Λογοτεχνικές Προτάσεις 806 / Βιβλιοκριτική: Όλο λες θα φύγω (Ποιητική συλλογή)

Στο βιβλίο αυτό "Όλο θες θα φύγω!". Είναι ένα βιβλίο γραμμένο με κατάθεση ψυχής. Άθελα ήρθαν στα χείλη τα λόγια μιας πολύπαθης ζωής. Εδώ, μέσα σε αυτά τα γραπτά, ανοίγεται η καρδιά και ελεύθερα εκφράζεται είτε για εσένα, είτε για την ίδια τη ζωή, τις φάρσες που μπορεί να σου κάνει.

Σουπιά

Στα στολίδια φορτωμένη
πρόβαλλε ευτυχισμένη.
Το χρυσό με το κιλό
το φοράει στο λαιμό.
Όμως μέσα στο κεφάλι
ούτε ένα γραμμάριο
δεν έχει μυαλό.

Σαν το στόμα της ανοίξει
βδέληρα θα σφενδονίσει.
Νόμισε φανταχτερά ρούχα σαν φορά,
θα' χει όλο τον κόσμο
να την προσκυνά.

Έχει το χειρότερο
μέσα στην καρδιά,
πετάει τη μελάνι όπως
η σουπιά.

Όταν πρέπει να σκεφτεί
πέφτει στο κρεβάτι
για να κοιμηθεί.

Σελίδες Νοσταλγίας / Παναγιώτης Πλαφουτζής: Μια όμορφη ποιητική συλλογή, που σε ξαφνιάζει ευχάριστα. Η ποιήτρια καταφέρνει να μας κρατήσει ζωντανό το ενδιαφέρον από το πρώτο μέχρι το τελευταίο κομμάτι της συλλογής. Ποιήματα που πραγματικά ξεχειλίζουν από δυναμισμό και συγκίνηση, δίνοντας έμφαση σε καθημερινές στιγμές και αξιακά πρότυπα, ενώ δεν λείπει το χιούμορ. Κι επειδή έμπνευσή της αποτελεί η ίδια η ζωή με τα πάνω της και τα κάτω της, υπάρχουν ποιήματα που είναι γεμάτα αισιοδοξία και άλλα λυπητερά ή απαισιόδοξα. Η συλλογή είναι διανθισμένη με σχέδια της ίδιας της ποιήτριας, τα οποία δένουν αρμονικά με το υπόλοιπο έργο.
Δυστυχώς, το επίπεδο της συλλογής υποβαθμίζεται άδικα από την κακή ποιότητα της έκδοσης. Καμία επιμέλεια ούτε στα κείμενα, ούτε στην εικονογράφηση. Θα μπορούσε, με λίγη προσοχή από τον εκδότη, να μιλάμε για ένα πολύ όμορφο βιβλίο. Τώρα στεκόμαστε μόνο στην πολύ αξιόλογη προσπάθεια της ποιήτριας που άξιζε μια καλύτερη έκδοση και ίσως μια καλύτερη τύχη στις πωλήσεις.
Αν σας αρέσουν τα "αυθεντικά" ποιήματα, τότε αναζητήστε το.

Συγγραφέας: Ουρανία Ηλιάδου-Γρηγοριάδου
ISBN: 978-960-514-026-8
Αριθμός σελίδων: 108
Ημερομηνία έκδοσης: Νοέμβριος 2001
Εκδότης: Εκδόσεις Αθηνά – Μαυρογιάννη
Αρχική τιμή: 6,88€

📚5401📚

Λογοτεχνικές Προτάσεις 805 / Βιβλιοκριτική: Δοκίμια - Διηγήματα - Ποιήματα (Συλλογή)

Του Παναγιώτης Πλαφουτζή

Το ότι οι τίτλοι και των τριών ειδών του λόγου ΔΟΚΙΜΙΑ-ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ-ΠΟΙΗΜΑΤΑ του βιβλίου αυτού είναι γραμμένοι και κινούνται πάνω στα σύννεφα στο εξώφυλλο, δεν είναι τυχαίο. Ο γράφων θέλει να καταδείξει πως και τα τρία είδη του λόγου γεννιούνται με κύριο αρχικό κίνητρο τη φαντασία.
Τα Δοκίμια, όμως, έχουν σαν κύριο στοιχείο το πραγματικό. Σκέψεις και ιδέες αποδεκτές που καθορίζονται και διέπονται στο σύνολό τους απ’ την κοινή λογική.
Τα Διηγήματα χαρακτηρίζονται απ’ την τάση που έχουν να τέρψουν ή και να προβληματίσουν καμιά φορά τον αναγνώστη, αφού εμπεριέχουν και το στοιχείο του «σασπένς», όπου αυτό επιβάλλεται.
Τα Ποιήματα, που ως εκ της ιδιότητάς τους να μπορούν να εμπερικλείουν πολύ νόημα σε λίγες λέξεις, εκφράζουν ποικίλα συναισθήματα -ευχάριστα ή δυσάρεστα- και «κινούνται» περισσότερο -ως είθισται να λέγεται- «ποιητική αδεία», στα σύννεφα και στη σφαίρα της φαντασίας.

Περιεχόμενα:
⓫Δοκίμια
-Η αξία της ιδιαιτερότητας στη λογοτεχνική, επιστημονική και καλλιτεχνική δημιουργία
-Οι υποτιμημένες στιγμές της ζωής μας
-Πού βαδίζει ο άνθρωπος;
-Η συνυπευθυνότητα
-Σκέψεις και προβληματισμοί
-Το μεγάλο δίλημμα. Αμάθεια ή βαθειά γνώση; Παντογνωσία ή άγνοια; Πού οδηγούν;
⓬Διηγήματα
-Το μηχάνημα
-Η υπόσχεση
-Το εξοχικό
-Ο γάμος της θείας Βασίλως
-Διακοπές στο Αγκίστρι
-Τα τραγούδια στη ζωή μας
-Το όραμα
⓭Ποιήματα
-Ταραγμένο όνειρο
-Χωρισμός
-Απάντηση
-Όραμα Ειρήνης
-Το παράπονο της εργατιάς
-Εγκατάλειψη
-Στην άρρωστη Μανούλα
-Απ’ όσα αγάπησα
-Αρραβώνες
-Ανίκητη απ’ το χρόνο
-Νοσταλγική Πρωτοχρονιά
-Αναπόληση
-Προσευχή
-Ευτυχία
-Αποκριά
-Πόθος του καλοκαιριού

Ανίκητη απ’ το χρόνο

Απόψε η εικόνα σου μου φάνηκε θολή,
νάν’ η φωτογραφία σου που πάει να ξεθωριάσει;
ή μήπως η αδυσώπητη της λησμονιάς η ορμή
παρέσυρε τη θύμηση τα πάντα να ξεχάσει;

Η λησμονιά απ’ τη μνήμη μου σαν τη νεροσυρμή
γυρεύει ότι αγάπησα να σβήσει χωρίς λύπη
και σε λιμάνι ανέμελο να μ’ οδηγήσει εκεί,
που πόνο δεν θα νιώθω πια, ούτε και καρδιοχτύπι.

Μα όσος καιρός και να περνά
με καύσωνες ή χιόνια,
η θύμισή σου ώς τα στερνά
θα παραμείνει χρόνια...

Σελίδες Νοσταλγίας: Η παρούσα συλλογή αποτελεί ίσως έργο ζωής αλλά και μια κατάθεση ψυχής ενός μη επαγγελματία συγγραφέα, που όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να θεωρηθεί «ερασιτεχνική». Ο Γιώργος Καρακατσάνης είναι ένας μαχητής της καθημερινότητας και ένας τολμηρός εργάτης του λόγου που δεν διστάζει να εκφράσει την άποψή του. Είναι ένα παράδειγμα ανθρώπου από αυτά που μας κάνουν να αναρωτιόμαστε: αν οι συνθήκες της ζωής τα είχαν φέρει αλλιώς, πόσοι από εμάς θα είχαμε ακολουθήσει έναν διαφορετικό δρόμο; Και τι επιτυχίες, πιθανόν, να μας επεφύλασσε αυτός ο δρόμος;
Στα δοκίμιά του καταγράφει τις πνευματικές και κοινωνικές του ανησυχίες. Πόσο φτωχή θα ήταν η ανθρώπινη διανόηση αν δεν είχαν γραφτεί τα σπουδαία έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας; Πόσο μας επηρεάζει η ρουτίνα της καθημερινότητας; Τι μάθαμε να θεωρούμε θαύμα; Ποιες κοσμογονικές εκπλήξεις μπορεί να μας επιφυλάσσει η τεχνολογία του μέλλοντος; Αυτά είναι μόνο κάποια από τα δεκάδες ερωτήματα που θέτει ο συγγραφέας και προσπαθεί να βρει τις απαντήσεις. Χωρίς να έχει σημασία αν συμφωνείς ή διαφωνείς με την δική του θεώρηση του Κόσμου, απολαμβάνεις τον τρόπο προσέγγισής του.
Στα διηγήματά του εμπνέεται από την καθημερινότητα, από τις σχέσεις μεταξύ των απλών ανθρώπων, με έμφαση στις στιγμές στις οποίες πρέπει να δίνουμε αξία. Οι προσωπικές του εμπειρίες παίζουν καταλυτικό ρόλο στο στήσιμο των ιστοριών, ενώ δεν λείπουν και αυτές που αφορούν γεγονότα που έζησε ο ίδιος και η οικογένειά του. Άλλοτε συγκινητικές, άλλοτε χαρούμενες και άλλοτε τραγικές, οι ιστορίες του είναι όλες ενδιαφέρουσες και όλες έχουν κάτι να πουν.
Τα ποιήματά του είναι αυτά που ανήκουν στο μεγαλύτερο χρονικά διάστημα τις συγγραφικής του ενασχόλησης, καθώς εκτείνονται σε μια περίοδο από το 1957 έως τα μέσα της δεκαετίας του 2000. Σε αυτά υπάρχει ένας πλουραλισμός θεματολογίας και είναι εμφανές ότι γράφτηκαν κυρίως σε περιόδους έντονης συγκινησιακής φόρτισης. Εύκολα διακρίνεται η ζωντάνια της νιότης στα παλαιότερα και η σοφία της ωριμότητας στα νεότερα. Όλα τους απολαυστικά.

Ο Γιώργος Στ. Καρακατσάνης γεννήθηκε το 1936 στην Αθήνα. Τα παιδικά του χρόνια πέρασαν μέσα σε στερήσεις εξ’ αιτίας της κατοχής και των μετέπειτα συνεπειών της. Τις τέσσερις πρώτες τάξεις του Δημοτικού ωστόσο τις έβγαλε σε πρότυπο ιδιωτικό σχολείο, ενώ τα επόμενα δύο χρόνια σε δημόσιο και το Γυμνάσιο σε ιδιωτικό νυχτερινό, δουλεύοντας παράλληλα. Από μικρός, επίσης, είχε άμεση επαφή με το χαρτί και τα βιβλία και επαγγελματικά. Γνώρισε όσα σχετίζονται με την παραγωγή τους χειριζόμενος όλα τα βιβλιοδετικά και εκτυπωτικά μηχανήματα παραγωγής του βιβλίου, ενώ συνέβαλε στην έκδοση μουσικών και άλλων σχολικών και μη εκδόσεων ως επιμελητής.
Το 1970 κρίθηκε κατάλληλος απ’ την αμερικανική εταιρεία I.T.T. και εστάλη στο Παρίσι για μετεκπαίδευση στις περιστροφικές μηχανές offset, λόγω της ειδικότητάς του ως λιθογράφου-μηχανικού. Οι γνώσεις του στην γαλλική γλώσσα, ειδικά για τη λιθογραφική και μηχανική ορολογία (μεταφράσεις τεχνικών βιβλίων) τον βοήθησαν να φέρει εις πέρας την αποστολή αυτή, θέτοντας σε λειτουργία την πρώτη περιστροφική offset στην Ελλάδα, τυπώνοντας το Χρυσό Οδηγό και τους Ονομαστικούς Καταλόγους όλης της Ελλάδας, αρχικά για λογαριασμό της I.T.T. και στη συνέχεια για τον ΟΤΕ.
Από μικρός αγαπά να διαβάζει και να εκτονώνει τις όποιες πνευματικές του ανησυχίες γράφοντας. Κάποια κείμενα και ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί στο περιοδικό “Πολιτιστική Έκφραση” του πολιτιστικού συλλόγου του ΟΤΕ, ενώ άλλα είναι αδημοσίευτα.

Συγγραφέας: Γιώργος Σταύρου Καρακατσάνης
Σελίδες: 132
Διαστάσεις: 14 x 20,5
ISBN: 9789608294646
Ημερομηνία έκδοσης: 2014
Εκδότης: Εκδόσεις Νόηση
Αρχική τιμή: 6,39€

📚5397📚

O Καβάφης στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου

Το γλυπτό του σπουδαίου ποιητή,
που σε προσκαλεί να ξαποστάσεις δίπλα του

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης (1863–1933) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους και πιο επιδραστικούς ποιητές της νεότερης ελληνικής λογοτεχνίας.
Πλέον, στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και συμβολικά σημεία της πρωτεύουσας, τοποθετήθηκε το νέο γλυπτό του μεγάλου Αλεξανδρινού ποιητή, ένα έργο που δεν λειτουργεί μόνο ως μνημείο αλλά και ως ζωντανή πρόσκληση προς τους περαστικούς να σταματήσουν, να παρατηρήσουν και –κυρίως– να συνυπάρξουν μαζί του.
Το γλυπτό τοποθετήθηκε κοντά στην Ωνάσειο Βιβλιοθήκη και απέναντι από τις Στήλες του Ολυμπίου Διός, σε ένα σημείο όπου η ιστορία, ο πολιτισμός και η σύγχρονη ζωή της Αθήνας συναντιούνται καθημερινά.

Το έργο είναι του γλύπτη Πραξιτέλη Τζανουλίνου και παρουσιάζει τον Καβάφη καθισμένο σε ένα παγκάκι, σε φυσικό μέγεθος, με βλέμμα ήρεμο και στοχαστικό. Κατασκευασμένο από μπρούντζο, το γλυπτό αποφεύγει τη μνημειακή απόσταση που συχνά χαρακτηρίζει τις δημόσιες προτομές και επιλέγει την οικειότητα. Η στάση του γλυπτού είναι εμπνευσμένη από φωτογραφία του αρχείου Καβάφη, που τον απεικονίζει καθιστό σε ανάκλιντρο στο διαμέρισμά του στην οδό Λέψιους 10, στην Αλεξάνδρεια. Ο υπέροχος φωτισμός της Ελευθερίας Ντεκώ προσδίδει ακόμη μεγαλύτερη γοητεία αλλά και ζωντάνια στο γλυπτό κατά τις νυχτερινές ώρες.

Μια ευκαιρία, λοιπόν, να ξαναπερπατήσουμε την Διονυσίου Αρεοπαγίτου ένα πρωινό, από το Θησείο μέχρι τις στήλες του Ολυμπίου Διός και να βγάλουμε φωτογραφία με τον αγαπημένο ποιητή της "Ιθάκης"...

🔎5287🔎

Λογοτεχνικές Προτάσεις 786: Ταξιδιώτης σε άγνωστο προορισμό (Ποιητική συλλογή)

«…Οι σελίδες της ζωής μας, όπως αυτές των βιβλίων, μας αφήνουν να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας, να αναδείξουμε τις σκέψεις μας και να μοιραστούμε τις ιστορίες μας με άλλους…»

Οι λέξεις, οι προτάσεις, οι σκέψεις γραμμένες σε χαρτί, το εγώ σου πίσω από κάθε ανάγνωση, πλάθεται και αυτό-αποκαλύπτεται.
Τίποτα δεν λέει η ποίηση, τίποτα δεν λένε τα αποφθέγματα, τίποτα οι σκέψεις παρά μόνο σημαίνουν.
Το βιβλίο αυτό είμαι εγώ και εσύ και κανείς ταυτόχρονα, διάβασε το πολλές φορές, υπογράμμισε, γράψε στο πλάι του, σβήσε και πρόσθεσε ή μην κάνεις τίποτα από όλα αυτά. Απλά παρατηρώντας το άκουσε και δες τον εαυτό σου.

Από τον συγγραφέα:
Ναι λοιπόν βγήκε αυτό το μικρό βιβλιαράκι...
Με μερικές σκέψεις και ποιήματα μου...
Βασικά όλα είναι σκέψεις απλά μερικές πήραν άλλη μορφή...
Χωρίζεται σε δύο μέρη Αφορισμών/Αποφθεγμάτων
Και Ποιημάτων.
Διαβάζεται πολύ γρήγορα μεν, αλλά ξανά διαβάζεται και ξανά διαβάζεται.
Ευχή μου όσοι το διαβάσουν είναι να διαφωνήσουν σε πολλά από αυτά που έχει μέσα...
Δηλαδή να γίνει η αφορμή για σκέψη, για ατομική σκέψη... Να παράξουν τα δικά τους από δίπλα, να σβήσουν ότι δεν τους αρέσει, να γράψουν δικές τους λέξεις.
Άλλωστε οι λέξεις τελικά ίσως καθορίζουν τα πάντα.
Η σκέψη πρέπει να εκφραστεί και αν μη τι άλλο ένα βιβλίο πάντα θα γίνεται η αφορμή...
Θα επανέλθω...
Ευχαριστώ πολύ τις Εκδόσεις Όστρια

Ο Δημήτρης Ναούμ είναι 36 ετών και εργάζεται στο Δημόσιο. Είναι παντρεμένος και έχει ένα αγοράκι 9 ετών. Αυτό είναι που τον χαρακτηρίζει περισσότερο, θα έλεγε. Η λέξη μπαμπάς. Του αρέσει το διάβασμα, η γυμναστική και τα παιχνίδια/δραστηριότητες με τον μικρό. Ο ελεύθερός του χρόνος μοιράζεται σχεδόν αποκλειστικά σε αυτά τα τρία. Αναζητά το πάθος και τη λογική της ανθρώπινης σκέψης μέσα από τη φιλοσοφία, την επιστήμη, και την ποίηση. Σε κάθε γραμμή και σε κάθε παράγραφο, ψάχνει την αλήθεια και την ομορφιά που κρύβονται στον κόσμο. Τα τελευταία χρόνια διατηρεί ένα βιβλίο-φιλικό λογαριασμό στο instagram και στο tiktok όπου ανεβάζει σκέψεις και απόψεις για τα βιβλία που διαβάζει.

Συγγραφέας: Δημήτρης Γ. Ναούμ
Αριθμός σελίδων: 48
Εξώφυλλο: Μαλακό
ISBN: 9789606048999
Ημερομηνία έκδοσης: 27/01/2024
Εκδότης: Όστρια
Αρχική τιμή: €9,00

📚5201📚

Για την βιβλιοθήκη σας... 137: Επικίνδυνα Ζαχαρωτά

Από τον δημιουργό του «Αταξινόμητα είδη», Κωστή Τζωρτζακάκη, μια ολοκαίνουργια συλλογή από 108 σχέδια, το καθένα τους συνοδευόμενο από ένα μικρό ποίημα.

«...Έτσι και στα ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΖΑΧΑΡΩΤΑ, οι γυναίκες του Κωστή δεν είναι ερωτικά σύμβολα, ακόμα και όταν είναι ντυμένες προκλητικά ή και εντελώς γυμνές. Καμιά τους δεν δείχνει να ντρέπεται. Αντιθέτως πρόκειται για γυναίκες που λάμπουν έχοντας βρει τη σεξουαλική τους δύναμη και όσα απορρέουν από αυτήν».
—Μυρτώ Τσελέντη
Από την εισαγωγή της

Συγγραφέας/Σχεδιαστής: Κωστής Τζωρτζακάκης
Αριθμός σελίδων: 112
Εκτύπωση: Ασπρόμαυρο
ISBN: 9786185623821
Ημερομηνία έκδοσης: 23/05/2025
Ηλικία: 18+
Εκδότης: Jemma Press
Αρχική τιμή: €9,95

🔎4988

Λογοτεχνικές Προτάσεις 721 / Βιβλιοκριτική: Τα βέλη του Τοξότη (Δοκίμιο-Αποφθέγματα)

Του Παναγιώτη Πλαφουτζή

01. Ασυνάρτητος μοιάζει ο κόσμος. Ένα χάος που δε μαζεύεται από πουθενά. Μια μικρή καθημερινή αποδελτίωση, ακόμη και των ψυχραιμότερων ανακαλύψεων των γεγονότων, μπορεί να σου κάψει το μυαλό.
02. Ζούμε την έλλειψη της γνώσης και την επιβολή της άποψης. Η εποχή μας, εποχή μηχανοκρατίας και πολεοδομικής φυλάκισης, βιομηχανοποιεί ιδέες, πρόσωπα και γεγονότα. Είναι μια εποχή πρωτοφανούς πνευματικού ελλείμματος στο σύνολο των θεσμών, συμπεριλαμβανομένων, ενίοτε και εκείνων που από τη φύση τους παράγουν γνώση και πολιτισμό.
03. Το παιχνίδι της εξαπάτησης είναι συνεχές, ασύμμετρο και ατελές. Ανατροφοδοτείται διαρκώς. Γι' αυτό και δεν μπορεί κανείς να φτάσει σε όλες τις απολήξεις των νημάτων που την υφαίνουν.
04. Χωρίς κριτική δε νοείται διαλογική δημοκρατική λειτουργία, δεν υπάρχει μεταβολή, δεν κυοφορείται κίνηση. Αυτό που σήμερα ως κανόνας ή θεσμός είναι ζωντανός, αύριο θα πεθάνει.
05. Άκου το χορτάρι που μεγαλώνει, το χορτάρι καθώς γκρεμίζεται.
06. Παντού ενυπάρχει το σύμπαν. Ποτέ δεν ξέρεις πού θα βρει ο καθένας τον επίγειο ουράνιο θόλο του.
07. Η πρόοδος έχει πάντα νικητές και χαμένους, αλλά δεν μπορεί να σταματήσει ή να αγνοηθεί. Με κάθε επίμονο βήμα της η ανθρωπότητα γίνεται πλουσιότερη και σοφότερη.
08. Τα μεγάλα κράτη τρέφονται με ψευδαισθήσεις. Τα μικρά με έωλες ελπίδες. [...]

Το παρόν έργο του Δημήτρη Α. Δημητριάδη δεν είναι μια ποιητική συλλογή από αυτές που μας έχει συνηθίσει τα τελευταία χρόνια. Πρόκειται, ουσιαστικά, για μια δοκιμιακού χαρακτήρα καταγραφή σκέψεων, σε μορφή αποφθεγμάτων. Ο ποιητής, με τη μέθοδο αυτή, καυτηριάζει τον σύγχρονο τρόπο ζωής γενικότερα αλλά δεν διστάζει να αναφερθεί και ειδικότερα στο πώς οι νέοι ζουν και επιλέγουν -πλέον- τα ινδάλματά τους, τα τηλεοπτικά και πολιτιστικά σκουπίδια που παράγει η εποχή μας και το πώς αυτά κατακλύζουν τα μυαλά των ανθρώπων, τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, το σύγχρονο life style...
Όχι, μη βιαστείτε να βγάλετε το συμπέρασμα ότι ο ποιητής είναι κάποιος οπισθοδρομικός που αντιτίθεται σε κάθε τι σύγχρονο και νέο. Το αντίθετο μάλιστα. Διαβάζοντας τις σκέψεις του, αντιλαμβανόμαστε ότι δεν στερείται σύγχρονων αντιλήψεων. Όμως, θεωρεί ότι σε όλα πρέπει να υπάρχουν κάποια όρια και η αλήθεια είναι ότι στην εποχή μας τα όρια έχουν καταλήξει να είναι πολύ ευμετάβλητα.

Ο ποιητής δεν εκφράζει κάτι πρωτόγνωρο για τους ανθρώπους. Έχοντας ένα πιο ευαίσθητο νευρικό σύστημα, αντιλαμβάνεται τη σταγόνα εκείνη της βροχής που κρέμεται μετέωρη από το πρώτο φύλλο της άνοιξης, ίδια με τους παφλασμούς των ωκεανών. Τόσο έντονα βιώνει τα πάντα.

Παραθέτω το παραπάνω απόσπασμα από τα κείμενα του βιβλίου, για να θυμηθούμε την ευαισθησία με την οποία αντιλαμβάνεται ένας ποιητής τον κόσμο γύρω του και το πώς την εξωτερικεύει μέσα από τα γραφόμενά του. Ο Δημητριάδης εδώ, καταγγέλλει, στηλιτεύει, αφυπνίζει, διαμαρτύρεται και ταυτόχρονα αγαπάει, ενδιαφέρεται, συμπονά και κατανοεί τους πάντες. Με μια αναρχική, μα πάντα ηθική και ενίοτε μελαγχολική διάθεση, μας φέρνει αντιμέτωπους με τις σκέψεις του, που μπορεί να είναι οι δικές μας σκέψεις που ποτέ δεν καταφέραμε να εξωτερικεύσουμε...
Αν και δεν υπάρχουν διαχωριστικές ενότητες στο βιβλίο, εντούτοις τα αποφθέγματα μπορούν να κατανεμηθούν σε κάποιες διακριτές θεματικές κατηγορίες: Ποίηση, Ελλάδα, Δημοκρατία, Άνθρωπος, Ζωή, Θάνατος, Έρωτας, Ιστορία, Εξουσία, Τέχνη, Όνειρα, Μέλλον...

Δεν μπορείς να κρίνεις με βαθμολογικά κριτήρια ένα τέτοιο πόνημα. Μόνο να ευχηθείς να υπάρχουν κρυμμένοι γύρω σου πολλοί τέτοιοι ποιητές της ζωής, σαν τον Δημητριάδη. Γιατί, έτσι, αναπτερώνονται οι ελπίδες σου για έναν μελλοντικά καλύτερο κόσμο...

Ο Δημήτρης Α. Δημητριάδης γεννήθηκε το 1955 στο Τέμενος Παρανεστίου Δράμας. Συνεργάζεται με πολλά περιοδικά κι εφημερίδες λόγου και τέχνης και με τις επιθεωρήσεις πολιτικής και πολιτιστικής παρέμβασης "Κοινωνική Επιθεώρηση" και "Πολίτες".
Αντιπροσωπευτικά ποιήματά του περιλαμβάνονται σε διάφορες ανθολογίες και συλλογικές εκδόσεις στα Γαλλικά, Ιταλικά, Πολωνικά και Αγγλικά. Άρθρα και μελέτες του μεταδίδονται από το ραδιόφωνο. Έχει εκδώσει δέκα ποιητικές συλλογές και τιμήθηκε για το έργο του από το Δήμο Θεσσαλονίκης και τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βορείου Ελλάδος.

Συγγραφέας: Δημήτρης Α. Δημητριάδης
Επιμέλεια: Αρετή Γκιωνάκη, Νίκος Δεληγιάννης
Ημερομηνία έκδοσης: Νοέμβριος 2021
ISBN: 978-618-5416-57-7
Αριθμός σελίδων: 70
Διαστάσεις: 24x17
Εξώφυλλο: Μαλακό
Αρχική τιμή: 10,60€
Εκδότης: Εκδόσεις Πνοές Λόγου και Τέχνης

📚4478

Ινδιάνικη ποίηση: η «ζωντανή» λέξη της ψυχής

Του Δημήτρη Α. Δημητριάδη

«Ω, Μητέρα γη γέρνουμε πάνω σου κάθε νύχτα
κι απ’ τα σφαλιστά μας βλέφαρα
δραπετεύουν τα όνειρά μας.
Σκιές μέσα στο φεγγαρόφωτο περπατάνε οι ψυχές μας.
Εσύ μας κρατάς στο σύντομο ύπνο του θανάτου
κι εσύ μας ξαναδέχεσαι στη ζωή».

Όλη η καταγεγραμμένη ιστορία των Ινδιάνων βρίσκεται μέσα στους ψαλμούς, στις προσευχές και στα τραγούδια τους. Τα πάντα για τον Ινδιάνο μεταφράζονται σε ήχο, η μουσικότητα είναι συνδεδεμένη άμεσα με την ύπαρξή τους. Ακόμα και τα ονόματά τους φανερώνουν αυτή τη σύνδεση της ψυχής με τον ήχο, την ανάγκη του ψυχισμού για ρυθμό κι αρμονία. Το Γελαστό Νερό, το Τραγούδι του Ανέμου, το Μάτι του Γερακιού, το Σιγανό Ποτάμι, είναι αντηχήσεις από τον εσωτερικό δικό τους ρυθμό, που αντανακλά τη ροή της ζωής.

Παιδιά της φύσης οι αυτόχθονες Αμερικάνοι, έζησαν κι έγραψαν τη δική τους ποίηση. Ποίηση «τρόπο ζωής», μια και η κίνηση, ο ήχος και η δράση, είναι ιδιότητες της ινδιάνικης ιδιοσυγκρασίας. Το θρόισμα των φύλλων, ο ήχος της βροχής, η βροντή της αστραπής, το κελάηδημα των πουλιών, το κελάρυσμα του ποταμού, είναι οι νότες της δικής του μουσικής, αλλά και τα λόγια οι μουσικές λέξεις της ποίησής τους. Πάνω στο τύμπανο με δέρμα από ελάφι δονούνται κι έπειτα εκρήγνυνται τα σπλάχνα της γης.
Οι αυτόχθονες Αμερικάνοι γράφουν τη δική τους ιστορία με το δικό τους τρόπο. Στο βιβλίο της Ιστορίας τους δε θα βρεις ονόματα φυλάρχων, ιστορικές νίκες και ήττες, θα βρεις όμως την ανθρώπινη ανωτερότητα, το σεβασμό της έμφυτης ανάγκης για ειρήνη, τη συναίσθηση της ομαδικής προσπάθειας για την επίτευξη κάθε ανθρώπινου στόχου. Θα βρεις το αίσθημα εξάρτησης από τις θείες δυνάμεις, καθώς και τον ασίγαστο πόθο της επιστροφής, την αναμμένη ιερή φλόγα της θύμησης για την πατρίδα των προγόνων… τις Πλειάδες των ουρανών. Ξεφυλλίζεις νοερά αυτό το βιβλίο όχι για να βρεις στρατιωτικές νίκες και κατακτήσεις, αλλά για ν’ ακούσεις το ξεχασμένο τραγούδι της φύσης. Γυρίζεις σελίδα-σελίδα κι αποστηθίζεις την αρμονία και το ρυθμό που κρύβει μέσα της η ανθρώπινη ψυχή.

Για τον Ινδιάνο, τα γεγονότα είναι αδιαχώριστα δεμένα μεταξύ τους, ζωή και θάνατος, χαρά και λύπη, ουρανός και γη, νύχτα και μέρα, γίνονται τραγούδι, τα αιώνια συναισθήματα γίνονται ποίηση. Η συμπάθεια, η αγάπη, η χαρά της νίκης, η γλυκιά θλίψη για κάτι που έφυγε, ο πόνος της απουσίας, όπως και η ανάγκη για ειρήνη κι ευτυχία, γίνονται αφορμή για τούτο το σιγανό ψέλλισμα στα χείλη του, που άλλοτε μοιάζει μοιρολόι κι άλλοτε ύμνος γεμάτος ευχαριστίες: με την ψυχή του ανοιγμένη στο θρίαμβο της ύπαρξης γύρω από το φως της φωτιάς, με τα άστρα μετέωρα στον ουρανό, τις παρυφές των ιερών βουνών φωτισμένες από το πορτοκαλί φεγγάρι και με τη νύχτα ν’ αντηχεί από θρύλους, μύθους και παραδόσεις.
Η ινδιάνικη ποίηση παραβιάζει με τον πιο ανώδυνο τρόπο, άτεχνο σχεδόν, με αστόλιστες απλές κι επαναλαμβανόμενες εκφράσεις το χώρο του αισθητού, για να μας πάει εκεί όπου οι λέξεις αφήνονται από την ουσία και μόνο της αλήθειας να οδηγηθούν. Η μαγεία του ινδιάνικου στίχου είναι η αλήθεια του. Ειλικρίνεια, που προβάλλει σαν ακατέργαστος πολύτιμος λίθος από τα έγκατα της γης, για να μας θαμπώσει από τη λιτή μεγαλοπρέπειά του. Όταν η απλότητα και η δύναμη συνυπάρχουν, όταν η ομορφιά εκφράζει τη φιλοσοφία, όταν το πάθος ενώνεται με τη γαλήνη της αποδοχής, τότε γεννιέται ο ινδιάνικος στίχος.

Η ποίηση των Ινδιάνων, παρ’ όλο που δεν έφτασε ολόκληρη και πλήρης ως εμάς, από την έκταση της λευκής καταστροφής και την αδιαφορία του κατακτητή για οποιοδήποτε στοιχείο των κατακτημένων, ερευνήθηκε και ψάχτηκε από τους εραστές της ποίησης αλλά και τους εραστές της ζωής, σαν κοίτη ενός ποταμού γεμάτη ψήγματα χρυσού. Για ν’ αφήσει στον καθένα ξεχωριστά τούτο το πολύτιμο πετράδι, «τη ζωντανή λέξη» της ψυχής, την καθαρότητα, την απλότητα και τη δύναμη ενός κόσμου ξεχωριστού, συγκινώντας πάντοτε.
Η ινδιάνικη ποίηση –το μονοπάτι του Ωραίου– είναι ακόμη ένας δρόμος προς την ελευθερία του πνεύματος. Τα παιδιά του Ήλιου, τα παιδιά των αστεριών, οι έφηβοι Ήρωες, το γνώριζαν και το περπατούσαν. Ακολουθώντας τα ίχνη του ανέμου, με τα μάτια στραμμένα στο πέταγμα του αετού…

🔎4432

Μίμης Φωτόπουλος, "Ένα γράμμα"

Παράξενο το γράμμα μου θα σου φανεί.
Σου γράφω βιαστικά μες στο καμαρίνι,
στο διάλειμμα. Σε λίγο βγαίνω στη σκηνή
παίζω ένα καλό ρολάκι στο "Μπουρίνι".
Προχτές επαίζαμ' ένα δράμα Ιψενικό,
κι ήταν λιγοστός ο κόσμος μεσ' στη σάλα.
Μάθε πως το Λελάκι έμεινε νηστικό,
πέρασε μόνο μ' ένα ποτήρι γάλα.
Και βλαστήμησα την τέχνη την υψηλή,
όλους, τον Ίψεν, Τον Σαίξπηρ, τον Μολιέρο...
είν' αλήθεια πως επεινούσαμε πολύ,
μα και πότε θα χορτάσουμε δεν ξέρω.

Μίμης Φωτόπουλος, "Ένα γράμμα"
Από το βιβλίο: "Μπουλούκια"

🔎3977

Λογοτεχνικές Προτάσεις 667 / Βιβλιοκριτική: Ήλιος στο μπαλκόνι (Ποιήματα)

Μία κατάθεση ψυχής

Του Παναγιώτη Πλαφουτζή

Η ελληνική γλώσσα είναι μαγική. Τόσο πλούσια και τόσο ιδιαίτερη, σου δίνει τη δύναμη να περιγράψεις το ίδιο αντικείμενο με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Αν την κατέχεις, ωστόσο, μπορείς να επιλέξεις εσύ αυτόν τον τρόπο. Μπορείς, αν θες, να πεις κάτι με απλά ή με περίπλοκα μέσα -σε κάθε περίπτωση, όμως, στο αποτέλεσμα θα φανεί αν τελικά τη γνώριζες ή όχι τη γλώσσα.

Αυτό συμβαίνει και με την πρώτη ποιητική συλλογή της Μαρίας Χουσάκου. Εδώ, επιβεβαιώνεται το ότι μπορείς να πεις -ή να γράψεις- για πράγματα σπουδαία, με απλό τρόπο.

Το βιβλίο αυτό κινείται σε υγρά, ή τουλάχιστον εύπλαστα, ευαίσθητα μονοπάτια του ανθρώπινου ψυχισμού. Έχεις την αίσθηση ότι όλα τα ποιήματα συνδέονται μεταξύ τους, ότι αφηγούνται μια ενιαία ιστορία, εκείνη της πορείας μιας ολόκληρης ζωής ενός συγκεκριμένου ανθρώπου.

Λόγος λιτός, καταπιάνεται με θέματα σκληρά, αναδεικνύοντας τη σκληρότητα πραγμάτων και καταστάσεων. Οι λέξεις της συχνά αποδίδουν μια γνήσια ενσταντικότητα, η καθημερινότητα ξεπηδά τυχαία.

Η ποιήτρια παίζει συνεχώς με την ένταση, τόσο εύκολα όσο κι ένας dj που αρέσκεται να ανεβοκατεβάζει το πλήκτρο του volume στην κονσόλα που παράγει την μουσική του. Ο αναγνώστης, σε αυτές τις συναισθηματικές αναβάσεις και καταβάσεις, δεν μπορεί παρά να ακολουθήσει εμβρόντητος τις ψυχικές διακυμάνσεις, να ανέβει στα ουράνια ή να κυλιστεί σε χαώδεις αβύσσους. Το συγκλονιστικότερο, όμως, είναι η αίσθηση που περνά στον αναγνώστη ότι όλα αυτά θα μπορούσε να τα είχε γράψει ή ζήσει ο ίδιος.

Η Χουσάκου δε διστάζει, δε φοβάται να συναντηθεί ή και να αναμετρηθεί με το παρελθόν, να το μαλώσει, να του κρατήσει μούτρα αλλά και να το ευχαριστήσει για όσα της έχει προσφέρει.

Έχει στοιχεία στην ποίησή της που λειτουργούν και ως μοτίβα. Πρώτα-πρώτα το γεωγραφικό στοιχείο, το χωρικό πλαίσιο μέσα στο οποίο τοποθετεί τον εαυτό της και τα συναισθήματά της. Έπειτα, το ανέμελο ερωτικό στοιχείο, το οποίο μεταφορικά συναντιέται ξαφνικά με την πιο τοξική μορφή του έρωτα, δημιουργώντας έντονες στιγμές, αν και η δημιουργός καταφέρνει σχεδόν πάντα να το διατηρήσει σε επίπεδο φλερτ.

Η ποιητική ματιά στέκεται με αγάπη στα χρόνια της εκπαίδευσης, στα παιδιά, στους δικούς της μαθητές.

Σιγή απέναντι στο τραγούδι, στον κρότο της απώλειας. Σκόρπιες σκέψεις, στιγμές από το παρελθόν, στιγμές του άγνωστου μέλλοντος. Η ποίηση είναι βίωμα, είναι κατάθεση του Εγώ. Κι εδώ η ποιήτρια, η εκπαιδευτικός, ο άνθρωπος Χουσάκου καταθέτει ένα κομμάτι από την ψυχή της. Θέλω να πιστεύω ότι το πόνημά της θα αγαπηθεί από τους αναγνώστες και σύντομα θα δει πολλαπλές επανεκδόσεις.

Καλοτάξιδο...

Η Μαρία Χουσάκου γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Πειραιά. Τώρα, ζει στο Παγκράτι. Πτυχιούχος του Ιστορικού-Αρχαιολογικού τμήματος του ΕΚΠΑ, εργάστηκε ως φιλόλογος στη Μέση Εκπαίδευση. Με την ποίηση ασχολείται πιο συστηματικά από το 2017. Από το 2019 ξεκίνησε να παρακολουθεί στο "Μικρό Πολυτεχνείο" σεμινάρια με τη Λίνα Νικολακοπούλου και τον Θράσο Καμινάκη. Έχει συμμετάσχει με κείμενά της στο βιβλίο "Ο κήπος με τα Μπονζάι - 20 νέοι λογοτέχνες του 2019".

Συγγραφέας: Μαρία Χουσάκου
ISBN: 9786185101978
Αριθμός σελίδων: 122
Διαστάσεις: 11,5 x 17,0
Ημερομηνία έκδοσης: Πέμπτη 7 Νοεμβρίου 2019
Εκδότης: Φίλντισι
Αρχική τιμή: 10,00 ευρώ

🔎3708

Λογοτεχνικές Προτάσεις 415: Κι έγινε η σιωπή ορμή (Ποιητική συλλογή)

Με λεπτή ειρωνεία, άκρα ευαισθησία και αδιόρατο αυτοσαρκασμό πλανιέται ο Βαγγέλης Νέσσης στα δύσκολα μονοπάτια μιας ποίησης απλής, σεμνής, κάπου-κάπου καθημερινής, ενίοτε οργισμένης, θωπευτικής και θεραπευτικής, στη συλλογή «Κι έγινε η σιωπή ορμή».

Η ποίηση του Βαγγέλη Νέσση, αυτή η κιβωτός συναισθημάτων και στοχασμών, μοιάζει με ένα μουσικό όργανο καλά χορδισμένο έτοιμο να ηχήσει στη μεγάλη γιορτή της ζωής και του θανάτου. Ας το πάρουμε λοιπόν στα χέρια μας κι ας ακούσει ο καθένας μας το δικό του τραγούδι.

Μια ποιητική συλλογή που αποτελείται από τρεις θεματικές ενότητες: α) Λέξεις Πουλιά (ο Ποιητής), β) Κουφή γενιά, Κούφιες ηγεσίες (ο Πολίτης) και γ) Μια κάποια λύτρωση (ο Άνθρωπος).

Συγγραφέας: Βαγγέλης Νέσσης
Επιμέλεια: Παναγιώτης Κάπος
Ημερομηνία έκδοσης: Οκτώβριος 2016
Αριθμός σελίδων: 156
Διαστάσεις: 21x14
ISBN13: 9786188161641
Εκδότης: OASIS
Αρχική τιμή: 10,60€

🔎2649

Λογοτεχνικές Προτάσεις 384: Οι Μικροί μου Ήρωες (Συλλογή ποιημάτων)

Κυκλοφόρησε το 8ο ποιητικό βιβλίο του ποιητή, μεταφραστή και ψυχιάτρου Γιάννη Ζέρβα. Ανασκαλίζει την παιδική του ηλικία συχνά-πυκνά, επειδή, όπως του γίνεται (σταδιακά) όλο και πιο σαφές, είναι πιο διάσπαρτη και αποσπασματική απ’ ό,τι μπορούσε να φανταστεί, και το γεγονός (προσφάτως) του έχει προκαλέσει σύγχυση.

Αντί άλλης περιγραφής, παραθέτουμε τους τίτλους των ποιημάτων της συλλογής:

ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΜΟΥ ΗΡΩΕΣ

ΤΡΕΛΑΝΤΩΝΗΣ – Ο ΜΙΚΡΟΣ ΣΕΡΙΦΗΣ

– ΔΟΝ ΚΙΧΩΤΗΣ – ΡΟΒΙΝΣΩΝΑΣ – ΚΥΡΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΚΑΜΕΛΙΕΣ

(ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΓΚΩΤΙΕ) – ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΣΩΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ – ΜΑΥΡΗ

ΚΑΛΛΟΝΗ – ΚΟΥΑΣΙΜΟΔΟΣ – ΚΟΜΗΣ ΔΡΑΚΟΥΛΑΣ – ΦΙΛΕΑΣ ΦΟΓΚ –

ΓΑΡΓΑΝΤΟΥΑΣ – ΟΙ ΜΙΚΡΕΣ ΚΥΡΙΕΣ – ΣΕΡΛΟΚ – ΓΟΥΤΕΜΒΕΡΓΙΟΣ,

ΣΤΗΝ ΕΦΗΒΕΙΑ – Ο ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΕΤΗΣ ΠΛΟΙΑΡΧΟΣ – ΓΚΙΟΥΛΙΒΕΡ –

ΜΙΧΑΗΛ ΣΤΡΟΓΓΩΦ – ΟΛΙΒΕΡ ΤΟΥΙΣΤ – ΚΟΜΗΣ ΜΟΝΤΕΧΡΗΣΤΟΣ

– ΚΑΠΤΑΙΝ ΧΑΝΤΟΚ – SIGMUND – ΜΙΑ ΟΜΑΔΙΚΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

•

ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΜΟΥ ΘΕΟΙ

ΔΙΑΣ – ΑΘΗΝΑ – ΗΡΑ – ΑΡΤΕΜΙΣ – ΗΦΑΙΣΤΟΣ – ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΜΕ ΤΟ ΜΗΛΟ (ONE MORE CHESHIRE CAT) – ΑΠΟΛΛΩΝ – ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ – ΔΗΜΗΤΡΑ – ΑΔΗΣ – ΙΚΑΡΟΣ –

ΝΙΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ – ΩΡΑΙΑ ΕΛΕΝΗ Ή ΠΩΣ ΑΠΟΦΥΓΑΜΕ ΤΟΝ ΤΡΩΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ – ΜΑΡΙΑ ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ – ΣΑΠΦΩ

•

Η ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ ΠΟΙΗΣΗ

•

Η ΜΙΚΡΗ ΜΟΥ ΠΑΤΡΙΔΑ

Ο Γιάννης Ζέρβας γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Ιατρική στην Αθήνα, Ψυχιατρική, Ψυχοσωματική Ιατρική και Ψυχοθεραπεία στη Νέα Υόρκη. Από το 1993 ζει στην Αθήνα και εργάζεται στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Πρωτοδημοσίευσε ποίηση το 1983 (Τζούλια, Εγνατία, Τραμ) και ακολούθησαν άλλα έξι βιβλία από τις Εκδόσεις Άγρα (Ο Μετανάστης – 1986, Τοιχογραφία – 1992, Κλειδωμένος στο γραφείο – 1997, Η πυξίδα της Άνοιξης – 2001, Τζούλια 2 – 2010, Massimo Gentile: Mass /age vs Body /work – 2015). Έχει μεταφράσει ποιήματα και πεζά των Ted Hughes, Sylvia Plath, William Carlos Williams, Patricia Highsmith, Kenneth Koch.

Σε συνεργασία με την Παυλίνα Παμπούδη έχει μεταφράσει το "Εγχειρίδιο Πρακτικής Γατικής του γερο-Πόσουμ", του T. S. Eliot. Σε συνεργασία με την Ευαγγελία Ανδριτσάνου έχει μεταφράσει το έργο "Κόκκινο άλογο" του Lee Breuer (για το θέατρο), ποιήματα του Seamus Heaney, της Adrienne Rich και του Pierre Reverdy, καθώς και το σύνολο του λογοτεχνικού έργου του Irvin Yalom. Έχει γράψει επίσης ψυχιατρικά και λογοτεχνικά δοκίμια και βιβλιοκριτικές. Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και του Κύκλου Ποιητών

Ημερομηνία έκδοσης: Σεπτέμβριος 2017
Έργο εξωφύλλου: ΑΝΔΡΕΑΣ ΒΟΥΣΟΥΡΑΣ, 2017
ISBN: 978-960-505-287-4
Αριθμός σελίδων: 96
Τιμή: 9,90 ευρώ
Εκδόσεις: ΑΓΡΑ

🔎2488

Σαν σήμερα, το 1865... Ο «Ύμνος εις την Ελευθερίαν», του Διονύσιου Σολωμού, καθιερώνεται ως Εθνικός Ύμνος της Ελλάδας

Εξώφυλλο της πρώτης ελληνικής έκδοσης του 1825

με τόπο έκδοσης το Μεσολόγγι

Ο Ύμνος εις την Ελευθερίαν γράφτηκε από τον ποιητή Διονύσιο Σολωμό το 1823 στη Ζάκυνθο και καθιερώθηκε ως ο εθνικός ύμνος της χώρας μας σαν σήμερα, 4 Αυγούστου, του 1865 (και της Κύπρου το 1966). Έναν χρόνο αργότερα τυπώθηκε στο Μεσολόγγι. Πρόκειται για τον μεγαλύτερο εθνικό ύμνο του κόσμου, καθώς αριθμεί 158 στροφές (ή 632 στίχους).

Από αυτές, οι 24 πρώτες καθιερώθηκαν ως εθνικός ύμνος. Οι δύο πρώτες ανακρούονται και συνοδεύουν πάντα την έπαρση και την υποστολή της σημαίας, ενώ ψάλλονται σε επίσημες στιγμές και τελετές.

Σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν κόψι

τοῦ σπαθιοῦ τὴν τρομερή,

σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν ὄψι,

ποὺ μὲ βιὰ μετράει τὴν γῆ.

Ἀπ’ τὰ κόκκαλα βγαλμένη

τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερά,

καὶ σὰν πρῶτα ἀνδρειωμένη,

χαῖρε, ὢ χαῖρε, Ἐλευθεριά!

Ο Εθνικός Ύμνος μελοποιήθηκε πέντε χρόνια αργότερα, το 1828, από τον Κερκυραίο Νικόλαο Μάντζαρο και έκτοτε ακουγόταν τακτικά σε εθνικές γιορτές, καταλήγοντας να αναγνωριστεί, αρχικά από τους κατοίκους του Ιονίου, ως άτυπος ύμνος της Επτανήσου, που την περίοδο εκείνη βρισκόταν ακόμα υπό αγγλική κυριαρχία (μέχρι το 1864).

Το ποίημα συνδυάζει στοιχεία από τον ρομαντισμό αλλά και τον κλασικισμό. Οι στροφές που χρησιμοποιούνται είναι τετράστιχες, ενώ στους στίχους παρατηρείται εναλλαγή τροχαϊκών οκτασύλλαβων και επτασύλλαβων.

Ο Βασιλιάς Γεώργιος Α΄ το 1864

Κατέληξε ως ο Εθνικός Ύμνος της χώρας όταν ο ο Βασιλιάς Γεώργιος Α΄ επισκέφθηκε την Κέρκυρα το 1865, μετά την ενσωμάτωση των Επτανήσων με την Ελλάδα, και άκουσε την εκδοχή για ορχήστρα πνευστών της αρχής της πρώτης μελοποίησης που έπαιζε η μπάντα της Φιλαρμονικής Εταιρείας Κέρκυρας. Ο βασιλιάς εντυπωσιάστηκε και ακολούθησε Βασιλικό Διάταγμα του Υπουργείου Ναυτικών που το χαρακτήρισε «επίσημον εθνικόν άσμα» και διατάχθηκε η εκτέλεσή του «κατά πάσας τας ναυτικάς παρατάξεις του Βασιλικού Ναυτικού». Επίσης, ενημερώθηκαν οι ξένοι πρέσβεις, ώστε να ανακρούεται και από τα ξένα πλοία στις περιπτώσεις απόδοσης τιμών προς τον Βασιλιά της Ελλάδος ή την Ελληνική Σημαία.

Το σύνολο της πρώτης μελοποίησης του «Ύμνου εις την Ελευθερίαν» τυπώθηκε για πρώτη φορά σε 27 μέρη στο Λονδίνο το 1873, έναν χρόνο μετά τον θάνατο του συνθέτη του. Ο αντισυνταγματάρχης ε.α. Μαργαρίτης Καστέλλης, πρώην διευθυντής του Μουσικού Σώματος, διασκεύασε τον «Εθνικό Ύμνο» για μπάντα κι αυτή η μεταγραφή (από την οποία απουσιάζει η σύντομη εισαγωγή) ανακρούεται από τις στρατιωτικές μπάντες έως σήμερα...

Ο Διονύσιος Σολωμός, ο δημιουργός του Ύμνου εις την Ελευθερία

Ο Νικόλαος Μάντζαρος,

ο συνθέτης που μελοποίησε τον Ύμνο εις την Ελευθερίαν

🔎2366

Διαβάζοντας Κλασσική Λογοτεχνία 8: Η Βαβυλωνιακή Σύγχυση των Λέξεων (Ποίηση)

Και άλλα 499 ποιήματα

Ο Μπέρτολτ Μπρεχτ είναι συγγραφέας από παλιά γνωστός και πολύ αγαπητός στη Ελλάδα. Τα πεντακόσια ποιήματα της παρούσας ανθολογίας, που δημοσιεύονται κατά χρονολογική σειρά εμφανίσεως, παρέχουν μιαν ευκρινέστατη εικόνα όλου του ποιητικού έργου του. Παρουσιάζονται ποιήματα που είναι ήδη γνωστά (σε νέα, εννοείται, μετάφραση) και λυρικές συνθέσεις του που είναι "άγνωστες" ακόμα στη γλώσσα μας. Τα εδώ διαλεγμένα κοινωνικά, πολιτικά, ερωτικά, σατιρικά και παιδικά ποιήματα και τραγούδια έρχονται να τονίσουν την προσωπικότητα του δημιουργού τους, που το έργο του όχι μόνο σημάδεψε την εποχή του, αλλά και τον έχει ήδη αναδείξει σε κλασικό συγγραφέα παγκοσμίως.

Περιεχόμενα

Περιεχόμενα || Ποιήματα 1913 - 1926 || Ψαλμοί || Σονέτα || Κατ' οίκον εξήγηση εκλεκτών χωρίων || Ποιήματα 1926 - 1933 || Σονέτα || Τραγούδια ποιήματα χορικά || Ποιήματα 1933 - 1938 || Σονέτα || Μελέτες || Κινεζικά ποιήματα || Ποιήματα του Σβεντμποργκ || Παιδικά τραγούδια || Χρονικά || Γερμανικές σάτιρες || Ποιήματα 1938 - 1941 || Οράματα || Ποιήματα 1941 - 1947 || Ποιήματα 1947 - 1956 || Παιδικά τραγούδια 1950 || Μπουκοβιανά Ελεγεία || Ποιήματα και τραγούδια από θεατρικά έργα και πεζά κείμενα

ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ "ΑΡΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ" 2014

Συγγραφέας: Bertolt Brecht
Μεταφραστής: Γιώργος Κεντρωτής
ISBN: 978-960-01-1669-4
1η έκδοση: Δεκέμβριος 2014
Μέγεθος: 17 x 24
Σελίδες: 682
Εκδόσεις: Gutenberg
Τιμή: €35,00

🔎2340

Λογοτεχνικές Προτάσεις 285 / Βιβλιοκριτική: Στη σπηλιά της μεγάλης αγέλης (Ποιητική συλλογή)

Εδώ θα με βρεις
αιωρούμενο
στη σπηλιά της μεγάλης αγέλης.

Συγγραφέας: Δημήτρης Α. Δημητριάδης

Επιμέλεια εξωφύλλου: Θοδωρής Κιντάπογλου

Σελίδες: 66

Εκδόσεις: Ρώμη

Ημερομηνία έκδοσης: 2016

Ο Δημήτρης Α. Δημητριάδης γεννήθηκε το 1955 στο Τέμενος Παρανεστίου Δράμας και ζει στη Θεσσαλονίκη. Συνεργάζεται με τα περιοδικά «Μανδραγόρας», «Ένεκεν», «Θράκα», «3η χιλιετία» κ.α. και με τις επιθεωρήσεις πολιτικής και πολιτιστικής παρέμβασης «Κοινωνική Επιθεώρηση» και «Πολίτες». Αντιπροσωπευτικά ποιήματά του περιλαμβάνονται σε διάφορες ανθολογίες στα Γαλλικά, Ιταλικά και Πολωνικά. Άρθρα και μελέτες του μεταδίδονται από το ραδιόφωνο. Έχει εκδώσει πέντε ποιητικές συλλογές και τιμήθηκε για το έργο του από το Δήμο Θεσσαλονίκης και τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βορείου Ελλάδος. Τελευταία διατηρεί τη στήλη «στην απέναντι όχθη» της εφημερίδας «Ενημέρωση» με θέματα πολιτικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος.

Σελίδες Νοσταλγίας: Η ποίηση είναι η καρδιά της τέχνης της γραφής. Αυτό που καλούμε "έμπνευση" στην ποίηση, δεν είναι παρά η εκδήλωση της ανθρώπινης ελευθερίας. Ελευθερίας γραφής, έκφρασης, συναισθημάτων... Ο ποιητικός λόγος του Δημήτρη Α. Δημητριάδη είναι καθαρός, κοφτός, αγωνιώδης, περισσότερο υπαινικτικός και καλείται ο αναγνώστης να αναζητήσει τα κρυφά μηνύματα πίσω από τους στίχους. Μία συλλογή φανερά επηρεασμένη από την σύγχρονη πραγματικότητα, που καυτηριάζει τα τεκτενόμενα και καλεί σε επαγρύπνιση τον αναγνώστη. Εκτός από εκείνο που διαβάζεις ανοιχτά, υπάρχει και εκείνο που δε λέγεται κι εκείνο που δεν μπορεί να ειπωθεί, αλλά εύκολα μπορείς να το καταλάβεις, αν είσαι άνθρωπος με ανοιχτά μάτια και μυαλό. Σαρανταπέντε ποιήματα, τα περισσότερα μικρά σε έκταση, που σε στριμώχνουν στην γωνία και δεν σ' αφήνουν να ξεγλιστρίσεις πριν εισχωρήσουν στα ενδόμυχα της ψυχής σου...

Πλαφουτζής Παναγιώτης

👬2007

Λογοτεχνικές Προτάσεις 276 / Βιβλιοκριτική: Από Όνειρο και Θάνατο (Ποιήματα)

Από όνειρο και θάνατο

Από αέρα και νερό είναι ο κόσμος.

Από όνειρο και θάνατο

η ποίηση.

Συγγραφέας: Δημήτρης Α. Δημητριάδης
Επιμέλεια εξωφύλλου: Θοδωρής Κιντάπογλου
Σελίδες: 52
Εκδόσεις: Ρώμη
Ημερομηνία έκδοσης: 2017

Ο Δημήτρης Α. Δημητριάδης γεννήθηκε το 1955 στο Τέμενος Παρανεστίου Δράμας και ζει στη Θεσσαλονίκη. Συνεργάζεται με τα περιοδικά «Μανδραγόρας», «Ένεκεν», «Θράκα», «3η χιλιετία» κ.α. και με τις επιθεωρήσεις πολιτικής και πολιτιστικής παρέμβασης «Κοινωνική Επιθεώρηση» και «Πολίτες». Αντιπροσωπευτικά ποιήματά του περιλαμβάνονται σε διάφορες ανθολογίες στα Γαλλικά, Ιταλικά και Πολωνικά. Άρθρα και μελέτες του μεταδίδονται από το ραδιόφωνο. Έχει εκδώσει πέντε ποιητικές συλλογές και τιμήθηκε για το έργο του από το Δήμο Θεσσαλονίκης και τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βορείου Ελλάδος. Τελευταία διατηρεί τη στήλη «στην απέναντι όχθη» της εφημερίδας «Ενημέρωση» με θέματα πολιτικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος.

Σελίδες Νοσταλγίας: Η Ποίηση αποτελεί την ψυχική αποκάλυψη που συνδέει, μια φορά και για πάντα, τον συγγραφέα με τον αναγνώστη. Ο αόρατος σύνδεσμος που ενώνει αυτούς τους δύο, μπορεί να είναι ένα ποιήμα ολόκληρο, μία στροφή ή απλά ένας στίχος. Η μαγεία της Ποίησης μπορεί να σε καθηλώσει ή να σε πιάσει από τη μύτη και να σε ταξιδέψει νοερά στην άλλη άκρη του κόσμου. Ο Δημήτρης Α. Δημητριάδης, με την τελευταία του ποιητική συλλογή, έρχεται να επιβεβαιώσει τα παραπάνω αλλά και να μας αποδείξει για μια ακόμη φορά πως ξέρει να χειρίζεται άριστα τις λέξεις, να τις τοποθετεί εκεί και έτσι όπως πρέπει, ώστε να μας μαγεύει κάθε φορά και περισσότερο. Παράλληλα, η συλλογή αυτή αποτελεί μια προσωπική ωδή του ποιητή, στην ίδια την Ποίηση. Τριανταπέντε ποιήματα μικρά, για μεγάλες σκέψεις...

Πλαφουτζής Παναγιώτης

👬1959

Η "Ιθάκη" του Καβάφη, σε κόμικ (Ελληνικά)

Στην Ελλάδα, οι περισσότεροι γνωρίζουμε το ποίημα "Ιθάκη" που έγραψε ο σπουδαίος μας ποιητής Κωνσταντίνος Π. Καβάφης. Εκείνο που ίσως δεν έχουμε συνειδητοποιήσει είναι ότι το ποίημα αυτό είναι ένα από τα πιο διάσημα, κλασσικά πλέον ποιήματα παγκοσμίως και διδάσκεται σε πολλά σχολεία, ίσως και σε όλα τα πανεπιστημιακά ιδρύματα που κάνουν κλασσικές ή νεοελληνικές σπουδές ανά τον κόσμο.

Πριν λίγα χρόνια, η "Ιθάκη" πήρε την μορφή του κόμικ από την πένα του Αυστραλού Gavin Aung Than, ο οποίος και το «ανέβασε» στην ιστοσελίδα του, "Zen Pencils" (http://zenpencils.com).

Σήμερα σας το παρουσιάζουμε μεταφρασμένο στα ελληνικά (το βρήκαμε στην ιστοσελίδα http://sakisv.blogspot.gr/).

Mε την ευκαιρία αυτή αξίζει να διαβάσουμε το ποίημα αυτό και στα παιδιά μας. Έτσι σαν διάλειμμα από άλλα παραμύθια και ιστορίες. Να τους μιλήσουμε για τον προορισμό στην ζωή μας. Για το ταξίδι. Για τις δύσκολες και ευχάριστες στιγμές που θα συναντήσουν. Και μπορεί μια μέρα και τα παιδιά μας να μας θυμηθούν, στο άκουσμα των στίχων του Καβάφη...

Ἰθάκη

Σὰ βγεῖς στὸν πηγαιμὸ γιὰ τὴν Ἰθάκη,

νὰ εὔχεσαι νά ῾ναι μακρὺς ὁ δρόμος,

γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.

Τοὺς Λαιστρυγόνας καὶ τοὺς Κύκλωπας,

τὸν θυμωμένο Ποσειδῶνα μὴ φοβᾶσαι,

τέτοια στὸν δρόμο σου ποτέ σου δὲν θὰ βρεῖς,

ἂν μέν᾿ ἡ σκέψις σου ὑψηλή, ἂν ἐκλεκτὴ

συγκίνησις τὸ πνεῦμα καὶ τὸ σῶμα σου ἀγγίζει.

Τοὺς Λαιστρυγόνας καὶ τοὺς Κύκλωπας,

τὸν ἄγριο Ποσειδῶνα δὲν θὰ συναντήσεις,

ἂν δὲν τοὺς κουβανεῖς μὲς στὴν ψυχή σου,

ἂν ἡ ψυχή σου δὲν τοὺς στήνει ἐμπρός σου.

Νὰ εὔχεσαι νά ῾ναι μακρὺς ὁ δρόμος.

Πολλὰ τὰ καλοκαιρινὰ πρωινὰ νὰ εἶναι

ποῦ μὲ τί εὐχαρίστηση, μὲ τί χαρὰ

θὰ μπαίνεις σὲ λιμένας πρωτοειδωμένους.

Νὰ σταματήσεις σ᾿ ἐμπορεῖα Φοινικικά,

καὶ τὲς καλὲς πραγμάτειες ν᾿ ἀποκτήσεις,

σεντέφια καὶ κοράλλια, κεχριμπάρια κ᾿ ἔβενους,

καὶ ἡδονικὰ μυρωδικὰ κάθε λογῆς,

ὅσο μπορεῖς πιὸ ἄφθονα ἡδονικὰ μυρωδικά.

Σὲ πόλεις Αἰγυπτιακὲς πολλὲς νὰ πᾷς,

νὰ μάθεις καὶ νὰ μάθεις ἀπ᾿ τοὺς σπουδασμένους.

Πάντα στὸ νοῦ σου νά ῾χεις τὴν Ἰθάκη.

Τὸ φθάσιμον ἐκεῖ εἶν᾿ ὁ προορισμός σου.

Ἀλλὰ μὴ βιάζεις τὸ ταξίδι διόλου.

Καλλίτερα χρόνια πολλὰ νὰ διαρκέσει.

Καὶ γέρος πιὰ ν᾿ ἀράξεις στὸ νησί,

πλούσιος μὲ ὅσα κέρδισες στὸν δρόμο,

μὴ προσδοκώντας πλούτη νὰ σὲ δώσει ἡ Ἰθάκη.

Ἡ Ἰθάκη σ᾿ ἔδωσε τ᾿ ὡραῖο ταξίδι.

Χωρὶς αὐτὴν δὲν θά ῾βγαινες στὸν δρόμο.

Ἄλλα δὲν ἔχει νὰ σὲ δώσει πιά.

Κι ἂν πτωχικὴ τὴν βρεῖς, ἡ Ἰθάκη δὲν σὲ γέλασε.

Ἔτσι σοφὸς ποὺ ἔγινες, μὲ τόση πεῖρα,

ἤδη θὰ τὸ κατάλαβες οἱ Ἰθάκες τὶ σημαίνουν.

Η "Ιθάκη" του Καβάφη, σε κόμικ (Αγγλικά)

Στην Ελλάδα, οι περισσότεροι γνωρίζουμε το ποίημα "Ιθάκη" που έγραψε ο σπουδαίος μας ποιητής Κωνσταντίνος Π. Καβάφης. Εκείνο που ίσως δεν έχουμε συνειδητοποιήσει είναι ότι το ποίημα αυτό είναι ένα από τα πιο διάσημα, κλασσικά πλέον ποιήματα παγκοσμίως και διδάσκεται σε πολλά σχολεία, ίσως και σε όλα τα πανεπιστημιακά ιδρύματα που κάνουν κλασσικές ή νεοελληνικές σπουδές ανά τον κόσμο.

Πριν λίγα χρόνια, η "Ιθάκη" πήρε την μορφή του κόμικ από την πένα του Αυστραλού Gavin Aung Than, ο οποίος και το «ανέβασε» στην ιστοσελίδα του, "Zen Pencils" (http://zenpencils.com).

Mε την ευκαιρία αυτή αξίζει να διαβάσουμε το ποίημα αυτό και στα παιδιά μας. Έτσι σαν διάλειμμα από άλλα παραμύθια και ιστορίες. Να τους μιλήσουμε για τον προορισμό στην ζωή μας. Για το ταξίδι. Για τις δύσκολες και ευχάριστες στιγμές που θα συναντήσουν. Και μπορεί μια μέρα και τα παιδιά μας να μας θυμηθούν, στο άκουσμα των στίχων του Καβάφη...

Ἰθάκη

Σὰ βγεῖς στὸν πηγαιμὸ γιὰ τὴν Ἰθάκη,

νὰ εὔχεσαι νά ῾ναι μακρὺς ὁ δρόμος,

γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.

Τοὺς Λαιστρυγόνας καὶ τοὺς Κύκλωπας,

τὸν θυμωμένο Ποσειδῶνα μὴ φοβᾶσαι,

τέτοια στὸν δρόμο σου ποτέ σου δὲν θὰ βρεῖς,

ἂν μέν᾿ ἡ σκέψις σου ὑψηλή, ἂν ἐκλεκτὴ

συγκίνησις τὸ πνεῦμα καὶ τὸ σῶμα σου ἀγγίζει.

Τοὺς Λαιστρυγόνας καὶ τοὺς Κύκλωπας,

τὸν ἄγριο Ποσειδῶνα δὲν θὰ συναντήσεις,

ἂν δὲν τοὺς κουβανεῖς μὲς στὴν ψυχή σου,

ἂν ἡ ψυχή σου δὲν τοὺς στήνει ἐμπρός σου.

Νὰ εὔχεσαι νά ῾ναι μακρὺς ὁ δρόμος.

Πολλὰ τὰ καλοκαιρινὰ πρωινὰ νὰ εἶναι

ποῦ μὲ τί εὐχαρίστηση, μὲ τί χαρὰ

θὰ μπαίνεις σὲ λιμένας πρωτοειδωμένους.

Νὰ σταματήσεις σ᾿ ἐμπορεῖα Φοινικικά,

καὶ τὲς καλὲς πραγμάτειες ν᾿ ἀποκτήσεις,

σεντέφια καὶ κοράλλια, κεχριμπάρια κ᾿ ἔβενους,

καὶ ἡδονικὰ μυρωδικὰ κάθε λογῆς,

ὅσο μπορεῖς πιὸ ἄφθονα ἡδονικὰ μυρωδικά.

Σὲ πόλεις Αἰγυπτιακὲς πολλὲς νὰ πᾷς,

νὰ μάθεις καὶ νὰ μάθεις ἀπ᾿ τοὺς σπουδασμένους.

Πάντα στὸ νοῦ σου νά ῾χεις τὴν Ἰθάκη.

Τὸ φθάσιμον ἐκεῖ εἶν᾿ ὁ προορισμός σου.

Ἀλλὰ μὴ βιάζεις τὸ ταξίδι διόλου.

Καλλίτερα χρόνια πολλὰ νὰ διαρκέσει.

Καὶ γέρος πιὰ ν᾿ ἀράξεις στὸ νησί,

πλούσιος μὲ ὅσα κέρδισες στὸν δρόμο,

μὴ προσδοκώντας πλούτη νὰ σὲ δώσει ἡ Ἰθάκη.

Ἡ Ἰθάκη σ᾿ ἔδωσε τ᾿ ὡραῖο ταξίδι.

Χωρὶς αὐτὴν δὲν θά ῾βγαινες στὸν δρόμο.

Ἄλλα δὲν ἔχει νὰ σὲ δώσει πιά.

Κι ἂν πτωχικὴ τὴν βρεῖς, ἡ Ἰθάκη δὲν σὲ γέλασε.

Ἔτσι σοφὸς ποὺ ἔγινες, μὲ τόση πεῖρα,

ἤδη θὰ τὸ κατάλαβες οἱ Ἰθάκες τὶ σημαίνουν.