τεύχος 503 του περιοδικού Μικρός Σερίφης, το καλοκαίρι του 1973. Έκτοτε, είχαμε την ευκαιρία να την ξαναδιαβάσουμε στα τεύχη 940 και 1386 του ίδιου περιοδικού.

Το εξώφυλλο που δημοσιεύουμε είναι του τεύχους 940, ενώ η εικόνα από την εσωτερική εικονογράφηση του τεύχους 503.

Επόμενη "Αξέχαστη Ιστορία": Ζήτω ο Όρθιος Μπούφος!

Αναζητήστε την στα τεύχη 478 και 876 του περιοδικού "Μικρός Κάου-μπόυ". Διαβάστε την και στείλτε μας τα κείμενά σας στο e-mail του blog (selidesnostalgias@gmail.com), το συντομότερο δυνατόν. Μην ξεχάσετε να αναφέρετε την κριτική σας για την περιπέτεια και σε ποιο τεύχος την διαβάσατε!

Σημείωση: Τα εξώφυλλα και οι εσωτερικές εικόνες των περιοδικών που παρουσιάζονται καλύπτονται από τα πνευματικά δικαιώματα των δημιουργών. Παρακαλούμε να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί σε περιπτώσεις αντιγραφής.
Επιμέλεια κειμένων και παρουσίασης: Πλαφουτζής Παναγιώτης
Για το http://selidesnostalgias.blogspot.gr/ - 2016

Καλό μήνα!

Οικονομικά μέτρα, αντιδράσεις, αντιπαραθέσεις... Ένα γνώριμο σκηνικό για όλους μας, τα τελευταία χρόνια. Εμείς, προσπαθώντας να σας κρατήσουμε μακριά απ' όλα αυτά, συνεχίζουμε στους αισιόδοξους ρυθμούς μας! Ατενίζουμε το μέλλον με χαμόγελο και ψιθυρίζουμε με πείσμα ότι στο τέλος θα νικήσουμε!

Εκτός από τις παρουσιάσεις των νέων εκδόσεων, τα αφιερώματα στα αγαπημένα μας περιοδικά και τις υπόλοιπες μόνιμες στήλες, αυτό το μήνα θα υπάρξουν και ένα σωρό άλλα, όμορφα πράγματα! Λίγη υπομονή και θα τα απολαύσετε...

Καλή συνέχεια σε όλους!

Φτάσαμε τις 1.000 αναρτήσεις!

Εννέα μήνες παρουσίας και 1000 αναρτήσεις είναι -πιστεύουμε- μια πολύ καλή συγκομιδή για το είδος του blog μας. Μακάρι να έχουμε την δύναμη και την διάθεση για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε στους ίδιους ρυθμούς ώστε του χρόνου, τέτοιον καιρό, να έχουμε ξεπεράσει τις 2.000 αναρτήσεις!

Ευχαριστούμε για την αγάπη και την υποστήριξή σας!

Λογοτεχνικές Προτάσεις 123: Το μονοπάτι του Κθούλου (Φανταστική Λογοτεχνία)

Από τον Όγκοστ Ντέρλεθ, τον αγαπημένο μαθητή του X.Φ. Λάβκραφτ, οι ιστορίες φρίκης με πρωταγωνιστές τους Μεγάλους Παλαιούς συνεχίζονται από εκεί που τις άφησε η πένα του ανυπέρβλητου δασκάλου του φανταστικού. Στο Μονοπάτι του Κθούλου, μια ομάδα ανθρώπων που γνωρίζουν τα μυστικά των ακατονόμαστων λατρειών του σκότους, προσπαθούν απεγνωσμένα να σφραγίσουν τις πύλες των διαστάσεων που πρόκειται σύντομα να ανοίξουν για να εξαπολύσουν τον εξώτερο τρόμο. Από το μυστηριώδες Άρκαμ και το στοιχειωμένο Ίνσμουθ μέχρι τα φαράγγια των Άνδεων και τις έρημους της Αραβίας, ακολουθήστε τα ίχνη των Μεγάλων Παλαιών ως την ύστατη αναμέτρηση, καθώς η Ρ’λιέχ αναδύεται μέσα από τα κύματα του Ειρηνικού και ο Μέγας Κθούλου ξυπνά για να διεκδικήσει τη χαμένη του εξουσία!

Συγγραφέας: August Derleth
Εκδόσεις: Αίολος
Μορφή: Μαλακό εξώφυλλο
Έτος έκδοσης: 2010
Αριθμός σελίδων: 275
Κωδικός ISBN: 9605212218
Διαστάσεις: 21×14
Τιμή: 17,75 €