Μια βιογραφία του Αλέκου Παναγούλη μέσα από τα μάτια της δημοσιογράφου Oriana Falaci, όπως εκείνη τον έζησε. Μια ιστορία για έναν άνθρωπο-σύμβολο της αντιδικτατορικής πάλης, έναν αγωνιστή που έζησε για έναν σκοπό: την ελευθερία.
Από την απόπειρα δολοφονίας του Παπαδόπουλου επί Χούντας, έως και την δολοφονία του από το ελληνικό κράτος στη μεταπολίτευση, (ξανα)γνωρίστε την μεγάλη φιγούρα της σύγχρονης ελληνικής Iστορίας μέσα από το νέο graphic novel των Ιταλών δημιουργών, Giuseppe Galeani και Paola Cannatella!
Δημιουργοί: Giuseppe Galeani, Paola Cannatella Αριθμός σελίδων: 52 Διαστάσεις: 21 Χ 28 εκ Εκτύπωση: Έγχρωμο Ημερομηνία έκδοσης: Σάββατο 16/05/2026 Αρχική τιμή: Δωρεάν με την "Εφημερίδα των Συντακτών", μετά 5,90€ Εκδότης: Εκδόσεις Μικρός Ήρως Ε.Ε.
Η βασίλισσα του ψυχολογικού θρίλερ έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα για μια αποκλειστική βραδιά μυστηρίου!
Οι Εκδόσεις Κλειδάριθμος και το Βιβλιοπωλείο Ευρυπίδης σας προσκαλούν σε μια αποκλειστική βραδιά μυστηρίου με τη διεθνώς αναγνωρισμένη συγγραφέα μπεστ σέλερ, Ruth Ware, την Τρίτη 9 Ιουνίου στις 19:00, στον Ευρυπίδη στο Χαλάνδρι.
Η συγγραφέας που έχει καθηλώσει εκατομμύρια αναγνώστες παγκοσμίως με τα ατμοσφαιρικά της αστυνομικά μυθιστορήματα αλλά και τα εκρηκτικά θρίλερ, όπως το πασίγνωστο "Η γυναίκα στην καμπίνα 10" που μεταφέρθηκε στο Netflix με πρωταγωνίστρια την Keira Knightley, έρχεται στην Αθήνα για να συναντήσει για πρώτη φορά το ελληνικό κοινό από κοντά. Τη συζήτηση συντονίζει η Κέλλη Κρητικού, μεταφράστρια, κριτικός βιβλίων και συντονίστρια λεσχών ανάγνωσης.
Στην εκδήλωση συμμετέχει η Imagine Greece Retreats, εταιρεία διοργάνωσης εργαστηρίων λογοτεχνίας στην Ελλάδα, που φέρνει κοντά συγγραφείς και αναγνώστες από όλο τον κόσμο με φόντο το ελληνικό τοπίο.
Το πρόγραμμα της εκδήλωσης:
19:00 – 19:30 | Παρουσίαση και Q&A με τη Ruth Ware: Η Ruth Ware συνομιλεί με την Κέλλη Κρητικού, απαντά στις ερωτήσεις των αναγνωστών και αποκαλύπτει τα μυστικά πίσω από τις καθηλωτικές ανατροπές των βιβλίων της. Σημείωση: Η συζήτηση θα πραγματοποιηθεί με ταυτόχρονη διερμηνεία στα ελληνικά.
19:45 – 20:30 | Υπογραφή βιβλίων & φωτογραφίες: Μια μοναδική ευκαιρία για το κοινό να γνωρίσει από κοντά τη Ruth Ware, να φωτογραφηθεί μαζί της και να εξασφαλίσει αντίτυπα με την υπογραφή της συγγραφέα.
📅 Τρίτη 9 Ιουνίου στις 19:00
📍 Βιβλιοπωλεία Ευριπίδης - Evripidis Bookstores στο Χαλάνδρι
Τι σε περιμένει:
• Παρουσίαση και Q&A με τη συγγραφέα & την Κέλλη Κρητικού (στα ελληνικά με ταυτόχρονη διερμηνεία)
• Υπογραφές βιβλίων και φωτογραφίες με τη Ruth Ware!
Μαζί μας η εταιρεία διοργάνωσης λογοτεχνικών retreats Imagine Greece Retreats✈️
📌 Είσοδος ελεύθερη. Φέρτε τα βιβλία σας και ελάτε να ξεκλειδώσουμε μαζί τα πιο σκοτεινά μυστικά των plot twists της!
Δείτε κάτωθι τα βιβλία της Ruth Ware που κυκλοφορούν στα ελληνικά (πατήστε πάνω στους συνδέσμους):
Το γλυπτό του σπουδαίου ποιητή,
που σε προσκαλεί να ξαποστάσεις δίπλα του
Ο Κωνσταντίνος Καβάφης (1863–1933) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους και πιο επιδραστικούς ποιητές της νεότερης ελληνικής λογοτεχνίας.
Πλέον, στον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και συμβολικά σημεία της πρωτεύουσας, τοποθετήθηκε το νέο γλυπτό του μεγάλου Αλεξανδρινού ποιητή, ένα έργο που δεν λειτουργεί μόνο ως μνημείο αλλά και ως ζωντανή πρόσκληση προς τους περαστικούς να σταματήσουν, να παρατηρήσουν και –κυρίως– να συνυπάρξουν μαζί του.
Το γλυπτό τοποθετήθηκε κοντά στην Ωνάσειο Βιβλιοθήκη και απέναντι από τις Στήλες του Ολυμπίου Διός, σε ένα σημείο όπου η ιστορία, ο πολιτισμός και η σύγχρονη ζωή της Αθήνας συναντιούνται καθημερινά.
Το έργο είναι του γλύπτη Πραξιτέλη Τζανουλίνου και παρουσιάζει τον Καβάφη καθισμένο σε ένα παγκάκι, σε φυσικό μέγεθος, με βλέμμα ήρεμο και στοχαστικό. Κατασκευασμένο από μπρούντζο, το γλυπτό αποφεύγει τη μνημειακή απόσταση που συχνά χαρακτηρίζει τις δημόσιες προτομές και επιλέγει την οικειότητα. Η στάση του γλυπτού είναι εμπνευσμένη από φωτογραφία του αρχείου Καβάφη, που τον απεικονίζει καθιστό σε ανάκλιντρο στο διαμέρισμά του στην οδό Λέψιους 10, στην Αλεξάνδρεια. Ο υπέροχος φωτισμός της Ελευθερίας Ντεκώ προσδίδει ακόμη μεγαλύτερη γοητεία αλλά και ζωντάνια στο γλυπτό κατά τις νυχτερινές ώρες.
Μια ευκαιρία, λοιπόν, να ξαναπερπατήσουμε την Διονυσίου Αρεοπαγίτου ένα πρωινό, από το Θησείο μέχρι τις στήλες του Ολυμπίου Διός και να βγάλουμε φωτογραφία με τον αγαπημένο ποιητή της "Ιθάκης"...
Καλή Μεγάλη Εβδομάδα, Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση σε όλους με υγεία, αγάπη και ειρήνη! Στη φωτογραφία η Αλίκη Βουγιουκλάκη, Πάσχα στα τέλη της δεκαετίας του '60!
Ακολουθήστε στο Instagram τον λογαριασμό alikivougiouklakionline, που είναι γεμάτος από σπάνιες και αποκλειστικές φωτογραφίες της Αλίκης Βουγιουκλάκη!
Πατήστε εδώ: https://www.instagram.com/alikivougiouklakionline
Ο θρύλος των ταινιών δράσης, Τσακ Νόρις, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 86 ετών.
Γεννήθηκε ως Κάρλος Ρέι Νόρις στις 10 Μαρτίου 1940 στην Οκλαχόμα, με πατέρα οδηγό φορτηγού και μακρινή καταγωγή Τσερόκι και μητέρα ιρλανδικής καταγωγής. Αντιμετώπισε από μικρός δυσκολίες, όμως είχε αποφασιστικότητα και επιμονή. Μετά την υπηρεσία του στην Πολεμική Αεροπορία των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου απέκτησε και το παρατσούκλι Τσακ, άρχισε να ασχολείται με τις πολεμικές τέχνες. Έγινε παγκόσμιος πρωταθλητής καράτε μεσαίων βαρών για έξι συνεχόμενα χρόνια (1968–1974) και ιδρυτής της σχολής "Chun Kuk Do".
Η καριέρα του στον κινηματογράφο ξεκίνησε, μετά από παρότρυνση του Στιβ ΜακΚουίν, με την ταινία "Way of the Dragon" (1972), όπου πρωταγωνίστησε μαζί με τον Μπρους Λη, και επεκτάθηκε σε δημοφιλείς ταινίες όπως "A Force of One", "An Eye for an Eye" και "Walker, Texas Ranger", η οποία τον καθιέρωσε ως λαϊκό ήρωα.
Ως αποτέλεσμα της εικόνας του «ανίκητου» που έβγαζε προς τα έξω, το 2005 ξεκίνησε ένα διαδικτυακό φαινόμενο γνωστό ως Chuck Norris facts, αποδίδοντας του, χάριν αστεϊσμού, διάφορα αβάσιμα ή ακόμα και αδύνατα κατορθώματα.
Η οικογένειά του επιβεβαίωσε τον θάνατό του με ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αναφέροντας ότι έφυγε ήρεμα, ανάμεσα στα μέλη της οικογένειάς του, σε νοσοκομείο στη Χαβάη.
17 ταινίες, 17 αναγνώσεις Μια γυναίκα πίσω από την κάμερα.
Ένα όνομα που η Ιστορία αποσιώπησε.
Μέχρι σήμερα.
Η Μαρία Πλυτά υπήρξε η πρώτη γυναίκα σκηνοθέτρια του ελληνικού κινηματογράφου. Η φιλμογραφία της περιλαμβάνει δεκαεπτά ταινίες που προβλήθηκαν μεταξύ 1950 και 1970. Το έργο της δίνει φωνή σε θηλυκότητες, προβλήματα και ιστορικά ζητήματα που ο κυρίαρχος, ανδροκεντρικός κινηματογράφος παραμέριζε. Αυτός ο συλλογικός τόμος είναι ο πρώτος που της αφιερώνεται, περιλαμβάνοντας δεκαεπτά πρωτότυπες αναγνώσεις από καταξιωμένες και νέες φωνές των κινηματογραφικών, φεμινιστικών και πολιτισμικών σπουδών, οι οποίες φωτίζουν διεπιστημονικά το έργο της. Διαμεσολαβώντας θέματα φύλου, έμφυλης βίας, σεξεργασίας, νεωτερισμού και παράδοσης και ιστορικής μνήμης, μεταξύ άλλων, η φιλμογραφία της Πλυτά αποτελεί ένα μοναδικό αρχείο της μεταπολεμικής Ελλάδας και ταυτόχρονα μία πρόωρη φεμινιστική φωνή που αμφισβήτησε τόσο ιδεολογικές όσο και ειδολογικές συμβάσεις.
Η πρώτη γυναίκα σκηνοθέτρια βρέθηκε νωρίς εκεί που κανείς δεν την περίμενε. Τώρα, επιστρέφει για να μείνει.
Περιεχόμενα:
-Η μητέρα στα Αρραβωνιάσματα (1950): Η έμφυλη βία ως «κρυφό» αφηγηματικό κέντρο
-Αναπαράσταση θηλυκοτήτων και αρρενωποτήτων στη Λύκαινα (1951)
-Η (ερωτική) στρατιωτική ζωή εν Ελλάδι: Για τον Βαφτιστικό (1952)
-Εύα (1953): Κινηματογραφικός μοντερνισμός, γυναικεία αυτενέργεια και αστική πλήξη
-Αμφίσημη νεωτερικότητα, φαντασματική παράδοση: Οι αντιφάσεις στο Κορίτσι της Γειτονιάς (1954)
-Φύλο και συναισθηματική ιστοριογραφία στη Δούκισσα της Πλακεντίας (1956)
-Τζιπ, Περίπτερο και Αγάπη (1957): Η κωμωδία ως όχημα για την εξέλιξη της κοινωνίας και του κινηματογραφικού μέσου
-Μόνο για μια νύχτα (1958): Ενσυνείδητη κινηματογραφική γραφή, γυναικεία ενδυνάμωση και ειδολογικές υπερβάσεις
-Τα βυθισμένα νοήματα στα Ναυάγια της Ζωής (1959) της Μαρίας Πλυτά: Γυναικεία σεξουαλικότητα και ταξική αναδιαμόρφωση;
-Άντρας είμαι και το κέφι μου θα κάνω (1960): Παρενδυσία και φύλο
-Ήρθες αργά (1961) και Η κυρία με τις καμέλιες: Κινηματογραφική μεταφορά και γυναικεία αναπαράσταση
-Ο λουστράκος (1962): Ο μικρός Βασίλης ως σύμβολο μιας γενιάς
-Αρρενωπότητες σε κρίση και νεωτερικότητα
-Ο ανήφορος (1964): Θηλυκότητες & έμφυλη βία
-Ο Νικητής (1965) και η εύθραυστη αρρενωπότητα του Δημήτρη Παπαμιχαήλ
-Ο εμποράκος (1967): Αποκλίνοντα στερεότυπα
-Η άγνωστη της νύχτας (1970): Το τελευταίο μεγάλο παραμύθι της Μαρίας Πλυτά
Η Μπέτυ Κακλαμανίδου είναι υπότροφος Fulbright και Καθηγήτρια Ιστορίας & Θεωρίας Κινηματογράφου και Τηλεόρασης στο Τμήμα Κινηματογράφου του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε Διευθύντρια του Αγγλόφωνου Μεταπτυχιακού Προγράμματος «Film and Television Studies» (2019-2024). Είναι Επιστημονικά Υπεύθυνη του Ερευνητικού Προγράμματος με τίτλο «Plyta’s Uknown Cinema» (PUC) / «Ο Άγνωστος Κινηματογράφος της Μαρίας Πλυτά» (2025-28), το οποίο υλοποιείται στο πλαίσιο της δράσης του ΕΛ.ΙΔ.Ε.Κ. «3η Προκήρυξη ερευνητικών έργων ΕΛ.ΙΔ.Ε.Κ. για μέλη ΔΕΠ και ερευνητές/τριες» (Αριθμός Έργου ΕΛ.ΙΔ.Ε.Κ.: 24781).
Αυτό που λέμε «Σαββόπουλος» δεν υπάρχει. Ο Σαββόπουλος είναι ένας ρόλος που τον έπλασα σιγά σιγά με τα χρόνια: Ο τύπος με τα στρόγγυλα γυαλιά, τις τιράντες, αργότερα το γενάκι, που βγαίνει στη σκηνή, φτιάχνει αυτά τα τραγούδια, κάνει σχόλια και λέει ιστορίες. Είναι ο «Σάββο», όπως τον έλεγε ο συγχωρεμένος ο Τάσος Φαληρέας. Είναι ένας άλλος. Εγώ είμαι εγώ. Χώνομαι πολλές φορές μέσα σ’ εκείνον τον άλλο. Δικός μου είναι. Χωρίς εμένα θα ήταν αέρας κοπανιστός.
Τώρα όμως τον χρειάζομαι, γιατί μεγάλωσα και θα ’θελα να δω πώς ήμουν πιτσιρίκος, πώς φέρθηκα στον επαγγελματικό μου βίο, πώς ήμουν σαν σύζυγος, πατέρας και παππούς, κι ακόμα πώς ήμουν σαν πολίτης, σαν φίλος και σαν γιος. Σ’ αυτά είναι καλός ο Σάββο. Το ’χει. Σαν ρόλος, και σουξέ είχε και πείρα διαθέτει.
Τώρα ο ρόλος θα μιλήσει για τον δημιουργό του. Ένα παιχνίδι είναι. Ένα κόλπο. Ελπίζω να το βρείτε διασκεδαστικό.
Σε αυτό το βιβλίο ο Σαββόπουλος μιλάει για τον Νιόνιο. Αυτόν ντύνεται.
Καλή ακρόαση, αγαπητοί μου, καλή ανάγνωση.
Δ.Σ.
Ο Διονύσης Σαββόπουλος ήταν τραγουδοποιός, δηλαδή ερμηνευτής των δικών του στίχων και της δικής του μουσικής. Θεωρείται ο πρωτεργάτης της σχολής των Ελλήνων τραγουδοποιών οι οποίοι γράφουν μουσική, στίχους και τραγουδούν οι ίδιοι τα τραγούδια τους. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 2 Δεκεμβρίου 1944. Σπούδασε νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, χωρίς να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Εξέδωσε δισκογραφικά 14 κύκλους τραγουδιών του, καθώς και ζωντανές ηχογραφήσεις έξι συναυλιών και παραστάσεών του. Φυλακίστηκε και βασανίστηκε από τη χούντα το 1967. Έδωσε συναυλίες στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο. Έγραψε μουσική για παραστάσεις σε θέατρα της Αθήνας και στην Επίδαυρο, και για τον κινηματογράφο. Έχουν κυκλοφορήσει πέντε βιβλία με στίχους, παρτιτούρες και συνεντεύξεις του από τις εκδόσεις Ίκαρος, Ιθάκη και Πολύτροπον, και η συλλογή Η σούμα, η επιτομή του συνόλου των στίχων του, από τον Ιανό. Είχε δικές του εκπομπές στην τηλεόραση και στο ραδιόφωνο. Το 2017 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας του Τμήματος Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ. Έφυγε από τη ζωή στις 21 Οκτωβρίου 2025.
Ο συγγραφέας που σημάδεψε όσο λίγοι
τη συζήτηση γύρω από τους εξωγήινους
και τα ανεξήγητα μυστήρια του παρελθόντος
Ο Έριχ φον Ντένικεν (Erich Anton Paul von Däniken) έγινε παγκοσμίως γνωστός το 1968 με το βιβλίο «Chariots of the Gods» (Άρματα των Θεών), στο οποίο υποστήριξε ότι αρχαίοι πολιτισμοί όπως οι Μάγια και οι Αρχαίοι Αιγύπτιοι είχαν δεχθεί επισκέψεις από εξωγήινους αστροναύτες, οι οποίοι τους μετέδωσαν προηγμένες γνώσεις και τεχνολογίες. Κατά τον ίδιο, χωρίς αυτή την «παρέμβαση», μνημεία όπως οι πυραμίδες δύσκολα θα μπορούσαν να κατασκευαστούν.
Το βιβλίο κυκλοφόρησε σε μια εποχή έντονου ενδιαφέροντος για το άγνωστο και το ανεξήγητο, λίγο πριν από τα πρώτα βήματα του ανθρώπου στη Σελήνη, και γνώρισε τεράστια επιτυχία. Αποτέλεσε τη βάση για τη λεγόμενη «αρχαιολογία των εξωγήινων», ένα ρεύμα που συνδύαζε φαντασία, αρχαιολογία και επιστημονικούς υπαινιγμούς.
Ο Ντένικεν εκμεταλλεύτηκε την χρονική συγκυρία και το ενδιαφέρον του κοινού για αναζήτηση και απαντήσεις, πουλώντας τις ιδέες του, οι οποίες βασίζονταν κυρίως σε δικές του θεωρίες και όχι σε επιστημονικά δεδομένα.
Γεννημένος το 1935 στο Σαφχάουζεν της βόρειας Ελβετίας, γιος βιομήχανου ενδυμάτων ο φον Ντένικεν φέρεται να αντέδρασε έντονα στην αυστηρή καθολική ανατροφή του. Μετά την αποφοίτησή του το 1954 εργάστηκε ως γκαρσόνι και μπάρμαν, ενώ αντιμετώπισε σοβαρά οικονομικά προβλήματα.
Η ζωή του σημαδεύτηκε και από δικαστικές περιπέτειες, καθώς κατηγορήθηκε επανειλημμένα για απάτη και φοροδιαφυγή, εκτίοντας μικρές ποινές φυλάκισης. Το 1964 ανέλαβε τη διεύθυνση ξενοδοχείου στο Νταβός, όπου άρχισε να γράφει το πρώτο του βιβλίο –το οποίο έμελε να τον κάνει παγκοσμίως γνωστό.
Ακολούθησαν πάνω από 20 βιβλία, τα οποία πούλησαν περισσότερα από 60 εκατομμύρια αντίτυπα σε 32 γλώσσες. Τη δεκαετία του 1970 ταξίδεψε εκτενώς σε Αίγυπτο, Ινδία και Λατινική Αμερική, αναζητώντας στοιχεία που, κατά την άποψή του, επιβεβαίωναν τις θεωρίες περί εξωγήινων επισκέψεων. Παράλληλα, ίδρυσε συλλόγους υποστηρικτών και αξιοποίησε δυναμικά τα μέσα ενημέρωσης.
Ωστόσο, η επιστημονική κοινότητα υπήρξε αμείλικτη απέναντί του, χαρακτηρίζοντας τις θεωρίες του αντιεπιστημονικές και βασισμένες σε αυθαίρετες ερμηνείες. Παρόλα αυτά, για μεγάλο μέρος του κοινού, οι θεωρίες του είχαν τεράστια απήχηση. Επαναπροσδιορίζοντας αρχαία κείμενα όπως η «Μαχαμπαράτα», το «Έπος του Γκιλγκαμές» και τη Βίβλο -με τον προφήτη Ιεζεκιήλ να μην βλέπει θεϊκά οράματα, αλλά διαστημόπλοια— ο Ελβετός συγγραφέας φάνηκε να ενοποιεί θρησκεία, μυθολογία και επιστήμη σε ένα νέο αφήγημα. Οι ιδέες του διείσδυσαν βαθιά στη λαϊκή κουλτούρα, επηρεάζοντας κόμικς, κινηματογραφικές παραγωγές και τηλεοπτικές σειρές. Ακόμη κι όταν αποκαλύφθηκε ότι ορισμένα «τεκμήριά» του ήταν κατασκευασμένα, ο φον Ντένικεν επέμενε ότι ο βασικός πυρήνας των απόψεών του παραμένει σωστός.
Το 1991 τιμήθηκε ειρωνικά με το πρώτο Ig Nobel Λογοτεχνίας, για την «προώθηση της επιστήμης μέσω αμφισβητούμενων ισχυρισμών». Το 1985, στο βιβλίο του «Neue Erinnerungen an die Zukunft», απάντησε στους επικριτές του γράφοντας: «Έχω παραδεχθεί τα λάθη μου, αλλά κανένα από τα θεμέλια των θεωριών μου δεν έχει καταρριφθεί».
Αν και η δημοτικότητά του μειώθηκε στον αγγλόφωνο κόσμο από τη δεκαετία του 1980, η επιρροή του παρέμεινε ισχυρή. Τα έργα του συνέχισαν να εμπνέουν ντοκιμαντέρ, τηλεοπτικές παραγωγές και σειρές όπως το «The X-Files», που έφεραν το παραφυσικό στο προσκήνιο της ποπ κουλτούρας. Το 2003, άνοιξε κοντά στο Ίντερλακεν της Ελβετίας το Mystery Park, ένα θεματικό πάρκο αφιερωμένο στις θεωρίες του, το οποίο μετονομάστηκε αργότερα σε JungfrauPark.
Την είδηση του θανάτου του, που επήλθε το περασμένο Σάββατο, 10 Ιανουαρίου, σε νοσοκομείο της κεντρικής Ελβετίας, επιβεβαίωσε η κόρη του Κορνέλια στο ελβετικό πρακτορείο ειδήσεων SDA, ενώ σχετική ανακοίνωση αναρτήθηκε και στην επίσημη ιστοσελίδα του.
Ο Έριχ φον Ντένικεν έφυγε, αφήνοντας πίσω του ένα όνομα που εξακολουθεί να διχάζει: για άλλους οραματιστής, για άλλους παραμυθάς, αλλά αναμφίβολα ένας άνθρωπος που άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο εκατομμύρια άνθρωποι κοίταξαν το παρελθόν –και τον ουρανό. Μια αμφιλεγόμενη αλλά διαχρονική κληρονομιά...
Έφυγε από την ζωή σε ηλικία 81 ετών ο αγαπημένος μας τραγουδοποιός Διονύσης Σαββόπουλος.
Ένας Έλληνας συνθέτης και στιχουργός, πρωτεργάτης της σχολής τραγουδοποιών οι οποίοι ξεκίνησαν να γράφουν μουσική και στίχους, και να τραγουδούν οι ίδιοι τα τραγούδια τους. Δίδαξε τέχνη, ψυχισμό, ανθρωπιά!...
Καλό ταξίδι αγαπημένε μας Νιόνιο, συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους δικούς σου ανθρώπους.
Ο Αμερικανός ηθοποιός, σκηνοθέτης και ακτιβιστής Ρόμπερτ Ρέντφορντ πέθανε στον ύπνο του, στα 89 του χρόνια, σύμφωνα με ανακοίνωση της Σίντι Μπέργκερ, CEO της εταιρείας δημοσίων σχέσεων Rogers & Cowan PMK. Το όνομά του ήταν για πολλές γενιές συνώνυμο των λέξεων «ξανθός» και «ωραίος».
Ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ γεννήθηκε στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια, στις 18 Αυγούστου του 1936. Ο πατέρας του ήταν αρχικά γαλατάς και στη συνέχεια λογιστής, ενώ η μητέρα του ήταν νοικοκυρά. Η καταγωγή των προγόνων του είναι βρετανική (Αγγλία και Σκωτία) και ιρλανδική, κάτι που εξηγεί, τα πυρόξανθα μαλλιά του, τα οποία είναι και το κύριο γνώρισμά του. Λέγεται πως, όταν γύριζε από το σχολείο του στο σπίτι, σταματούσε έξω από τα στούντιο της Fox για να παρακολουθήσει τους διάσημους ηθοποιούς της εποχής. Στην εφηβεία του συνήθιζε να κάνει μικροκλοπές (τάσια αυτοκινήτων), ενώ κατανάλωνε πολύ αλκοόλ. Η συμπεριφορά του αυτή τον εμπόδισε να κερδίσει κάποια υποτροφία, ώστε να μπορέσει να σπουδάσει στο πανεπιστήμιο.
Όταν αποφοίτησε από το σχολείο, κέρδισε τελικά μια υποτροφία για το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο, χάρις στην ικανότητά του στον αθλητισμό και -κυρίως- στο μπέιζμπολ. Εκείνο το χρονικό διάστημα δούλευε ως σερβιτόρος σε ένα εστιατόριο-μπαρ. Έπειτα, ξεκίνησε να δουλεύει στις πετρελαιοπηγές της Καλιφόρνιας, ώστε να μαζέψει χρήματα για να μπορέσει να κάνει ένα ταξίδι στην Ευρώπη. Κατάφερε να μείνει στη Γηραιά Ήπειρο για περίπου ένα χρόνο. Τον περισσότερό του καιρό τον πέρασε στο Παρίσι, ενώ γράφτηκε και στη Σχολή Καλών Τεχνών της Φλωρεντίας. Όμως, οι κακές κριτικές των καθηγητών του, τον οδήγησαν στην επιστροφή του στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αργότερα μετέβη στο Μπρούκλιν για να κάνει μαθήματα ζωγραφικής στο Ινστιτούτο Πρατ, κάτι που επηρέασε αρκετά τη ζωή του και τον ίδιο, αφού για μια περίοδο είχε αποκτήσει ένα αρκετά μποέμικο στυλ. Στη συνέχεια πήγε στην Αμερικανική Ακαδημία Δραματικών Τεχνών της Νέας Υόρκης, μετά από παρότρυνση ενός φίλου του. Στην ακρόασή του κατάφερε να εκπλήξει τους κριτές, οι οποίοι ανέφεραν πως: «διαθέτει μια φυσική άνεση στην έκφραση, ζωηρή φαντασία, ένα χάρισμα». Η επαφή του αυτή με την υποκριτική τον κέρδισε και τον έκανε να ασχοληθεί σοβαρά με το αντικείμενο.
Η πρώτη φορά που συμμετείχε σε κινηματογραφική ταινία ήταν το 1962, στο ανεξάρτητο «War Hunt» ("Ο πόλεμος μας έκανε σκληρούς"), το οποίο γυρίστηκε μέσα σε δύο εβδομάδες. Το 1965, έπαιξε στο «Situation Hopeless… But Not Serious», το οποίο ήταν η πρώτη του επίσημη ταινία. Την ίδια χρονιά, συμπρωταγωνίστησε με τους Νάταλι Γουντ και Κρίστοφερ Πλάμερ, στο «Inside Daisy Clover», του Ρόμπερτ Μάλιγκαν, το οποίο προτάθηκε για δύο βραβεία Όσκαρ, ενώ ο ίδιος ο Ρέντφορντ κέρδισε την πρώτη του Χρυσή Σφαίρα, αφού ανακηρύχθηκε ο πιο πολλά υποσχόμενος ηθοποιός.
Το 1966, του δόθηκε ο ρόλος του σερίφη στο «The Chase» του Άρθουρ Πεν, όμως ο ίδιος επέλεξε αυτόν του κατάδικου. Ο σερίφης ενσαρκώθηκε από το Μάρλον Μπράντο. Επίσης, συνεργάσθηκε και πάλι με τη Νάταλι Γουντ, αυτή τη φορά, για το «This Property Is Condemned», του Σίντεϊ Πόλακ, το οποίο είχε βασιστεί στο ομότιτλο έργο του Τένεσι Ουίλιαμς. Το 1967, πρωταγωνίστησε μαζί με την Τζέιν Φόντα στην κινηματογραφική εκδοχή του Barefoot in the Park. To 1968, υπέγραψε συμφωνία για το γύρισμα μιας ταινίας γουέστερν με την Paramount. Ωστόσο, αθέτησε την υπόσχεσή του, με αποτέλεσμα η υπόθεση να οδηγηθεί στα δικαστήρια και ο Ρέντφορντ να μείνει για αρκετό χρονικό διάστημα χωρίς δουλειά. Το 1969, πρωταγωνίστησε στο γουέστερν «Οι δύο ληστές» του Τζορτζ Ρόι Χιλ, μαζί με τον Πωλ Νιούμαν. Ο Ρέντφορντ κατάφερε να κερδίσει τους υπόλοιπους υποψήφιους (Στιβ Μακ Κουήν, Μάρλον Μπράντο, Γουόρεν Μπίτι), για το δεύτερο πρωταγωνιστικό ρόλο. Η ταινία αυτή είχε μεγάλη επιτυχία, καθώς βραβεύθηκε με τέσσερα Όσκαρ. Ωστόσο, απέρριψε πρωταγωνιστικούς ρόλους στα "Ποιος Φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ;" και "Ο πρωτάρης" του Μάικ Νίκολς, επειδή ανησυχούσε για την πιθανή δημιουργία του "στερεοτύπου του ξανθού αρσενικού". Στη συνέχεια, πρωταγωνίστησε σε ταινίες που είχαν μέτρια απήχηση, όπως, το "Downhill racer", του Μάικλ Ρίτσι (1969). Παρ' όλα αυτά κέρδισε βραβεία BAFTA καλύτερου ηθοποιού για το "Downhill racer" και το "Tell them Willie Boy is here".
Το 1974, ακολούθησε μια νέα επιτυχία, "Ο μεγάλος Γκάτσμπυ", η οποία βασίσθηκε στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ. Η ταινία αυτή, πέρασε από πολλές περιπέτειες έως ότου να ξεκινήσουν τα γυρίσματά της, καθώς ο πρωταγωνιστικός ρόλος προοριζόταν για τον Τζακ Νίκολσον, όμως ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ τον κέρδισε την τελευταία στιγμή. Ο σκηνοθέτης Τζακ Κλέυτον πίεζε ασφυκτικά τον τελικό πρωταγωνιστή να απαρνηθεί το προσωπικό του στυλ και να βάψει τα μαλλιά του μαύρα, κάτι που εκείνος αρνείτο πεισματικά. Το 1975 συνεργάσθηκε και πάλι με τον Πόλακ για το πολιτικό θρίλερ "Οι τρεις μέρες του κόνδορα", ενώ το 1976, στην ταινία "All the President's Men", η οποία και βραβεύθηκε με τέσσερα Όσκαρ, πήρε το ρόλο του δημοσιογράφου Μπομπ Γούντγουορντ, ο οποίος πάσχιζε να διαλευκάνει το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ. Ακολούθησαν δύο ακόμη ταινίες, με τον Πόλακ παραγωγό και τη Φόντα συμπρωταγωνίστρια, οι οποίες ήταν: το "A Bridge Too Far", του 1977 και το "The Electric Horsemen", του 1979.
Το 1980, ο Ρέντφορντ σκηνοθέτησε την πρώτη του ταινία ("Ordinary People"), στην οποία πρωταγωνιστούσε ο Ντόναλντ Σάδερλαντ. Η ταινία αυτή κέρδισε τέσσερα Όσκαρ και ο Ρέντφορντ αυτό του καλύτερου σκηνοθέτη. Οι κριτικοί ανέφεραν πως ο Ρέντφορντ κατάφερε να βγάλει μια πολύ δυνατή δραματική ερμηνεία τόσο από τη Μάιρη Τάιλερ Μουρ, όσο και από τον Σάδερλαντ και τον Τίμοθυ Χάτον, ο οποίος κέρδισε βραβείο β' ανδρικού ρόλου. Η δεκαετία του 1970 έκλεισε με το "Brubaker", του 1980.
Η δεκαετία του 1980 ήταν μια πολύ λιγότερο δραστήρια περίοδος για τον Ρέντφορντ, αφού συμμετείχε σε ελάχιστες ταινίες. Αυτές ήταν το "The Natural", του 1984, στην οποία υποδύθηκε τον πρωταθλητή του μπέιζμπολ, το "Out of Africa" του 1985, το οποίο βραβεύθηκε με επτά Όσκαρ (ωστόσο, ο ίδιος ο Ρέντφορντ δήλωσε πως πρόκειται για τη χειρότερη ταινία που έχει γυρίσει σε ολόκληρη την καριέρα του), η κωμωδία "Legal Eagles", του 1986, στο οποίο συμπρωταγωνίστησε με τις Ντέμπρα Ουίνγκερ και Ντάριλ Χάνα και το "Havana", του 1990, ενώ το 1988, σκηνοθέτησε την ταινία "The Milagro Beanfield War".
Το 1992, συμπρωταγωνίστησε με τον Σίντεϊ Πουατιέ στην κωμωδία "Sneakers" και σκηνοθέτησε τη δραματική ταινία "A River Runs Through It", με πρωταγωνιστή τον Μπραντ Πιτ. Ο Ρέντφορντ διεκδίκησε το βραβείο της Χρυσής Σφαίρας για τη δουλειά του στην ταινία αυτή. To 1993, συμπρωταγωνίστησε με τους Γούντι Χάρελσον και Ντέμι Μουρ, στην ταινία "Ανήθικη πρόταση", του Έιντριαν Λάιν. Ωστόσο, ο ρόλος του χαμηλής ηθικής εκατομμυριούχου τον έφερε αντιμέτωπο για μία και μοναδική φορά, με την υποψηφιότητα για το βραβείο του Χρυσού Βατόμουρου.
Το 1994, σκηνοθέτησε το "Quiz Show" και έθεσε έτσι υποψηφιότητα για δύο βραβεία Όσκαρ, αυτό του καλύτερου σκηνοθέτη και αυτό της καλύτερης τανίας. Το 1996 έπαιξε μαζί με τη Μισέλ Φάιφερ στο "Up Close & Personal". Το 1998, πρωταγωνίστησε και σκηνοθέτησε το "The Horse Whisperer", όπου συμμετείχε και η πολύ νεαρής ηλικίας -τότε- Σκάρλετ Γιοχάνσσον. Η ταινία αυτή πήγε σχετικά καλά εμπορικά, ενώ οι κριτικές που απέσπασε ήταν -ως επί το πλείστον- θετικές. Ο Ρέντφορντ προτάθηκε για τη Χρυσή Σφαίρα καλύτερου σκηνοθέτη. Το 2000, σκηνοθέτησε το "The Legend of Bagger Vance", με πρωταγωνιστές τους Γουίλ Σμιθ, Ματ Ντέιμον και Σαρλίζ Θερόν.
Το 2001, συμπρωταγωνίστησε με τον Μπραντ Πιτ στο "Spy Game", του Τόνυ Σκοτ. Το 2002, βραβεύθηκε με Όσκαρ για τη συνολική του προσφορά στον κινηματογράφο. Ακολούθησε το θρίλερ μυστηρίου "The Clearing", του 2004 με συμπρωταγωνιστές τους Γουίλεμ Νταφόε και Έλεν Μίρεν. Το 2005, έπαιξε με τους Τζένιφερ Λόπεζ και Μόργκαν Φρίμαν στην ταινία "An Unfinished Life", ενώ το 2007 σκηνοθέτησε το "Lions for Lambs", συμπρωταγωνιστώντας με τη Μέριλ Στριπ και τον Τομ Κρουζ. To 2011, ο Ρέντφορντ σκηνοθέτησε το "The Conspirator" και τo 2012 γύρισε, σε συνεργασία με το γιο του, το "Watershed", ένα ντοκιμαντέρ με θέμα την αλόγιστη εκμετάλλευση και τη σταδιακή πτώση της στάθμης του νερού του ποταμού Κολοράντο, ο οποίος αποτελεί την κύρια πηγή νερού για τις δυτικές Πολιτείες της Αμερικής. Το 2012 παρουσίασε την ταινία "The Company You Keep", στην οποία συμπρωταγωνιστεί με τη Τζούλι Κρίστι και τη Σούζαν Σαράντον, ενώ είναι και σκηνοθέτης. Το 2013 πρωταγωνίστησε στην ταινία "Όλα Χάθηκαν" του Τζέι Σι Τσάντορ, που προβλήθηκε στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών και απέσπασε θερμά χειροκροτήματα από το κοινό.
Πριν από λίγους μήνες, τον περασμένο Μάρτιο, σε μια κίνηση που αιφνιδίασε τους πάντες, ακόμη και το ίδιο το Χόλυγουντ, ο εμβληματικός ηθοποιός, έπειτα από παύση έξι ετών από την υποκριτική, έκανε μια σύντομη αλλά αξιομνημόνευτη εμφάνιση στην πρεμιέρα της τρίτης σεζόν του γουέστερν «Dark Winds», που έμελλε να είναι η τελευταία του. Υποδύθηκε έναν κρατούμενο μαζί με τον συγγραφέα του «Game of Thrones», Τζορτζ Ρ. Ρ. Μάρτιν. Στην εν λόγω σκηνή, οι δυό τους παίζουν σκάκι στο μικρό κελί μιας φυλακής. Τα γυρίσματα είχαν γίνει κεκλεισμένων των θυρών, κατόπιν αιτήματος του Ρέντφορντ.
Στην ιδιωτική του ζωή, ήταν παντρεμένος δύο φορές, την πρώτη με την ιστορικό Λόλα Βαν Βάγκενεν από το 1958 έως το 1985, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά, και την δεύτερη με την καλλιτέχνιδα Σιμπίλ Σάγκαρς, το 2009.
Ο Βρετανός Φρέντερικ Φορσάιθ (Frederick McCarthy Forsyth) είναι συγγραφέας του περίφημου πολεμικού μυθιστορήματος του 1974 "The Dogs of War" ("Τα Σκυλιά του Πολέμου"), ενώ θεωρείται μάστερ των ιστοριών κατασκοπείας ("Η Μέρα του Τσακαλιού", "Φάκελος Οδησσός" κ.α.).
Πρώην ανταποκριτής του Reuters και του BBC, και πληροφοριοδότης της βρετανικής υπηρεσίας πληροφοριών MI6, ο Φορσάιθ έγινε γνωστός χρησιμοποιώντας τις εμπειρίες του ως δημοσιογράφος στο Παρίσι για να γράψει την ιστορία μιας απόπειρας δολοφονίας κατά του Σαρλ ντε Γκωλ. Ήταν το "The Day Of The Jackal" ("Η Μέρα του Τσακαλιού"), το βιβλίο που τον έκανε διάσημο και πλούσιο.
Το “The Day of the Jackal” μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1973 με πρωταγωνιστή τον Έντουαρντ Φοξ ως το “Τσακάλι”, και πρόσφατα έγινε τηλεοπτική σειρά με πρωταγωνιστή τον Έντι Ρέντμεϊν.
Γεννήθηκε στο Άσφορντ Κεντ τον Αύγουστο του 1938. Φοίτησε με υποτροφία στο σχολείο του Γιάρντλεϊ Κορτ απ’ όπου έφυγε σε ηλικία 17 ετών για να καταταγεί στη ΡΑΦ. Δύο χρόνια μετά εγκατέλειψε την αεροπορία και στράφηκε στη δημοσιογραφία για να καταλήξει στο πρακτορείο Ρόιτερς. Κάλυψε δημοσιογραφικά τα γεγονότα σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις: το Παρίσι, το Ανατολικό Βερολίνο, την Πράγα, τη Βουδαπέστη, τις Βρυξέλλες και τη Ρώμη. Το 1965, σε ηλικία μόλις 28 ετών, άρχισε να δουλεύει ως Διπλωματικός Ανταποκριτής για το BBC απ’ όπου έφυγε 9 μήνες μετά για να μεταβεί στη Μπιάφρα ως ελεύθερος ανταποκριτής. Το 1968 επέστρεψε άνεργος και αδέκαρος στο Λονδίνο κι εκεί άρχισε να καταγράφει μια ιστορία την οποία είχε εμπνευστεί λίγα χρόνια πριν στο Παρίσι όταν κάλυπτε τις επανειλημμένες απόπειρες δολοφονίας κατά του Σαρλ ντε Γκολ. Την ονόμασε "Η Μέρα του Τσακαλιού". Ακολούθησαν άλλα δύο μυθιστορήματα: "Φάκελος Οδησσός" και "Τα Σκυλιά του Πολέμου". Από το 1971 που άφησε τη δημοσιογραφία για να αφοσιωθεί στο γράψιμο, ο Φορσάιθ έγραψε εννιά μυθιστορήματα και μια ανθολογία με διηγήματα. Το 1997 αποφάσισε να βάλει μια τελεία και να ασχοληθεί με κάτι διαφορετικό. Έτσι γεννήθηκε "Το Φάντασμα του Μανχάταν", η συνέχεια του διάσημου έργου "Το Φάντασμα της Όπερας".
Ο Forsyth πέθανε τη Δευτέρα έπειτα από σύντομη ασθένεια.
Ο εκδότης του, Bill Scott-Kerr, δήλωσε: «Τα θρίλερ του Freddie διαβάζονται ακόμα από εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, ορίζουν το είδος και παραμένουν το σημείο αναφοράς για τους σύγχρονους συγγραφείς. Αφήνει πίσω του μια ανεπανάληπτη κληρονομιά που θα συνεχίσει να συναρπάζει και να ψυχαγωγεί για πολλά χρόνια».
Όλοι μας έχουμε ανάγκη τους άλλους για να προχωρήσουμε μπροστά και κάποιοι άλλοι έχουν ανάγκη εμάς για να βρουν το δικό τους φως στον ορίζοντα. Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας δεν είναι μια βιογραφία. Ίσως είναι πολύ νωρίς για κάτι τέτοιο. Είναι το μοίρασμα μιας αλήθειας, που μπορεί να κάνει ένα δειλό παιδί λίγο πιο τολμηρό, έναν προβληματισμένο γονιό λίγο πιο ξεκάθαρο, έναν άνθρωπο οποιασδήποτε ηλικίας λίγο πιο σίγουρο για τον εαυτό του, έναν έφηβο χαμένο να βρεθεί λίγο πιο κοντά στον δρόμο του, μια ψυχή που αισθάνεται στο περιθώριο λίγο πιο ορατή, έναν άνθρωπο διαφορετικό λίγο πιο ίδιο με τους άλλους κι ένα όνειρο πολύ πιο χειροπιαστό, όσο κι αν φαντάζει στην αρχή άπιαστο. Όμως τα όνειρα σε αυτό το βιβλίο, όπως και τα ρεκόρ, δεν μετριούνται πια με μεζούρες, αλλά με αποτυπώματα στην ψυχή και στο μυαλό μας. Το ΟΤΑΝ ΚΟΙΤΑΣ ΑΠΟ ΨΗΛΑ δεν περιορίζεται μόνο σε πτήσεις πάνω από πήχεις σαν αυτούς του επί κοντώ και, όσοι το διαβάσετε, θα το καταλάβετε.
…Σας το λέω με σιγουριά: τα όνειρά σας μπορούν να γίνουν πραγματικότητα. Δώστε τους μόνο λίγο χρόνο. Χιλιάδες πράγματα μπορούν να μπουν ανάμεσα σ’ εμάς και τα όνειρά μας, αλλά πρέπει να βρούμε τον τρόπο να τα κρατήσουμε ζεστά και ζωντανά. Δεν ξέρω τι μου επιφυλάσσει ο δρόμος από δω και πέρα. Όμως πρέπει να προχωρήσω μπροστά και, αν είναι δυνατόν, λίγο πιο ψηλά…
Ο Νίκος Μιχαλόπουλος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Εκπαιδευτικός απεσταλμένος του Υπουργείου Παιδείας στο ΟΑΚΑ και τη Near East, για τα εκπαιδευτικά τους προγράμματα για σχολεία. 13 φορές Πρωταθλητής Ελλάδος Masters στον ακοντισμό, 8 φορές Βαλκανιονίκης και κάτοχος του χρυσού μεταλλίου στα European Masters Games (Τορίνο 2019). Συγγραφέας 15 βιβλίων για παιδιά και ενήλικες, βραβευμένος με το Ευρωπαϊκό Βραβείο OIKOPOLIS και το Αριστείο του ΣΕΓΑΣ. Βιβλία του έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά και κυκλοφορούν σε Μεγάλη Βρετανία, Αυστραλία, Καναδά και Ηνωμένες Πολιτείες. Τον Δεκέμβριο του 2010 τοποθέτησε την ελληνική σημαία στα 6.000 μ. της κορυφής του όρους Κιλιμάντζαρο στην Αφρική, φέρνοντας την Ελλάδα στην 1η θέση, σε μια παγκόσμια αποστολή του θρυλικού Laureus Sport for Good Foundation, συγκεντρώνοντας χρήματα, με τα οποία 1.500 παιδιά χωρίς γονείς και γεννημένα με AIDS σε μια περιοχή ακραίας βίας στο Ναϊρόμπι ήρθαν με αθλητικές υποτροφίες στην Ευρώπη και την Αμερική. Οι επισκέψεις του σε ελληνικά σχολεία της χώρας και του εξωτερικού έχουν ξεπεράσει τις 700, ενώ χιλιάδες είναι οι δημόσιες ομιλίες του. Νίκος Μιχαλόπουλος «Ονειρεύομαι Θέλω Μπορώ» nikosmichalopoulos.gr
Συγγραφέας: Νίκος Μιχαλόπουλος ISBN: 978-618-220-989-9 Έκδοση: 1η Ημερομηνία έκδοσης: 24/04/2025 Αριθμός σελίδων: 264 Μέγεθος: 14,0 x 20,5 εκ. Εκδότης: Διόπτρα Αρχική τιμή: 17,70€
Η ζωή και τα πάθη του δικού μας ανθρώπου, Θανάση Βέγγου,
σε μια αποκαλυπτική βιογραφία!
Όταν ο Θανάσης Π, εικονογράφος που του ζητήθηκε να σχεδιάσει ένα πιστό πορτρέτο του Θανάση Βέγγου δυσκολεύεται να «πιάσει» την ουσία του δημοφιλούς ηθοποιού, αυτός «ζωντανεύει» πάνω στο σχεδιαστήριο και διηγείται στον εικονογράφο τη ζωή του —Θανάσης προς Θανάση. Από το Φάληρο της Κατοχής στη Μακρόνησο, όπου η γνωριμία με τον Κούνδουρο τον έβαλε στον κόσμο του κινηματογράφου, ξετυλίγεται μια συναρπαστική διαδρομή που συντρόφευσε γενιές Ελλήνων. Μια διαδρομή διάσπαρτη από θριάμβους και καταστροφές, επιτεύγματα και λάθη, δάκρυα χαράς και πόνου. Η «γαλέρα της ζωής του».
«Ειλικρινά, δεν πιστεύω ότι έκανα πάρα πολύ σπουδαία πράγματα στην καριέρα μου. Για ένα πράγμα όμως σας διαβεβαιώ. Στη γαλέρα της ζωής μου τράβηξα άγριο κουπί.»
-Θανάσης Βέγγος
Με το graphic novel "ΘΒ - Η γαλέρα της ζωής μου", οι βραβευμένοι δημιουργοί κόμικς Σπύρος Δερβενιώτης (Shark Nation, Μάνα Ρέιβερ) και ο Θανάσης Πέτρου (Γρα-Γρου, Γιαννούλης Χαλεπάς), επιχειρούν να αποτυπώσουν τη ζωή και το έργο του εμβληματικού καλλιτέχνη και ανθρώπου, Θανάση Βέγγου (1927-2011). Με εισαγωγή από τον μουσικό Φοίβο Δεληβοριά, επίμετρο από τον συγγραφέα και σκηνοθέτη Γιάννη Σολδάτο, αλλά και μια επτασέλιδη αποτύπωση ολόκληρης της εργογραφίας του, ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με έναν καλλιτέχνη-σύμβολο, αναπολώντας τα βιώματα, τις σκέψεις και τη φιλοσοφία του.
Θα μας θυμίσει τον άνθρωπο που ανέλαβε τον ρόλο του πολυτεχνίτη και του ερημοσπίτη, του τρελού του λούνα παρκ, του φαλακρού πράκτωρος, του ατσίδα, έναν Βέγγο για όλες τις δουλειές, πάντα με ψυχή βαθιά. Το έργο του Θανάση Βέγγου δεν μπόρεσε και ποτέ δεν θα μπορέσει να μπει σε καλούπια ή να νοηματοδοθεί υπό το πρίσμα του ρεαλισμού. Θα ανήκει πάντα στο φάσμα του υπερρεαλισμού και του ανορθόδοξου. Θα βρίσκεται πάντα υπό το Βλέμμα του Οδυσσέα και θα αναφωνεί: «Μωρή φύση; Μόνη σου είσαι, μόνος είμαι κι εγώ. Πάρε ένα μπισκότο!». Όταν όλοι του έλεγαν πως «δεν είσαι σαν εμάς. Και δεν θα γίνεις ποτέ σαν εμάς!», εκείνος διάλεξε τον δύσβατο δρόμο της ανέλιξης και της αναγνώρισης. «Ονειρέψου σαν παιδί, ζήσε σαν τρελός, αγάπα σαν άνθρωπος, μικρός ο κόσμος και εμείς περαστικοί» έλεγε, και με αυτό το graphic novel καλεί και εμάς να επιβιβαστούμε στο μεγάλο ταξίδι της ζωής του.
Η έκδοση πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της Finos Film και της Παπανδρέου Εκμετάλλευση Ταινιών.
«Ο Βέγγος είναι ένας ήρωας του λαού. Είναι αυτός που κουβαλάει την αγωνία μας και την ελπίδα μας.»
-Μάνος Χατζιδάκις
«Ο Θανάσης ήταν μοναδικός. Δεν υπήρξε ούτε θα υπάρξει άλλος σαν αυτόν. Ήταν ο μόνος που μπορούσε να τρέχει έτσι και να γελάμε όλοι, ενώ αυτός πονούσε.»
-Ντίνος Κατσουρίδης
«Ανήκε σε μια γενιά κινηματογραφικής βιοτεχνίας που έκανε τη μιζέρια τέχνη.»
-Kώστας Γεωργουσόπουλος
«Kουβαλά τις μνήμες του Mικρασιάτη, του ανθρώπου του εμφυλίου και της εξορίας.»
-Παντελής Βούλγαρης
Ο Νίκος Καζαντζάκης ανήκει στους σημαντικότερους Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα. Έγραψε μυθιστορήματα, δοκίμια, θεατρικά, τα έργα του μεταφράστηκαν σε όλο τον κόσμο, έγιναν βραβευμένες ταινίες, όπως το "Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά" και "Ο τελευταίος πειρασμός".
Ο Καζαντζάκης διασταυρώθηκε πολλές φορές με την Ιστορία. Υπήρξε αυτόπτης μάρτυρας της Οκτωβριανής Επανάστασης στη Ρωσία και των δύο Παγκοσμίων Πολέμων. Πνεύμα ανήσυχο, ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, από την Αυστρία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Αγγλία, ως τη Ρωσία, τη Μέση Ανατολή, την Ιαπωνία και την Κίνα, και συνάντησε προσωπικότητες όπως ο Παναΐτ Ιστράτι, ο Μαξίμ Γκόρκι, ο Ιταλός δικτάτορας Μουσολίνι και ο Κινέζος ηγέτης Τσου Εν Λάι.
Ξενόγλωσσος τίτλος: Kazantzaki, volume 2 – La Rumeur du monde, 1921-1957 Συγγραφέας: Allain Glykos Εικονογράφος: Antonin Μεταφραστής: Κατερίνα Ζωγραφιστού ISBN: 9786182209424 Σελίδες: 184 Μέγεθος: 17,0 x 24,0 Χώρα προέλευσης: Γαλλία Ημερομηνία έκδοσης: 19/02/2025 Εκδότης: Διόπτρα
Πέθανε στα 90 του χρόνια ο πολυβραβευμένος ηθοποιός Ρίτσαρντ Τσάμπερλεϊν. Την είδηση του θανάτου του επιβεβαίωσε ο επί σειρά ετών συνεργάτης του Τσάμπερλεϊν, Μάρτιν Ράμπετ στο Variety.
Ο Τσάμπερλεϊν έγινε ευρύτερα γνωστός από την τηλεοπτική σειρά "Δρ. Κίλντερ" και από τις μίνι τηλεοπτικές σειρές "Σογκούν" και "Τα Πουλιά Πεθαίνουν Τραγουδώντας".
Γεννημένος στις 31 Μαρτίου 1934 στο Μπέβερλι Χιλς, ο Τσάμπερλεϊν ίδρυσε το θέατρο Company of Angels στο Λος Άντζελες και ξεκίνησε να εμφανίζεται σε τηλεοπτικές σειρές την δεκαετία του 1950. Έπαιξε τον αξιωματικό Ντέιβ Γουίνσλοου στο επεισόδιο Chicota Landing της σειράς γουέστερν του NBC το 1960 "Riverboat". Ο ρόλος που τον καθιέρωσε, ωστόσο, ήταν αυτός του "Dr. Kildare", στην ομώνυμη σειρά σειρά του 1961, που διήρκησε πέντε σεζόν με τεράστια επιτυχία, με τον Τσάμπερλεϊν στο ρόλο ενός νεαρού γοητευτικού γιατρού να αναδεικνύεται σε αστέρα πρώτου μεγέθους αλλά και σε καρδιοκατακτητή για το κοινό.
Η ικανότητα του Τσάμπερλεϊν στο τραγούδι τον οδήγησε να ηχογραφήσει μερικά singles στην αρχή της δεκαετίας του 1960, συμπεριλαμβανομένου του “Three Stars Will Shine Tonight”, το οποίο κατέκτησε την δέκατη θέση στο Billboard Hot 100. To Dr. Kildare ολοκληρώθηκε το 1966 και ο Τσάμπερλεϊν ξεκίνησε να εργάζεται στο θέατρο. Το 1966 έπαιξε μαζί με τη Μαίρη Τάιλερ Μουρ στο μιούζικαλ του Μπρόντγουεϊ Breakfast at Tiffany’s, συμπρωταγωνιστώντας με την Πρισίλα Λόπεζ.
Την δεκαετία του 1970 ο Τσάμπερλεϊν απέκτησε επιτυχία ως πρωταγωνιστής στις ταινίες: The Music Lovers (1970), Lady Caroline Lamb (1973), Οι τρεις σωματοφύλακες (1973), The Lady’s Not for Burning (1974), The Towering Inferno (1974) και Ο κόμης Μονεχρήστο (1975). Στο The Slipper and the Rose (1976), μια εκδοχή της ιστορίας της Σταχτοπούτας σε μιούζικαλ, ανέπτυξε το ταλέντο του στο τραγούδι. Ακολούθησε η τηλεοπτική ταινία του Γουίλιαμ Μπαστ The Man in the Iron Mask (1977). Την ίδια χρονιά πρωταγωνίστησε στην ταινία Το τελευταίο κύμα.
Αργότερα ο Τσάμπερλεϊν εμφανίστηκε σε αρκετές δημοφιλείς τηλεοπτικές μίνι σειρές (οι οποίες του χάρισαν το ψευδώνυμο “βασιλιάς των μίνι σειρών”), συμπεριλαμβανομένων των Centennial (1978–79), Σογκούν (1980) και Τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας (1983) ως πατέρας Ράλφ ντε Μπρικασάρ με συμπρωταγωνίστριες την Ρέιτσελ Γουάρντ και την Μπάρμπαρα Στάνγουικ. Την δεκαετία του 1980 πρωταγωνίστησε στο King Solomon’s Mines (1985) μαζί με την νέα τότε ηθοποιό Σάρον Στόουν. Το 1988 ενσάρκωσε τον Τζέισον Μπορν / Ντέιβιντ Γουέμπ στην τηλεοπτική εκδοχή της κινηματογραφικής ταινίας Χωρίς ταυτότητα.
Το 1962 ο Τσάμπερλεϊν κέρδισε το Όσκαρ στην Κατηγορία του πιο Παραγωγικού Ηθοποιού. Το 1963 κέρδισε μια Χρυσή Σφαίρα για τον Καλύτερο Ηθοποιό της Τηλεόρασης για την σειρά Dr. Kildare (1961). Κέρδισε το βραβείο του "Πιο Δημοφιλούς Ηθοποιού" για τρία συνεχόμενα χρόνια (1962, 1963, 1964).
Το 1980 κέρδισε το Όσκαρ του Καλύτερου Ηθοποιού της Χρονιάς. Το 1981 κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού σε τηλεοπτική σειρά-δράμα για το "Σογκούν" (1980). Το 1982 κέρδισε το βραβείο Clavell de Plata στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Καταλονίας στην κατηγορία Καλύτερου Ηθοποιού για την ταινία "Το τελευταίο κύμα" (1977). Το 1984 κέρδισε Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Ηθοποιού σε μίνι σειρά για την τηλεόραση για "Τα πουλιά πεθαίνουν τραγουδώντας" (1983). Το 1985 κέρδισε το βραβείο Aftonbladet TV (Σουηδία) Καλύτερης Ξένης Τηλεοπτικής Προσωπικότητας – Άνδρας. Στις 12 Μαρτίου 2011 ο Τσάμπερλεϊν έλαβε το βραβείο Steiger (Γερμανία) για τα επιτεύγματά του στις τέχνες.
Είδωλο για εκατομμύρια γυναίκες στον κόσμο, ο Ρίτσαρντ Τσάμπερλεϊν κρατούσε την ιδιωτική του ζωή μακριά από την δημοσιότητα επί δεκαετίες. Αν και το 1989 ένα περιοδικό είχε προβεί σε αποκαλύψεις για την ερωτική του ζωή, ο ίδιος δεν απαντούσε στις φήμες.
Το 2003, ωστόσο, ο Τσάμπερλεϊν αποκάλυψε ότι ήταν gay στην αυτοβιογραφία του με τίτλο "Shattered Love" και μίλησε για πρώτη φορά ανοιχτά για τη ζωή του με τον επί πολλά χρόνια σύντροφό του, Μάρτιν Ράμπετ, παραγωγό και σκηνοθέτη.
Είχαν γνωριστεί το 1977 και έμειναν μαζί για δεκαετίες. Είχαν μάλιστα υπογράψει σύμφωνο συμβίωσης από τη δεκαετία του '80, στην Χαβάη όπου ζούσαν μόνιμα. Το 2010 χώρισαν, όταν ο Τσάμπερλεϊν επέστρεψε στο Λος Άντζελες για να επικεντρωθεί στην καριέρα του. Ωστόσο παρέμειναν κοντά ο ένας στον άλλο.
«Ο αγαπημένος μας Ρίτσαρντ είναι τώρα με τους αγγέλους» είπε σε δήλωσή ο Ράμπετ. «Είναι ελεύθερος πια και πετάει ψηλά στους αγαπημένους πριν από εμάς. Πόσο ευλογημένοι ήμασταν που γνωρίσαμε μια τόσο καταπληκτική και στοργική ψυχή. Η αγάπη δεν πεθαίνει ποτέ. Η αγάπη μας βρίσκεται κάτω από τα φτερά του και τον ανεβάζουν στην επόμενη μεγάλη του περιπέτεια».
Ο Ράμπετ ήταν στο πλευρό του ηθοποιού, όταν άφησε την τελευταία του πνοή δυο μέρες πριν γιορτάσει τα 91α γενέθλια του, έπειτα από επιπλοκές από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο...
Θυμηθείτε τις δύο εκπληκτικές σειρές που πρωταγωνίστησε ο σπουδαίος ηθοποιός, με τα παρακάτω video από το κανάλι μας στο YouTube:
Ο Νίκος Καζαντζάκης ανήκει στους σημαντικότερους Έλληνες συγγραφείς του 20ού αιώνα. Γεννήθηκε στην τουρκοκρατούμενη Κρήτη το 1883, και η νεότητά του σημαδεύτηκε από τον αγώνα των συμπατριωτών του για ελευθερία. Πνεύμα ανήσυχο, ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, υπήρξε μαθητής του Μπερξόν και επηρεάστηκε βαθιά από τη φιλοσοφία του Νίτσε, γοητεύτηκε εξίσου από τον Χριστό, τον Βούδα και τον Λένιν.
Έγραψε μυθιστορήματα, δοκίμια, θεατρικά, τα έργα του μεταφράστηκαν σε όλο τον κόσμο, έγιναν βραβευμένες ταινίες, όπως το "Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά" και "Ο τελευταίος πειρασμός". Προσωπικότητα πολύπλευρη, με πολλές αντιφάσεις, ο Καζαντζάκης κέρδισε την εκτίμηση του Αλμπέρ Καμύ και του Αϊνστάιν, υπήρξε φίλος του Άλμπερτ Σβάιτσερ και συγκρούστηκε θαρραλέα με τον συντηρητισμό της εποχής του. Αφιέρωσε τη ζωή του στον «ανήφορο», τον αγώνα για πνευματική ανάταση, κρατώντας πάντα μια ζωτική σύνδεση με την κρητική γη και παλεύοντας για κοινωνική δικαιοσύνη.
Ο Allain Glykos, γεννημένος το 1948, ελληνικής καταγωγής από την πλευρά του πατέρα του, ζει και διδάσκει στο Μπορντώ. Είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μπορντώ 1 και συγγραφέας σχεδόν είκοσι μυθιστορημάτων. Είναι επίσης ο δημιουργός ενός ντοκιμαντέρ με θέμα τον πατέρα του που γυρίστηκε για τη γαλλική και την ελληνική τηλεόραση.
Ο Antonin γεννήθηκε στο Σεντ-Ετιέν το 1986.
Μαζί έχουν δημιουργήσει επίσης τα έργα "Manolis", το 2013 (στα ελληνικά "Μανώλης", Εκδόσεις Μικρός Ήρως, 2022), και "Gilets de sauvetage", το 2018.
Ξενόγλωσσος τίτλος: Kazantzaki, Volume 1 – Le Regard crétois, 1883-1919 Συγγραφέας: Allain Glykos Εικονογράφος: Antonin Μεταφραστής: Κατερίνα Ζωγραφιστού ISBN: 9786182209417 Σελίδες: 216 Μέγεθος: 17,0 x 24,0 Χώρα προέλευσης: Γαλλία Ημερομηνία έκδοσης: 19/02/2025 Εκδότης: Διόπτρα
Η ιστορία και τα παρασκήνια μιας σημαδιακής περιόδου με κέντρο την πλέον άγνωστη, αμφιλεγόμενη και καθοριστική προσωπικότητα της εποχής. Με αποκαλυπτική τεκμηρίωση που σοκάρει, προβληματίζει και διδάσκει. Με ένα σπάνιο πλούτο γραπτών, φωτογραφικών και ηχητικών ντοκουμέντων.
-Η σχέση του Παπαδόπουλου με τη CIA
-Τι λένε οι αποχαρακτηρισμένες εκθέσεις CIA και State Department
-Οι μυστικές επικοινωνίες του Παπαδόπουλου με τον Καραμανλή
-Το απόρρητο σχέδιο του Βασιλιά και πως απέτυχε η 13η Δεκεμβρίου
-Η απόπειρα κατά Μακαρίου, η δολοφονία Γιωρκάτζη και η επιστροφή Γρίβα
-Το παρασκήνιο της Κοφίνου, η ανάκληση της μεραρχίας και η ΕΛΔΥΚ 3/1
-Τα άγνωστα μυστικά της απόπειρας Παναγούλη
Και ακόμη:
-Εκθέσεις της CIA και του State Department
-Εκατοντάδες απόρρητα έγγραφα και σχέδια ΚΥΠ, ΓΕΣ και ΥΠΕΞ
-Επίσημες καταθέσεις, ανέκδοτες μαρτυρίες, απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες
-Οι σχέσεις με οικονομικούς παράγοντες, καλλιτέχνες και διασημότητες
Με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, Spiro Agnew,
κατά την επίσκεψή του τον Σεπτέμβριο του 1971
Ο Γ. Παπαδόπουλος υποδέχεται τον Ισμέτ Ινονού, τον Σεπτέμβριο
του 1971. Στο κείμενο για πρώτη φορά δημοσιεύεται
το πρακτικό της συνομιλίας
Ο Αριστοτέλης Ωνάσης με τον Παπαδόπουλο
Ο Παύλος Βαρδινογιάννης συστήνει στον Παπαδόπουλο
την Νάνα Μούσχουρη
Ο Μακάριος σε μία από τις επτά επισκέψεις του στην Αθήνα
για συνομιλίες με τον Παπαδόπουλο την περίοδο 1967-1973
Μισό αιώνα μετά το '74 και ένα τέταρτο του αιώνα μετά τον θάνατο του Παπαδόπουλου, είναι μια καλή ώρα για μια νηφάλια ιστορική προσέγγιση σε μια περίοδο που σημάδεψε τη χώρα μας: Με κέντρο τον Γεώργιο Παπαδόπουλο, ο συγγραφέας Μάνος Χατζηδάκης προχώρησε σε μια πολυετή έρευνα και συγκέντρωσε ένα σπάνιο πλούτο ντοκουμέντων, τα οποία τεκμηριώνουν όλα τα σημαντικά γεγονότα της περιόδου και προσφέρουν σοβαρά στοιχεία για την προσέγγιση της αλήθειας πέρα από αφηγήματα. Πολλά απ’ αυτά είναι αποχαρακτηρισμένα απόρρητα έγγραφα ελληνικών και ξένων υπηρεσιών, ανάμεσά τους στρατιωτικά επιχειρησιακά σχέδια και πρακτικά υπουργικών συμβουλίων, άλλα είναι μυστικές επιστολές και απομαγνητοφωνημένες συνομιλίες σημαντικών παραγόντων, ανάμεσά τους πολλοί ονομαστοί πολιτικοί, προσωπικά αρχεία, σημαντικές δημοσιεύσεις στην Ελλάδα, την Κύπρο και εκτός, και πάμπολλες δυσεύρετες και άγνωστες φωτογραφίες. Όλα τα ντοκουμέντα παρουσιάζονται και αναλύονται στους 15 τόμους του έργου, μέσα από μια ζωντανή χρονολογική εξιστόρηση και τα παρασκήνια μέρα-μέρα και μήνα-μήνα, ενώ ταυτόχρονα παραβάλλει την εικόνα των ντοκουμέντων με άλλα σχετικά αφηγήματα που ίσως δεν έχουν υπ’ όψη τους όλες τις πηγές. Το γεγονός κάνει το έργο αυτό ένα μοναδικό απόκτημα τόσο για τους απλούς λάτρεις της ιστορίας του τόπου μας όσο και για τη διαχρονική ιστορική έρευνα.
Δείτε και το video της παρουσίασης, στο κανάλι μας στο YouTube:
Συγγραφέας: Μάνος Ν. Χατζηδάκης Ημερομηνία κυκλοφορίας 1ου τόμου: 14 Μαρτίου 2025 Τιμή 1ου τόμου: 1,99€ Όλοι οι επόμενοι κυκλοφορούν ένας κάθε δύο εβδομάδες Κανονική τιμή ανά τόμο: 12,99€ Ο εκδότης διατηρεί το δικαίωμα αλλαγών στους τίτλους, στη σειρά και τις ημερομηνίες κυκλοφορίας των τόμων Εκδότης: RADCOM ΙΚΕ
Ένα ταξίδι στη ζωή του Φρέντι Μέρκιουρι, για πρώτη φορά σε μορφή κόμικς. Από την παιδική του ηλικία στη Ζανζιβάρη ως Φαρόκ Μπουλσάρα και τα καθοριστικά πρώτα χρόνια του στην Αγγλία, μέχρι την καθιέρωσή του σε πασίγνωστο ροκ σταρ. Η ανεπίσημη ιστορία λέγεται με τα δικά του λόγια και κάθε κεφάλαιο γίνεται η «κλειδαρότρυπα» απ’ όπου ανακαλύπτουμε τις πολλές πτυχές της ζωής του πιο αγαπητού τραγουδιστή του 20ου αιώνα.
Μια ολόκληρη ομάδα από έμπειρους επαγγελματίες καλλιτέχνες, τόσο στα κείμενα όσο και στην σχεδίαση, έχει εργαστεί πίσω από τις μηχανές για την πραγμάτωση ενός graphic novel που έχει γνωρίσει παγκόσμια διάδοση και θα προκαλέσει αίσθηση και στην Ελλάδα.
Μια διεισδυτική ματιά στις εμπειρίες που συνέβαλαν στη διαμόρφωση του νεαρού Φαρόκ Μπουλσάρα και στη συναρπαστική προσωπικότητά του, που ξεσήκωνε τα πλήθη από σκηνής.
Ξενόγλωσσος τίτλος: Freddie Mercury - Shadows Illuminated Συγγραφείς: Camilla Zhang, Tres Dean Εικονογράφοι: Jason Ullmeyer, Courtney Menard Μεταφραστής: Σάββας Αργυρού Σελίδες: 128 Ημερομηνία έκδοσης: 21/05/2024 ISBN: 9789604369881 Διαστάσεις: 21 Χ 29 Εκδότης: Οξύ
