Κυριακή, 22 Ιουλίου 2018

Λογοτεχνικές Προτάσεις 489: Κουτί σε σχήμα καρδιάς (Μυθιστόρημα)


Του Παναγιώτη Πλαφουτζή

Ο Τζούντας Κόιν, ένας μεσήλικας ροκ σταρ του ντεθ μέταλ, είναι συλλέκτης μακάβριων πραγμάτων: έχει έναν οδηγό μαγειρικής για κανιβάλους... τη θηλιά ενός κρεμασμένου... τα σκίτσα ενός σίριαλ κίλερ… μια ταινία σναφ... Είναι γνωστός στις στρατιές των θαυμαστών του για την αγάπη του στο αφύσικο όσο και για τις ακρότητες της νιότης του. Αλλά κανένα από τα κομμάτια της συλλογής του δεν είναι τόσο αλλόκοτο ή τόσο τρομακτικό όσο αυτό που ανακαλύπτει προς πώληση στο Ίντερνετ:
«Πουλάω» το φάντασμα του πατριού μου
σε όποιον δώσει τα περισσότερα...
Για χίλια δολάρια, ο Τζουντ αποκτά το κουστούμι ενός νεκρού, που λέγεται ότι είναι στοιχειωμένο από το πνεύμα του. Δεν φοβάται. Σ’ όλη του τη ζωή έχει να κάνει με φαντάσματα –του βίαιου πατέρα του, των γυναικών που εγκατέλειψε άσπλαχνα, των συντρόφων του από το συγκρότημα που τους πρόδωσε. Τι θα του κάνει ένα ακόμα;
Αλλά αυτό που φτάνει στο σπίτι του μέσα σ’ ένα μαύρο κουτί σε σχήμα καρδιάς, δεν είναι ούτε υποθετικό, ούτε μεταφορικό φάντασμα. Είναι κυριολεκτικά, απόλυτα πραγματικό. Και ξαφνικά, ο προηγούμενος ιδιοκτήτης του κουστουμιού βρίσκεται παντού: πίσω από την πόρτα της κρεβατοκάμαρας του Τζουντ... μέσα στην παλιά Μάστανγκ του... έξω από το παράθυρό του... Και περιμένει –με μια αστραφτερή λεπίδα να κρέμεται περασμένη σε αλυσίδα από το σκελετωμένο του χέρι...

ΒΡΑΒΕΙΟ ΛΟΚΟΥΣ 2007
ΒΡΑΒΕΙΟ ΘΡΙΛΕΡ 2008
ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΠΡΑΜ ΣΤΟΚΕΡ 2007

Ο πολυβραβευμένος Joe Hill καθηλώνει τους λάτρεις της σκοτεινής φαντασίας μ’ ένα ανατριχιαστικό μυθιστόρημα που έμεινε επί μακρόν στις λίστες των best seller, συμπεριλήφθηκε στα καλύτερα βιβλία του 2007 από το Amazon.com, το Publishers Weekly και τον Observer και εκδόθηκε σε περισσότερες από 30 χώρες.

Σελίδες Νοσταλγίας: Ένα μυθιστόρημα υπερφυσικού τρόμου που δεν σ’ αφήνει να πάρεις ανάσα. Ο συγγραφέας καταφέρνει να σε τρομάξει ήδη από τις πρώτες σελίδες.
Ο Τζούντας Κόιν είναι ένας μεσήλικας ροκ σταρ που έχει σαν χόμπι την συλλογή μακάβριων πραγμάτων. Η περιουσία του, άλλωστε, είναι τέτοια που δεν διστάζει να αγοράσει ακόμα και κάποια ιδιαιτέρως ακριβά αντικείμενα. Κάπως έτσι έρχεται στην κατοχή του και το στοιχειωμένο κοστούμι ενός νεκρού. Μαζί με το φάντασμα του νεκρού. Ο Τζούντας αντιλαμβάνεται πολύ γρήγορα ότι κάτι περίεργο συμβαίνει –κι αυτό δεν είναι μόνο η παρουσία του φαντάσματος σε όλους τους χώρους της τεράστιας οικίας του. Είναι η βεβαιότητα ότι το φάντασμα έχει έρθει με σκοπό να τον εκδικηθεί και να τον σκοτώσει. Αναζητώντας στο πολυτάραχο παρελθόν του τις απαντήσεις, θα συνειδητοποιήσει ότι υπάρχουν πολλοί στους οποίους δεν έχει συμπεριφερθεί σωστά. Ποιος είναι εκείνος που θα μπορούσε να του «στείλει» ένα φάντασμα; Και γιατί αυτό στρέφεται εναντίον όχι μόνο του ίδιου αλλά και όσων τον συναναστρέφονται;
Γρήγορη δράση, σκηνές που εναλλάσσονται με ταχύτητα, χαρακτήρες με περίπλοκο παρελθόν και συναισθηματικές ζωές, έξυπνοι διάλογοι. Μια πραγματικά σύγχρονη ιστορία φαντασμάτων, με τον τρόμο να στήνει καρτέρι στον αναγνώστη πίσω από την κάθε σελίδα. Η παραστατική αφήγηση σε παρασέρνει και τα απόκοσμα συμβάντα δείχνουν φυσιολογικά. Αν και ο Hill δεν αποφεύγει τις υπερβολές και τα κλασικά τρικ των θρίλερ (όπως το «σύνδρομο του σκοτεινού δωματίου», όπου ο πρωταγωνιστής –παρά τον φόβο του– δεν ανάβει ποτέ τα φώτα για να μην μας «χαλάσει» την ατμόσφαιρα), εντούτοις το ντεμπούτο του συγγραφέα μόνο επιτυχημένο μπορεί να χαρακτηριστεί. Το μαρτυρούν, άλλωστε, και τα βραβεία τα οποία δέχτηκε το συγκεκριμένο έργο. Το “Κουτί σε σχήμα καρδιάς”, που πήρε τον τίτλο του από ένα τραγούδι των Νιρβάνα, υπόσχεται να σας χαρίσει –αν μη τι άλλο– ατέλειωτες στιγμές έντασης και αυθεντικού τρόμου. Αναζητήστε το.
Κριτική: ✰✰✰✰✰✰✰✰✮✮

Πρωτότυπος τίτλος: Heart-shaped Box
Συγγραφέας: Joe Hill
Μετάφραση: Αλέξης Καλοφωλιάς
ISBN: 9789604509423
Ημερομηνία έκδοσης: 11/2008
Σειρά: Bell Best Seller (No 942)
Σελίδες: 400
Αρχική τιμή: € 7,40
Εκδόσεις: Bell / Χαρλένικ Ελλάς

🔎3007

Νέες εκδόσεις 711: Νέος Μπλεκ - Τόμος #26


Κυκλοφόρησε ο εικοστός έκτος τόμος του Νέου Μπλεκ (τεύχη 51-52) με υπέροχο, ξεχωριστό εξώφυλλο. Οι συνολικά 264 σελίδες πωλούνται στην σούπερ τιμή των 4,50 ευρώ!
Διαβάστε τις περιπέτειες του ασυναγώνιστου Ξανθού Γίγα αλλά και άλλων δημοφιλών ηρώων, όπως: Ταρζάν, Ντύλαν Ντογκ και Παιδί Πάνθηρας!
Μην το χάσετε!
Μια έκδοση της εκδοτικής Μικρός Ήρως Ε.Ε.
Μην ξεχνάτε ότι όλοι οι τόμοι κυκλοφορούν ελεύθερα και στο e-shop του www.mikrosiros.gr!

🔎3006

Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2018

Ήταν φανταστική η επετειακή συναυλία των Πυξ Λαξ στο ΟΑΚΑ!


Ο Φίλιππος Πλιάτσικας και ο Μπάμπης Στόκας συναντήθηκαν μαζί στη σκηνή μετά από χρόνια και ξεσήκωσαν το ΟΑΚΑ.
Οι Πυξ Λαξ έδωσαν μια μοναδική καλοκαιρινή συναυλία χθες, Πέμπτη, με άκρως εορταστικό χαρακτήρα. Το αχτύπητο δίδυμο της ελληνικής ροκ μουσικής γιόρτασε στη σκηνή του ΟΑΚΑ, παρέα με χιλιάδες φαν του, τα 30 χρόνια από την ίδρυση του και τα πρώτα του βήματα στην ελληνική μουσική. Κανείς από τους φίλους των Πυξ Λαξ, δεν έλειπε από την χθεσινή γιορτή. Το αγαπημένο συγκρότημα εμφανίστηκε μετά από χρόνια στη σκηνή, για μία συναυλία χωρίς τον αείμνηστο Μάνο Ξυδούς.
Ο Μπάμπης Στόκας και ο Φίλιππος Πλιάτσικας, δυο παιδικοί φίλοι με την ίδια αγάπη για τη μουσική και τη ροκ, έφτιαξαν το δικό τους συγκρότημα, τους Πυξ Λαξ, το 1988. Έκτοτε ερμήνευσαν τραγούδια που έγιναν μεγάλες επιτυχίες και μπήκαν στην καρδιά των ανθρώπων. Μετά από δεκαπέντε χρόνια δισκογραφικής απουσίας και μόλις λίγες μέρες πριν, κυκλοφόρησαν ένα νέο δίσκο με τίτλο «Μία Ημέρα Πριν Το Χειμώνα». Πολλά από τα τραγούδια του νέου άλμπουμ προβλέπεται ήδη να γίνουν επιτυχίες.
Μαζί τους στη σκηνή του Ολυμπιακού Σταδίου ανέβηκαν οι: Παναγιώτης Σπυρόπουλος (ηλεκτρική κιθάρα), Γιώργος Γιαννόπουλος (τύμπανα), Νίκος Γιαννάτος (μπάσο), Νίκος Σάλτας (πλήκτρα) και Χάρης Μιχαηλίδης (ηλεκτρική κιθάρα). Οι Πυξ Λαξ είχαν ετοιμάσει μια ιδιαίτερη βραδιά για τα 30 χρόνια από την ίδρυσή τους, με όλες τις μεγάλες επιτυχίες τους αλλά και της προσωπικής πορείας του Φίλιππου Πλιάτσικα και του Μπάμπη Στόκα, των δύο βασικών τραγουδιστών του συγκροτήματος.
Το συγκρότημα που αγαπήθηκε όσο λίγα στα 90's, «ξεσήκωσε» πραγματικά όλο το ΟΑΚΑ με το μεγαλύτερο χαμό να γίνεται σε τραγούδια όπως το «Πούλα με», το «Μοναξιά μου όλα», το «Δεν θα δακρύσω πια για σένα» και το «Γιατί έπαψες αγάπη να θυμίζεις».
Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε το κούρεμα του Φίλιππου Πλιάτσικα ο οποίος εμφανίστηκε στη σκηνή χωρίς την χαρακτηριστική μακριά κόμη του. Το αγαπημένο συγκρότημα έμεινε στη σκηνή για περισσότερο από δυόμισι ώρες, ενώ στο τέλος αναγκάστηκαν να ξαναβγούν δύο φορές για να τραγουδήσουν, καθώς το κοινό τους καλούσε ρυθμικά να συνεχίσουν! Κανείς δεν ήθελε να τελειώσει η συναυλία αυτή...


🔎3005

Θήκη Ερίκ Καστέλ


Ποτέ η μαγεία των κόμικς δεν συνδυάστηκε τόσο επιτυχημένα με το ποδόσφαιρο! Ποτέ ένας χάρτινος ποδοσφαιρικός ήρωας δεν χαρακτηρίστηκε ως μια από τις καλύτερες μεταγραφές ενός συλλόγου! Ο Γάλλος δεξιοτέχνης εξτρέμ με το νούμερο 7 είναι και πάλι κοντά μας στο καλύτερο ποδοσφαιρικό κόμικς του κόσμου. Ο Ερίκ Καστέλ, το νέο αστέρι των "Μπλαουγκράνα", είναι ο πιο δημοφιλής, ο πιο διάσημος και ο πιο αγαπημένος ποδοσφαιριστής της 9ης Τέχνης.

Η ειδική αυτή θήκη μπορεί να φιλοξενήσει τα 17 άλμπουμ της αγαπημένης σας σειράς!
Διατίθεται στην τιμή των 2,90€, αποκλειστικά από το eshop των εκδόσεων ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ:

🔎3004

Νέες εκδόσεις 710: Κόρτο Μαλτέζε #11


Παρωδία μεταξύ Ζύνκοτ & Μπράι-Ντυν

Ο Κόρτο Μαλτέζε, ο πιο αγαπημένος ήρωας της 9ης Τέχνης, κυκλοφορεί τώρα κάθε εβδομάδα με το "Έθνος της Κυριακής"!
Ο αιώνιος ονειροπόλος, ο αθεράπευτα ρομαντικός ναύτης με το χρυσό σκουλαρίκι στο αριστερό αυτί, ο αναζητητής της περιπέτειας και της φυγής από την πραγματικότητα, παραμένει αναμφισβήτητα μία από τις κλασσικότερες φιγούρες των κόμικς. O σημαντικότερος και ποιοτικότερος ήρωας των κόμικς επιστρέφει στους αναγνώστες της Ελλάδας μέσα από το "Έθνος της Κυριακής", σε πολυτελή άλμπουμ που ακόμα και οι τίτλοι τους είναι γοητευτικοί…
Οι αριστουργηματικές ιστορίες του Hugo Pratt, για πρώτη φορά έγχρωμες στην Ελλάδα, με νέα, εντυπωσιακά εξώφυλλα.

Την Κυριακή 24 Ιουνίου κυκλοφόρησε το 10ο άλμπουμ με τίτλο "Παρωδία μεταξύ Ζύνκοτ & Μπράι-Ντυν", στο οποίο περιέχονται οι εξής δυο ιστορίες:

-Παρωδία μεταξύ Ζύνκοτ & Μπράι-Ντυν: Ακτή της Βόρειας Θάλασσας, σύνορα μεταξύ Ζύνκοτ και Μπράι-Ντυν, στα όρια της Γαλλίας και της Φλάνδρας το 1918. Τρία χρόνια μετά την "Μπαλάντα Της Αλμυρής Θάλασσας", ο Κόρτο Μαλτέζε συναντά ξανά τον Άγγλο πλούσιο ευγενή Κάιν Γκρούβεσνορ. Σε μικρή απόσταση από την πρώτη γραμμή του μετώπου του Μεγάλου Πολέμου, παρακολουθούν μαζί ένα θέατρο σκιών για τις ένοπλες δυνάμεις με ζωντανούς ηθοποιούς και μαριονέτες. Όλοι μαγεύονται από την μαγευτική φωνή της Μελίντας Γκαέλ –το αηδόνι της Βρετάνης…

-Οι Αιθίοπες - Η τελευταία βολή της ερήμου: 1918. Κάπου στην έρημο της Αραβίας, κοντά στην Ερυθρά Θάλασσα, ο Κόρτο Μαλτέζε και ο Ελ Όξφορντ, ένας Αφρικανός σπουδαγμένος στην Αγγλία, στην Αμερική και τη Γαλλία, κατευθύνονται με τις καμήλες τους προς το τούρκικο φρούριο Τουρμπάν. Εκεί κρατείται αιχμάλωτος ο μικρός πρίγκηπας Σαούντ. Τον κρατά αιχμάλωτο ο θείος του, Αμπντουλλάχ Πασάς με σκοπό να πάρει, είτε με τον ένα, είτε με τον άλλο τρόπο, την εξουσία μετά το τέλος του Μεγάλου Πολέμου. Αποστολή τους είναι να απελευθερώσουν το μικρό παιδί από τους Τούρκους…

Η νέα έκδοση συνεχίζει με τις 20σέλιδες ιστορίες του Κόρτο, οι οποίες θα φιλοξενούνται ανά δυο σε κάθε άλμπουμ! Άλλη μια κορυφαία σειρά που δεν πρέπει να την χάσει κανείς!

Σενάριο/Σχέδιο: Hugo Pratt
Διαστάσεις: 21x28
Εκτύπωση: Έγχρωμο, πολυτελές χαρτί
Σελίδες: 44
Εκδότης: Εκδόσεις Μικρός Ήρως

🔎3003

Πέμπτη, 12 Ιουλίου 2018

Μικρές Αγγελίες (Ν161)


ΜΙΚΡΟΣ ΣΕΡΙΦΗΣ

Πωλούνται:
Περιοδικό "Μικρός Σερίφης"
Τεύχος #654, τιμή 4,00€
Τεύχος #761, τιμή 4,00€
Τεύχος #811, τιμή 4,00€
Τεύχος #980, τιμή 4,00€

Σχόλια: Πρόκειται για τεύχη των ετών 1976 έως 1982, σε καλή έως πολύ καλή κατάσταση, με κάποιες μικροφθορές στα εξώφυλλα. Πωλούνται πακέτο ή μεμονωμένα. Συνάντηση σε σταθμό μετρό. Για αποστολές στην επαρχία, τα έξοδα βαρύνουν τον αγοραστή. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Κράτηση λίγων ημερών, έπειτα από συνεννόηση.

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ
➤ΚΑΛΗ
ΜΕΤΡΙΑ
ΚΑΚΗ
ΠΟΛΥ ΚΑΚΗ

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να στείλουν e-mail στο
selidesnostalgias@gmail.com
με τίτλο "Για την αγγελία Ν161"

🔎3002

Λογοτεχνικές Προτάσεις 488: Όταν φιλούσαμε το ψωμί (Μυθιστόρημα)


Με ποιον τρόπο αντιστέκονται, στο µάτι του κυκλώνα, ζευγάρια και άνθρωποι µονάχοι, γονείς και παιδιά, νέοι και ηλικιωμένοι στα πλήγματα της κρίσης; Το "Όταν φιλούσαµε το ψωμί" διηγείται, µε διεισδυτικό και συγκινητικό τρόπο, τη ζωή καθημερινών ανθρώπων της διπλανής πόρτας: µιας οικογένειας που επιστρέφει από διακοπές αποφασισμένη να συνεχίσει απαράλλαχτη την καθημερινή της ρουτίνα, ενός διαζευγμένου που ακούγεται πίσω απ' τη µεσοτοιχία να κλαίει, της γιαγιάς που στολίζει το χριστουγεννιάτικο δέντρο µήνες νωρίτερα για να δώσει κουράγιο στους δικούς της, µιας γυναίκας που αποφασίζει να επαναπροσδιορίσει την ύπαρξή της και επιστρέφει στην ύπαιθρο για να ζήσει στη γη που έθρεψε τους προγόνους της… Στο κομμωτήριο, στο µπαρ, στα γραφεία ή στο Κέντρο Υγείας, οι ήρωες σ' αυτό το σπονδυλωτό µυθιστόρηµα θα ζήσουν γλυκόπικρες στιγμές µιας απρόσµενης αλληλεγγύης, στιγμές αγανάκτησης και οργής, αλλά και τρυφερότητας και επιμονής. Και θα καταλάβουν γιατί οι παππούδες τους, τους έμαθαν, όταν ήταν µικρά παιδιά, να φιλούν το ψωμί.

«Τούτη είναι µια ιστορία µε πολλές ιστορίες, η ιστορία µιας γειτονιάς της Μαδρίτης που επιμένει να αντιστέκεται, επιμµένει να παραμένει ο εαυτός της µες στο µάτι του κυκλώνα, µέσα σ' αυτή την κρίση που απείλησε να τη φέρει τα πάνω-κάτω κι ακόμα δεν τα έχει καταφέρει».
-Αλμουδένα Γκράντες

«Η Αλμουδένα Γκράντες αναδεικνύει τους ανώνυμους ήρωες του καιρού µας µε εξαιρετική τρυφερότητα και δύναμη».
-El Pais

«Μικρές ιστορίες µε απέραντη δύναμη. Ένα βιβλίο για την αξιοπρέπεια, την αλληλεγγύη και την ικανότητα των ανθρώπων να ξυπνούν από τον λήθαργο».
-Libreria Muga

Η Αλμουδένα Γκράντες (Μαδρίτη, 1960) συστήθηκε στο κοινό το 1989 με το "Οι ηλικίες της Λουλού" (Κριτική, 1995, XI Premio La Sonrisa Vertical). Έκτοτε απολαμβάνει αδιάλειπτα την εκτίμηση αναγνωστών και κριτικών. Πολλά έργα της έχουν μεταφερθεί στον κινηματογράφο και στο θέατρο και έχουν τιμηθεί, μεταξύ άλλων, με τα βραβεία Premio de la Fundacion Lara, Premio de los Libreros de Madrid, Premio de los Libreros de Sevilla, Rapallo Carige και Prix Mediterranee.
Έχει σπουδάσει γεωγραφία και ιστορία στο Πανεπιστήμιο Complutense της Μαδρίτης ενώ έχει εργαστεί σε γνωστό εκδοτικό οίκο της Ισπανίας.

Τίτλος πρωτοτύπου: Los besos en el pan
Συγγραφέας: Almudena Grandes
Μεταφραστής: Χριστίνα Θεοδωροπούλου
Επιμέλεια: Στέλλα Τσάλα
Ημερομηνία κυκλοφορίας: Μάιος 2018
ISBN: 9789601675749
Σελίδες: 368
Εκδότης: Εκδόσεις Πατάκη
Αρχική τιμή: €15,50

🔎3001

Παρασκευή, 6 Ιουλίου 2018

Φτάσαμε τις 3.000 αναρτήσεις!


Το blog μας έφτασε αισίως τις 3.000 αναρτήσεις. Αυτό από μόνο του είναι κάτι πολύ σημαντικό, αν αναλογιστεί κανείς το είδος της θεματολογίας μας και τις τρομερές δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε ώστε να διατηρούμαστε συνεχώς σε υψηλές θέσεις στις μηχανές αναζήτησης του διαδικτύου. Η δική σας υποστήριξη μας δίνει τη δύναμη για να εξακολουθήσουμε να ασχολούμαστε με την αγαπημένη μας σελίδα.
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ!!!

Και συνεχίζουμε...
Γιατί, φυσικά, τα καλύτερα έρχονται!!!

🔎3000

Πέμπτη, 5 Ιουλίου 2018

O John Connolly ήρθε στην Αθήνα κι εμείς ήμασταν εκεί...


Ένας από τους σημαντικότερους συγγραφείς της σύγχρονης παγκόσμιας σκηνής, με περισσότερα από τριάντα βιβλία στο ενεργητικό του, τα οποία έχουν μεταφραστεί σε εικοσιπέντε γλώσσες και κυκλοφορούν στις περισσότερες χώρες του κόσμου. Αυτός είναι ο John Connolly, τον οποίο είχαμε την χαρά να γνωρίσουμε από κοντά, σε μια εξαιρετική εκδήλωση στον πανέμορφο χώρο της Κεντρικής Σκηνής της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση.
Η εκδήλωση με τίτλο «Πώς γεννήθηκε η σειρά του Τσάρλι Πάρκερ: Το υπερφυσικό, το έγκλημα, οι πολιτικές προεκτάσεις», τελέστηκε υπό την αιγίδα της Πρεσβείας της Ιρλανδίας, με την υποστήριξη των "Αθήνα Παγκόσμια Πρωτεύουσα Βιβλίου 2018" και "Εκδόσεις BELL".
Μια υπέροχη βραδιά που κύλησε μέσα σε ένα πολύ όμορφο κλίμα, κάτι για το οποίο φέρει την κύρια ευθύνη ο ίδιος ο συγγραφέας. Ο... "σκληρός" John Connolly, ο οποίος είναι δημιουργός της σειράς μυθιστορημάτων με ήρωα τον ντετέκτιβ Τσάρλι Πάρκερ, αποδείχτηκε πάρα πολύ... γλυκός άνθρωπος, με τρομερή οξυδέρκεια και χιούμορ.
Ο Δουβλινέζος συγγραφέας συνομίλησε επί σκηνής με τον Ηλία Μαγκλίνη, συγγραφέα και αρχισυντάκτη της εφημερίδας «Η Καθημερινή», ενώ στο τέλος δέχτηκε με μεγάλη υπομονή τις ερωτήσεις των θαυμαστών του. Για τους μη γνώστες αγγλικών, υπήρχε ταυτόχρονη διερμηνεία.



Στο φουαγιέ του ισογείου διαθέτονταν προς πώληση τα βιβλία του συγγραφέα και όσοι είχαν υπομονή περίμεναν στην ουρά για να πάρουν υπογραφές στα δικά τους αντίτυπα. Ο Connolly, πάντα με το χαμόγελο και με πολύ καλή διάθεση, υπέγραφε αντίτυπα των βιβλίων του όρθιος, ενώ έβγαζε συνεχώς και φωτογραφίες με όποιον του το ζητούσε. Πέρα από τις υπογραφές και τα προσωπικά σχόλια για τον καθέναν από τους φίλους του, δώρισε σε όλους κι από ένα μουσικό cd, το οποίο περιείχε πολλά από τα τραγούδια που αναφέρονται στα βιβλία του.
Ευχόμαστε στον αγαπημένο συγγραφέα να συνεχίσει να κάνει αυτό που αγαπά και να χαρίζει σε όλους εμάς υπέροχες αναγνωστικές στιγμές!...







🔎2999

Λογοτεχνικές Προτάσεις 487: Το τραγούδι του χιλμπίλη


Αναμνήσεις μιας οικογένειας και μιας κοινωνίας σε κρίση

«Ήμουν ένα απ αυτά τα παιδιά με το δυσοίωνο μέλλον. Παραλίγο να παρατήσω το λύκειο. Παραλίγο να παραδοδώ κι εγώ σ’ εκείνη τη βαθιά οργή και πίκρα που έχει καταλάβει τους πάντες γύρω μου. Σήμερα οι άνθρωποι με βλέπουν, με την ωραία μου δουλειά και τα λαμπερά μου πτυχία, και φαντάζονται πως είμαι κάποιου είδους ιδιοφυία —ότι μονάχα ένας εξαιρετικά προικισμένος άνθρωπος θα μπορούσε να φτάσει εδώ που έφτασα εγώ. Με κάθε σεβασμό προς τους ανθρώπους αυτούς, πιστεύω ότι η θεωρία αυτή είναι μια βλακεία και μισή. Όποια ταλέντα και να έχω, βρέθηκα ένα μόλις βήμα πριν απ το γκρεμό, έως ότου μερικοί άνθρωποι μ’ έσωσαν χάρη στην αγάπη τους».

Αφοπλιστικά ειλικρινές, σχεδόν ξεγυμνωτικό, το "Τραγούδι του χιλμπίλη" είναι ένα αφήγημα αμείλικτα σκληρό και ταυτόχρονα μια ωδή στην πίστη και την αγάπη. Δεν είναι απλώς η δραματική προσωπική ιστορία ενός παιδιού που γίνεται άντρας. Δεν είναι απλώς το χρονικό μιας διαλυμένης οικογένειας. Είναι κι η αδυσώπητη ψυχογραφία μιας παραγνωρισμένης κοινωνικής τάξης που, με διαφορετική μορφή, μπορούμε να την εντοπίσουμε σχεδόν σε κάθε χώρα. Στην Αμερική τους λένε χιλμπίληδες, λευκά σκουπίδια. Αλλού τους λένε αλλιώς. Το σίγουρο είναι πως η τάξη αυτή έχει επανέλθει βροντερά στο προσκήνιο προκαλώντας ξάφνιασμα, ακατανοησία και τρόμο.

Το "Τραγούδι του χιλμπίλη" μιλά για το θυμό, την παραίτηση, την αυτοεγκατάλειψη. Μιλά για πάθη παράφορα που καταστρέφουν ζωές. Μιλά για το πόσο βαθιά μας σημαδεύουν οι εξωτερικές συνθήκες της ζωής μας —η οικογένεια, ο περίγυρος, η εποχή. Μιλά όμως και για ανθρώπους που, κόντρα στα προγνωστικά, κατάφεραν να μείνουν όρθιοι και βρήκαν το κουράγιο να πάρουν τη μοίρα τους στα χέρια τους...

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ονομάζομαι Τζέιντι Βανς. Νομίζω πως πρέπει να ξεκινήσω με μια εξομολόγηση: η ύπαρξη του βιβλίου που κρατάτε στα χέρια σας μου φαίνεται παράλογη. Γράφει στον υπότιτλο ότι πρόκειται για «αναμνήσεις». Όμως είμαι 31 χρονών και πρώτος απ’ όλους θα παραδεχτώ ότι δεν έχω πετύχει τίποτα σπουδαίο στη ζωή μου, σίγουρα τίποτα που να δικαιολογεί να ξοδέψει λεφτά ένας άγνωστος για να διαβάσει γι’ αυτή τη ζωή. Το πιο εντυπωσιακό πράγμα που έχω καταφέρει, στα χαρτιά τουλάχιστον, είναι ότι αποφοίτησα απ’ τη νομική σχολή του Γέιλ, πράγμα που όταν ήμουν 13 χρονών θα μου φαινόταν εντελώς παλαβό σαν ενδεχόμενο. Όμως, περίπου 200 άνθρωποι κάνουν το ίδιο πράγμα κάθε χρόνο και, πιστέψτε με, δε θα θέλατε να διαβάσετε βιβλία για τη ζωή των περισσότερων απ’ αυτούς. Δεν είμαι γερουσιαστής, δεν είμαι κυβερνήτης, δεν έχω διατελέσει υπουργός. Δεν έχω συστήσει καμιά εταιρεία αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων ούτε και κάποια μη κυβερνητική οργάνωση που ν’ αλλάζει τον κόσμο. Έχω μια καλή δουλειά, ένα ευτυχισμένο γάμο, ένα άνετο σπίτι και δυο ζωηρά σκυλιά.
Επομένως, ο λόγος που έγραψα αυτό το βιβλίο δεν είναι για ν’ αφηγηθώ κάποιο σπουδαίο μου κατόρθωμα. Έγραψα αυτό το βιβλίο επειδή κατάφερα κάτι πολύ τετριμμένο, κάτι που όμως δεν καταφέρνουν τα περισσότερα απ’ τα παιδιά που μεγαλώνουν όπως μεγάλωσα εγώ. Βλέπετε, μεγάλωσα φτωχός, στη Ζώνη της Σκουριάς, σε μια πόλη του Οχάιο όπου είχε την έδρα της μια μεγάλη χαλυβουργία. Εδώ και πάρα πολύ καιρό η πόλη αυτή χάνει θέσεις απασχόλησης, αλλά πάνω απ’ όλα χάνει την ελπίδα της ότι τα πράγματα μπορεί να φτιάξουν. Έχω, για να το θέσω ήπια, μια περίπλοκη σχέση με τους γονείς μου, ένας εκ των οποίων παλεύει με τις εξαρτήσεις σχεδόν από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Με μεγάλωσαν ο παππούς και η γιαγιά μου, απ’ τους οποίους κανένας δεν τέλειωσε το λύκειο. Ελάχιστοι από την ευρύτερη οικογένειά μου πήγαν πανεπιστήμιο. Οι στατιστικές λένε πως τα παιδιά σαν εμένα τα περιμένει ένα πολύ δυσοίωνο μέλλον ―αν είναι τυχερά, ίσως να καταφέρουν να μην εγκλωβιστούν για πάντα στα επιδόματα της κοινωνικής πρόνοιας· αν είναι άτυχα, θα πεθάνουν από υπερβολική δόση ηρωίνης, όπως συνέβη πέρυσι σε δεκάδες παιδιά απ’ τη μικρή μου πόλη.
Ήμουν ένα απ’ αυτά τα παιδιά με το δυσοίωνο μέλλον. Παραλίγο να παρατήσω το λύκειο. Παραλίγο να παραδοθώ κι εγώ σ’ εκείνη τη βαθιά οργή και πίκρα που έχει καταλάβει τους πάντες γύρω μου. Σήμερα οι άνθρωποι με βλέπουν, με την ωραία μου δουλειά και τα λαμπερά μου πτυχία, και φαντάζονται πως είμαι κάποιου είδους ιδιοφυΐα ―ότι μονάχα ένας εξαιρετικά προικισμένος άνθρωπος θα μπορούσε να φτάσει εδώ που έφτασα εγώ. Με κάθε σεβασμό προς τους ανθρώπους αυτούς, πιστεύω ότι η θεωρία αυτή είναι μια βλακεία και μισή. Όποια ταλέντα και να έχω, βρέθηκα ένα μόλις βήμα πριν απ’ τον γκρεμό, έως ότου μερικοί άνθρωποι μ’ έσωσαν χάρη στην αγάπη τους.
Αυτή είναι η ουσία της ιστορίας της ζωής μου, και γι’ αυτό γράφω τούτο το βιβλίο. Θέλω οι άνθρωποι να καταλάβουν τι σημαίνει να παρατάς τον εαυτό σου και πώς γίνεται να οδηγηθείς σε κάτι τέτοιο. Θέλω οι άνθρωποι να καταλάβουν τι συμβαίνει στη ζωή των φτωχών, και τις ψυχολογικές επιπτώσεις που έχει η πνευματική και υλική ανέχεια πάνω στα παιδιά μας. Θέλω οι άνθρωποι να καταλάβουν πώς νιώσαμε η οικογένειά μου κι εγώ το Αμερικάνικο Όνειρο. Θέλω οι άνθρωποι να καταλάβουν πώς βιώνεται η κοινωνική ανέλιξη. Και θέλω οι άνθρωποι να καταλάβουν κάτι που εγώ το έμαθα πολύ πρόσφατα: ότι για όσους από εμάς είχαμε την τύχη να ζήσουμε το Αμερικάνικο Όνειρο, οι δαίμονες της ζωής που αφήσαμε πίσω μας συνεχίζουν να μας κυνηγάνε.
Η ιστορία μου κάνει λόγο για μια ιδιαίτερη εθνοφυλετική ομάδα. Η κοινωνία μας δίνει μεγάλη προσοχή στα φυλετικά ζητήματα, ωστόσο το λεξιλόγιό μας συνήθως περιορίζεται μονάχα σε όρους που αναφέρονται στο χρώμα του δέρματος ―«μαύροι», «Ασιάτες», «λευκοί». Ενίοτε τούτες οι γενικές κατηγορίες είναι χρήσιμες. Για να γίνει όμως κατανοητή η δική μου ιστορία, πρέπει να πάμε πιο βαθιά. Μπορεί να είμαι λευκός, αλλά δεν ταυτίζομαι με τους Λευκούς Αγγλοσάξονες Προτεστάντες της βορειοανατολικής Αμερικής. Αντίθετα, ταυτίζομαι με τα εκατομμύρια των λευκών Αμερικανών της εργατικής τάξης δίχως πανεπιστημιακή μόρφωση και με σκωτοϊρλανδική καταγωγή. Για τους ανθρώπους αυτούς, η φτώχεια αποτελεί οικογενειακή παράδοση ―οι πρόγονοί τους ήταν εργάτες γης στη δουλοκτητική οικονομία του αμερικάνικου Νότου· αργότερα γίνανε κολίγοι· αργότερα γίνανε ανθρακωρύχοι· κι αργότερα γίνανε εργάτες στα εργοστάσια. Οι Αμερικάνοι τους λένε «χιλμπίληδες», «κοκκινοσβέρκηδες», «λευκά σκουπίδια». Εγώ τους λέω γείτονες, φίλους, συγγενείς μου.
Οι Σκωτοϊρλανδοί είναι μια από τις πιο ευδιάκριτες εθνοφυλετικές υποομάδες της Αμερικής. Όπως παρατήρησε ένας σχολιαστής, «ταξιδεύοντας στην Αμερική, οι Σκωτοιρλανδοί μού έκαναν διαρκώς εντύπωση: ήταν η πιο σταθερή και απαράλλαχτη τοπική υποκουλτούρα της χώρας. Η οικογενειακή τους δομή, η θρησκευτική και πολιτική τους στράτευση και η κοινωνική τους ζωή παραμένουν αμετάβλητες σε σύγκριση με την πλήρη εγκατάλειψη της παράδοσης που παρατηρείται σχεδόν οπουδήποτε αλλού». Αυτή η έντονη πρόσδεση στην παράδοση συνδυάζεται με πολλά καλά χαρακτηριστικά ―μια φλογερή αίσθηση της μπέσας, μια αταλάντευτη αφοσίωση στην οικογένεια και στην πατρίδα― αλλά και με πολλά κακά. Δε μας αρέσουν οι ξένοι ή οι άνθρωποι που διαφέρουν από εμάς, ασχέτως του αν η διαφορά έχει να κάνει με το πώς μοιάζουνε στην όψη, πώς φέρονται ή, πρωτίστως, πώς μιλάνε. Για να με καταλάβατε, πρέπει να καταλάβετε ότι είμαι ένας σκωτοϊρλανδός χιλμπίλης στην ψυχή.
Αν η πολιτισμική διάσταση αποτελεί τη μία όψη του νομίσματος, τότε η γεωγραφία αποτελεί την άλλη όψη. Όταν οι πρώτοι σκωτοϊρλανδοί μετανάστες έφτασαν στο Νέο Κόσμο τον 18ο αιώνα, ένιωσαν μια έντονη έλξη για τα Απαλάχια Όρη. Η περιοχή αυτή είναι ομολογουμένως τεράστια ―εκτείνεται από την Αλαμπάμα και την Τζόρτζια στο Νότο, περνάει από το Οχάιο, και φτάνει σε κάποια μέρη της πολιτείας της Νέας Υόρκης στο Βορρά. Ωστόσο, η κυρίαρχη νοοτροπία των Ευρύτερων Απαλαχίων είναι σε εντυπωσιακό βαθμό συνεκτική και ενιαία. Η οικογένειά μου, από τους λόφους του ανατολικού Κεντάκι, αυτοχαρακτηρίζονται χιλμπίληδες, το ίδιο όμως κάνει και ο Χανκ Γουίλιαμς Τζούνιορ ―γεννημένος στη Λουιζιάνα και κάτοικος της Αλαμπάμα― στο τραγούδι του για τη ζωή των λευκών αγροτών «Ένα επαρχιωτόπουλο μπορεί να επιβιώσει» [A country boy can survive]. Η αμερικάνικη πολιτική ζωή άλλαξε κατεύθυνση μετά την πολιτική μετατόπιση των κατοίκων των Ευρύτερων Απαλαχίων από το Δημοκρατικό στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα, η οποία σημειώθηκε μετά τον Νίξον. Και πουθενά δεν είναι τόσο ζοφερή η μοίρα των λευκών της εργατικής τάξης όσο στα Ευρύτερα Απαλάχια. Από τη χαμηλή κοινωνική κινητικότητα μέχρι τη φτώχεια, τα διαζύγια και τα ναρκωτικά, ο τόπος μου είναι ένας τόπος δυστυχίας.
Δεν ξαφνιάζει διόλου, επομένως, το ότι είμαστε απαισιόδοξοι άνθρωποι. Περισσότερο μπορεί να ξαφνιάζει το γεγονός ότι, όπως έχουν δείξει αρκετές έρευνες, οι λευκοί της εργατικής τάξης είναι η πιο απαισιόδοξη ομάδα της Αμερικής. Είναι περισσότερο απαισιόδοξοι από τους ισπανόφωνους μετανάστες, πολλοί απ’ τους οποίους ζουν σε συνθήκες ασύλληπτης υλικής ένδειας. Είναι περισσότερο απαισιόδοξοι από τους μαύρους Αμερικανούς, των οποίων οι οικονομικές προοπτικές εξακολοθούν να είναι χειρότερες απ’ των λευκών. Μολονότι η πραγματικότητα δικαιολογεί κάποιο βαθμό κυνισμού, το γεγονός ότι οι χιλμπίληδες είναι περισσότερο απαισιόδοξοι για το μέλλον τους απ’ ό,τι πολλές άλλες ομάδες ―μερικές απ’ τις οποίες είναι σε σαφώς χειρότερη κατάσταση από υλική άποψη από εμάς― δείχνει ότι κάτι άλλο συμβαίνει.
Και πράγματι συμβαίνει. Είμαστε περισσότερο απομονωμένοι κοινωνικά από ποτέ και κληροδοτούμε την απομόνωση στα παιδιά μας. Η θρησκεία μας έχει αλλάξει ―είναι δομημένη γύρω από εκκλησίες όπου ξεχειλίζει η συναισθηματική ρητορική αλλά απουσιάζει η κοινωνική στήριξη που θα βοηθήσει τα φτωχά παιδιά να προκόψουν. Πολλοί από εμάς δε δουλεύουμε πια ή επιλέξαμε να μην αλλάξουμε τόπο κατοικίας αναζητώντας καλύτερες ευκαιρίες. Οι άνδρες πάσχουν από μια ιδιόρρυθμη κρίση αρρενωπότητας, όπου ορισμένα από τα χαρακτηριστικά που ενσταλάζει μέσα μας η χιλμπίλικη νοοτροπία μάς εμποδίζουν να βρούμε τα πατήματά μας σ’ έναν κόσμο που αλλάζει.
Όταν συζητώ για τη μοίρα της κοινότητάς μου, πολλές φορές ακούω την παρακάτω αντίρρηση: «Προφανώς τα πράγματα έχουν δυσκολέψει για τους λευκούς της εργατικής τάξης, Τζέιντι· όμως έχεις μπερδέψει τις αιτίες με τα αποτελέσματα. Χωρίζουν περισσότερο, παντρεύονται λιγότερο και βιώνουν λιγότερη χαρά, επειδή έχουν λιγότερες οικονομικές ευκαιρίες. Αν υπήρχαν περισσότερες και πιο καλές δουλειές, θα βελτιώνονταν και οι άλλες πτυχές της ζωής τους».
Κάποτε πίστευα το ίδιο. Και όταν ήμουνα μικρός, ήθελα απεγνωσμένα να το πιστέψω. Είναι λογικό. Το να μην έχεις δουλειά προκαλεί στρες, και το να μην έχεις λεφτά ούτε καν για να επιβιώσεις προκαλεί ακόμα περισσότερο στρες. Καθώς η βιομηχανία στις Μεσοδυτικές Πολιτείες παρήκμασε, η λευκή εργατική τάξη έχασε όχι μόνο την οικονομική της ασφάλεια, αλλά και τη σταθερή οικογενειακή ζωή που η οικονομική αυτή ασφάλεια έφερνε.
Αλλά η εμπειρία είναι σκληρός δάσκαλος. Και η εμπειρία με δίδαξε πως η ιδέα ότι το κύριο πρόβλημα είναι η οικονομική ανασφάλεια είναι, στην καλύτερη περίπτωση, ατελής. Πριν μερικά χρόνια, το καλοκαίρι προτού γραφτώ στη νομική του Γέιλ, έψαχνα μια δουλειά πλήρους απασχόλησης για να χρηματοδοτήσω τη μετεγκατάστασή μου στο Νιου Χέιβεν του Κονέκτικατ. Ένας οικογενειακός φίλος μού πρότεινε να δουλέψω στην επιχείρησή του, μια αποθήκη με πλακάκια. Τα πλακάκια είναι βαριά: συσκευάζονται σε δέματα που ζυγίζουν από 25 μέχρι 40 κιλά το καθένα. Η βασική μου δουλειά ήταν να στοιβάζω τα δέματα πάνω σε παλέτες και να ετοιμάζω τις παλέτες για να τις πάρει το φορτηγό. Δεν ήταν εύκολη δουλειά, αλλά πληρωνόμουν 13 δολάρια την ώρα και χρειαζόμουν τα χρήματα. Οπότε έπιασα δουλειά και προσπαθούσα να κάνω όσο περισσότερες υπερωρίες μπορούσα.
Στην αποθήκη δούλευαν καμιά δεκαριά άτομα. Οι περισσότεροι υπάλληλοι δούλευαν εκεί χρόνια. Ένας απ’ αυτούς είχε δύο δουλειές πλήρους απασχόλησης, αλλά όχι από ανάγκη: η δεύτερη δουλειά του του επέτρεπε ν’ ασχοληθεί με το όνειρό του, την οδήγηση αεροπλάνων. 13 δολάρια την ώρα ήταν καλά λεφτά για ένα άτομο που ζει μόνο του στην πόλη μας ―ένα καλό διαμέρισμα κοστίζει περίπου 500 δολάρια το μήνα― και ήταν βέβαιο ότι μετά από λίγο καιρό στη δουλειά θα έπαιρνες αύξηση. Κάθε υπάλληλος με λίγα χρόνια προϋπηρεσία έβγαζε τουλάχιστον 16 δολάρια την ώρα, και μάλιστα με την οικονομία σε ύφεση, πράγμα που εξασφάλιζε ένα ετήσιο εισόδημα της τάξεως των 32.000 δολαρίων ―πολύ πάνω απ’ το όριο της φτώχειας, ακόμα και για μια οικογένεια. Παρά τη σχετική σταθερότητα, οι διευθυντές της αποθήκης δυσκολεύονταν τρομερά να βρουν μόνιμο υπάλληλο για τη δική μου θέση, μια κατά βάση χειρωνακτική δουλειά. Τον καιρό που έφυγα, χειρωνακτική δουλειά στην αποθήκη κάνανε 3 άτομα· εγώ, στα 26 μου, ήμουν μακράν ο μεγαλύτερος.
Ένα αγόρι, ας τον πούμε Μπομπ, έπιασε δουλειά στην αποθήκη λίγους μήνες πριν από μένα. Ο Μπομπ ήταν 19 χρονών και η κοπέλα του ήταν έγκυος. Ο διευθυντής πρότεινε από ευγένεια στην κοπέλα μια δουλειά γραφείου, να σηκώνει τηλέφωνα. Και οι δυο τους ήταν φριχτοί εργαζόμενοι. Σχεδόν μία στις τρεις μέρες η κοπέλα δεν εμφανιζόταν στη δουλειά και ποτέ δεν ενημέρωνε από πριν. Αν και την προειδοποίησαν ν’ αλλάξει συμπεριφορά, η κοπέλα δεν κατάφερε να μείνει στη δουλειά πάνω από δυο μήνες. Ο Μπομπ απουσίαζε απ’ τη δουλειά περίπου μία φορά την εβδομάδα, ενώ ερχόταν πάντοτε αργοπορημένος. Επιπλέον, κάθε μέρα έκανε 3 με 4 διαλείμματα για τουαλέτα, που το καθένα διαρκούσε πάνω από μισή ώρα. Το πράγμα είχε καταντήσει τόσο πολύ γελοίο ώστε, τον καιρό περίπου που κόντευα να φύγω, σκαρφιστήκαμε μαζί μ’ ένα συνάδελφο ένα παιχνίδι: αγοράσαμε ένα χρονόμετρο κι όποτε ο Μπομπ πήγαινε στο μπάνιο και ξεπερνούσε τα 30 λεπτά φωνάζαμε ανά πεντάλεπτο: «35 λεπτά!», «45 λεπτά!», «Μία ώρα, ρεκόρ!».
Τελικά απολύθηκε κι ο Μπομπ. Όταν έγινε αυτό, τα έβαλε με τον προϊστάμενο: «Πώς μπορείς να μου το κάνεις αυτό; Δεν το ξέρεις πως η κοπέλα μου είναι έγκυος;». Και δεν ήταν ο μόνος: τουλάχιστον δύο άλλοι άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένου του ξαδέλφου του Μπομπ, απολύθηκαν ή παραιτήθηκαν τους λίγους μήνες που δούλεψα σ’ εκείνη την αποθήκη.
Δε γίνεται ν’ αγνοούμε ιστορίες σαν αυτή, όταν μιλάμε για ισότητα στις ευκαιρίες. Νομπελίστες οικονομολόγοι ανησυχούν για την παρακμή της βιομηχανίας στις Μεσοδυτικές Πολιτείες και για την αποσάθρωση της οικονομικής βάσης των λευκών της εργατικής τάξης. Αυτό που εννοούν είναι ότι οι δουλειές στα εργοστάσια έχουν μεταφερθεί στο εξωτερικό και ότι είναι δύσκολο για τους ανθρώπους που δεν έχουν πανεπιστημιακή μόρφωση να βρουν δουλειές της μεσαίας τάξης. Πολύ ωραία, συμφωνώ, πρόκειται για πολύ σημαντικό πρόβλημα. Το βιβλίο όμως αυτό μιλάει για κάτι άλλο: για το τι συμβαίνει στη ζωή των πραγματικών ανθρώπων όταν η βιομηχανία παρακμάζει· για το τι συμβαίνει όταν αντιδράς σε μια κακή κατάσταση με το χειρότερο δυνατό τρόπο· για το τι συμβαίνει όταν οι κυρίαρχες νοοτροπίες ενισχύουν την κοινωνική φθορά αντί να την αποτρέπουν.
Τα προβλήματα που είδα στην αποθήκη με τα πλακάκια κινούνται σ’ ένα βαθύτερο επίπεδο απ’ αυτό που περιγράφουν οι μακροοικονομικοί δείκτες και οι οικονομικές πολιτικές. Έχουν να κάνουν με πάμπολλους νεαρούς άνδρες που δυσφορούν στην ιδέα της σκληρής δουλειάς. Έχουν να κάνουν με καλές δουλειές που κανένας δεν προτίθεται να τις κάνει. Έχουν να κάνουν μ’ ένα νεαρό άνδρα που έχει κάθε λόγο να εργαστεί ―έχοντας μια μέλλουσα σύζυγο να στηρίξει κι ένα μωρό να έρχεται― αλλά ο οποίος προτιμά να περιφρονεί αμέριμνος μια καλή δουλειά με άριστη ασφάλιση υγείας. Το πιο ανησυχητικό απ’ όλα είναι ότι, στο τέλος, ο νεαρός αυτός πίστευε ότι οι άλλοι είχαν φερθεί άσχημα σ’εκείνον. Έχουμε να κάνουμε εδώ μ’ ένα μειωμένο αίσθημα προσωπικής ευθύνης: μια αίσθηση ότι έχεις ελάχιστο έλεγχο πάνω στη ζωή σου και μια ευκολία να κατηγορείς όλους τους άλλους εκτός απ’ τον εαυτό σου. Το στοιχείο αυτό θα πρέπει να διαφοροποιηθεί από την ευρύτερη οικονομική κατάσταση της σύγχρονης Αμερικής.
Θα πρέπει να τονιστεί πως, μολονότι επικεντρώνομαι στην ομάδα που γνωρίζω προσωπικά ―τους λευκούς της εργατικής τάξης που έχουν δεσμούς με τα Απαλάχια―, δεν υποστηρίζω ότι δικαιούμαστε περισσότερη συμπάθεια από άλλες ομάδες. Σε τούτο το βιβλίο ο αναγνώστης δε θα βρει μια ιστορία που να υποστηρίζει ότι οι λευκοί έχουν περισσότερους λόγους να διαμαρτύρονται από τους μαύρους ή κάποια άλλη εθνοφυλετική ομάδα. Ελπίζω ότι οι αναγνώστες του βιβλίου θα μπορέσουν να σχηματίσουν μια πληρέστερη αντίληψη για το πώς η ταξική θέση και η οικογενειακή κατάσταση επηρεάζουν τη ζωή των φτωχών ανθρώπων, χωρίς να χρειαστεί να χρησιμοποιήσουν κάποιο φυλετικό πρίσμα. Πολλοί δημόσιοι σχολιαστές θεωρούν ότι όροι του τύπου «βασίλισσα των κονωνικών επιδομάτων» ενισχύουν άδικα στερεότυπα που αναφέρονται σε μια μαύρη μητέρα που ζει απ’ τα επιδόματα της κοινωνικής πρόνοιας. Οι αναγνώστες αυτού του βιβλίου θα συνειδητοποιήσουν γρήγορα ότι το επιχείρημα που αναπτύσσω εδώ δεν έχει καμία σχέση με τούτο το ζήτημα: έχω γνωρίσει πολλές βασίλισσες των κοινωνικών επιδομάτων· κάποιες ήταν γειτόνισσές μου, και ήταν όλες λευκές.
Το βιβλίο αυτό δεν είναι ακαδημαϊκή μελέτη. Τα τελευταία χρόνια, ο Γουίλιαμ Τζούλιους Γουίλσον, ο Τσαρλς Μάρεϊ, ο Ρόμπερτ Πάτναμ και ο Ρατζ Τσέτυ έχουν γράψει συναρπαστικές και άρτια τεκμηριωμένες μελέτες που καταδεικνύουν ότι η κοινωνική κινητικότητα μειώθηκε δραματικά τη δεκαετία του 1970 και δεν ανέκαμψε ποτέ πραγματικά, ότι ορισμένες περιοχές τα πάνε χειρότερα από άλλες (διόλου αναπάντεχα, τα Απαλάχια και η Ζώνη της Σκουριάς τα πάνε πολύ άσχημα) κι ότι πολλά απ’ τα φαινόμενα που παρατήρησα στη δική μου ζωή παρατηρούνται σ’ ολόκληρη την κοινωνία μας. Μπορεί να διαφωνώ με ορισμένα απ’ τα συμπεράσματά τους, αλλά οι ερευνητές αυτοί απέδειξαν πειστικά ότι η Αμερική έχει πρόβλημα. Μολονότι θα χρησιμοποιήσω κάποια ποσοτικά δεδομένα και μολονότι ενίοτε θα στηριχτώ σε ακαδημαϊκές μελέτες για να υποστηρίξω κάποια άποψη, ο βασικός μου στόχος δεν είναι να σας πείσω ότι το πρόβλημα υπάρχει. Αυτό έχει ήδη αποδειχθεί. Ο βασικός μου στόχος είναι ν’ αφηγηθώ μια αληθινή ιστορία που περιγράφει τι σημαίνει να έχεις γεννηθεί με το πρόβλημα περασμένο σα θηλιά γύρω απ’ το λαιμό σου.
Δε γίνεται ν’ αφηγηθώ αυτή την ιστορία χωρίς να μιλήσω για τους βασικούς ήρωες που καθόρισαν τη ζωή μου. Επομένως, το βιβλίο αυτό δεν είναι απλώς το χρονικό της δικής μου ζωής αλλά το χρονικό μιας οικογένειας ―μια ιστορία κοινωνικής ανέλιξης ιδωμένη με τα μάτια μιας οικογένειας χιλμπίληδων από τα Απαλάχια. Πριν από δύο γενιές, ο παππούς και η γιαγιά μου ήταν πάμφτωχοι και ερωτευμένοι. Παντρεύτηκαν και μετανάστευσαν προς βορρά θέλοντας να ξεφύγουν απ’ την καταραμένη φτώχεια που απλωνόταν παντού τριγύρω τους. Ο εγγονός τους (εγώ) αποφοίτησε από ένα απ’ τα λαμπρότερα εκπαιδευτικά ιδρύματα του κόσμου. Αυτή είναι η σύντομη βερζιόν. Η αναλυτική βερζιόν ξεδιπλώνεται στις σελίδες που ακολουθούν.
Παρόλο που μερικές φορές αλλάζω τα ονόματα των ανθρώπων για να προστατεύσω την ιδιωτικότητά τους, η παρακάτω αφήγηση είναι μια ακριβής απεικόνιση του κόσμου που έζησα και του οποίου υπήρξα μάρτυρας ―τουλάχιστον στο μέτρο που μπορώ να εμπιστευτώ τη μνήμη μου. Δεν υπάρχουν φανταστικοί χαρακτήρες ούτε και χρονολογικές αντιμεταθέσεις. Όπου μπόρεσα, προσπάθησα να βασιστώ σε γραπτά τεκμήρια ―δημόσια έγγραφα, χειρόγραφες επιστολές, σημειώσεις πάνω σε φωτογραφίες. Όμως είμαι βέβαιος ότι, όπως κάθε αφήγηση βασισμένη στη μνήμη, έτσι και αυτή η ιστορία θα έχει λάθη. Όταν ζήτησα απ’ την αδερφή μου να διαβάσει μια πρώτη εκδοχή αυτής της αφήγησης, ακολούθησε μια τριαντάλεπτη συζήτηση για το αν είχα μπερδέψει κάποιες ημερομηνίες. Επέμεινα στη δική μου εκδοχή, όχι γιατί πιστεύω ότι η μνήμη της αδερφής μου είναι χειρότερη απ’ τη δική μου (βασικά πιστεύω το αντίθετο), αλλά γιατί νομίζω ότι έχει σημασία το πώς οργάνωσα τα γεγονότα στο δικό μου μυαλό.
Δεν είμαι ουδέτερος παρατηρητής. Σχεδόν όλοι οι χαρακτήρες που παρουσιάζονται σ’ αυτή την ιστορία έχουν σοβαρά ψεγάδια. Μερικοί αποπειράθηκαν να δολοφονήσουν ανθρώπους, και μερικοί τα κατάφεραν. Κάποιοι κακοποίησαν τα παιδιά τους, σωματικά ή συναισθηματικά. Πολλοί έκαναν (και εξακολουθούν να κάνουν) χρήση ναρκωτικών. Αλλά τους ανθρώπους αυτούς τους αγαπώ, ακόμη κι εκείνους που, για να διατηρήσω την ψυχική μου γαλήνη, προτιμώ να τους αποφεύγω. Και αν σας δημιουργήσω την εντύπωση ότι στη ζωή μου υπήρξαν κακοί άνθρωποι, τότε οφείλω μια συγγνώμη, και σ’ εσάς και στους ανθρώπους της ιστορίας μου. Γιατί σ’ αυτή την ιστορία δεν υπάρχουν κακοί. Υπάρχει μονάχα μια άγρια, άναρχη και φασαριόζικη κομπανία από χιλμπίληδες που παλεύουν να βρουν το δρόμο τους ―για να σωθούνε οι ίδιοι και, με τη χάρη του Θεού, για να σώσουνε κι εμένα...

#1 NEW YORK TIMES BESTSELLER

«Δε θα διαβάσετε φέτος σημαντικότερο βιβλίο για την Αμερική».
-Economist

«Απαραίτητο ανάγνωσμα για την ιστορική στιγμή που ζούμε».
-New York Times

«Ένα βιβλίο που σε βυθίζει στο σύμπαν του».
-Wall Street Journal

«Αυτό που κάνει "Το τραγούδι του χιλμπίλη" τόσο δυνατό είναι ότι ο Βανς γράφει με τη θλιμμένη πίκρα ενός προδομένου γιου που συνεχίζει να πιστεύει στο γονιό του».
-The New Yorker

Ο J. D. Vance (1984) μεγάλωσε στο Μίντλταουν του Οχάιο και στο Τζάκσον του Κεντάκι. Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο Οχάιο Στέιτ και τη νομική σχολή του Γέιλ.
Το "Τραγούδι του χιλμπίλη" είναι το πρώτο του βιβλίο.

Τίτλος πρωτοτύπου: Hillbilly Elegy - A Memoir of a Family and Culture in Crisis
Συγγραφέας: J. D. Vance
Μετάφραση: Αριστείδης Μαλλιαρός
Επιμέλεια: Θάνος Σαμαρτζής
ISBN: 978-618-83224-3-1
Σελίδες: 360
Ημερομηνία έκδοσης: 31/05/2018
Εκδότης: Δώμα
Αρχική τιμή: 16,00€

🔎2998

Τετάρτη, 4 Ιουλίου 2018

O John Connolly και ο ήρωάς του, Τσάρλι Πάρκερ, σήμερα στη Στέγη


Μία βραδιά αφιερωμένη στον συγγραφέα John Connolly ο οποίος είναι δημιουργός της σειράς μυθιστορημάτων με ήρωα τον Τσάρλι Πάρκερ. Εδώ ο Δουβλινέζος συγγραφέας θα συνομιλήσει με τον Ηλία Μαγκλίνη, συγγραφέα και αρχισυντάκτη της εφημερίδας «Η Καθημερινή», στην εκδήλωση με τίτλο: «Πώς γεννήθηκε η σειρά του Τσάρλι Πάρκερ: Το υπερφυσικό, το έγκλημα, οι πολιτικές προεκτάσεις».

Χρήσιμες πληροφορίες για την εκδήλωση
-Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, Λεωφόρος Συγγρού 107, Αθήνα
-Ώρα έναρξης εκδήλωσης, 19:00
-Τα βιβλία του συγγραφέα θα διατίθενται προς πώληση στο φουαγιέ ισογείου της Στέγης.
-Στο τέλος της εκδήλωσης, ο John Connolly θα υπογράψει βιβλία.
-Η είσοδος θα είναι δωρεάν και θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.
-Η διανομή των δελτίων εισόδου θα ξεκινήσει 1 ώρα πριν από την εκδήλωση (δηλαδή στις 18:00).
-Θα υπάρχει ταυτόχρονη διερμηνεία.
-Η εκδήλωση τελεί υπό την αιγίδα της Πρεσβείας της Ιρλανδίας στην Ελλάδα και πραγματοποιείται με την υποστήριξη της "Στέγης Ιδρύματος Ωνάση", στο πλαίσιο του προγράμματός της με γενικό τίτλο «Λέξεις & Σκέψεις».

🔎2997

Τρίτη, 3 Ιουλίου 2018

Λογοτεχνικές Προτάσεις 486: Η σύζυγος ανάμεσά μας (Μυθιστόρημα)


Best seller των New York Times

Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο, θα κάνετε πολλές υποθέσεις.
Θα πιστέψετε ότι διαβάζετε για μια ζηλιάρα πρώην σύζυγο, που έχει εμμονή με μια όμορφη, νεότερη γυναίκα, την οποία ετοιμάζεται να παντρευτεί ο άντρας που αγαπούν και οι δυο τους.
Θα πιστέψετε ότι κατανοείτε την ανατομία αυτού του μπερδεμένου ερωτικού τριγώνου.
Ε, λοιπόν, ξεχάστε ό,τι πιστεύετε!
Αυτό το απολαυστικά ανατριχιαστικό μυθιστόρημα θα σας βυθίσει στις πιο σκοτεινές πτυχές του ανθρώπινου ψυχισμού –σε όλα εκείνα που αρνούμαστε να δούμε στο όνομα του έρωτα.
Τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται…

«Το ψυχολογικό θρίλερ στα καλύτερά του… Τρομακτικό, αινιγματικό, συνταρακτικό, καταπληκτικό –όλα αυτά μαζί, σε ένα από τα καλύτερα θρίλερ της χρονιάς!»
–Nancy McFarlane, Fiction Addiction

«Ένα καταπληκτικό μυθιστόρημα για τον γάμο και την προδοσία… Διαβάστε το οπωσδήποτε!»
–Lauren Weisberger, συγγραφέας του best seller "Ο διάβολος φοράει Prada"

Η Σάρα Πεκάνεν είναι διεθνώς αναγνωρισμένη συγγραφέας. Έχει γράψει άλλα επτά μυθιστορήματα, έχει εργαστεί ως δημοσιογράφος και έχει συνεργαστεί με κορυφαίες εφημερίδες, όπως οι Washington Post και USA Today. Έχει τρεις γιους και ζει λίγο έξω από την Ουάσινγκτον.

Η Γκριρ Χέντρικς σπούδασε δημοσιογραφία στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια και εργάστηκε για περισσότερες από δύο δεκαετίες ως υπεύθυνη εκδόσεων στον εκδοτικό οίκο Simon & Schuster, ενώ πρωτύτερα εργάστηκε στο περιοδικό Allure. Άρθρα της έχουν δημοσιευτεί στους New York Times και στο περιοδικό Publishers Weekly. Ζει στο Μανχάταν με τον σύζυγό της και τα δύο παιδιά τους. Αυτό είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.

Συγγραφείς: Greer Hendricks - Sarah Pekkanen
Μετάφραση: Σοφία Τάπα
Σελίδες: 496
ISBN: 978-960-461-845-3
Διαστάσεις: 14 x 20,5 εκ.
Χρώμα: Μονόχρωμο
Εξώφυλλο: Μαλακό
Ημερομηνία κυκλοφορίας: Παρασκευή 22 Ιουνίου 2018
Αρχική τιμή: 16,60€
Εκδότης: Κλειδάριθμος

🔎2996

Ελληνικά Comic Books 377: Υπομονή (2018)


ΕΝΑ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟ ΧΩΡΟΧΡΟΝΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΘΑΝΑΤΟΥ
ΣΤΟ ΑΡΧΕΓΟΝΟ ΑΠΕΙΡΟ ΤΗΣ ΠΑΝΤΟΤΙΝΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Η "Υπομονή" είναι το καινούριο εικονογραφημένο βιβλίο του Daniel Clowes (Ghost World) μετά από δέκα χρόνια, καθώς και το μεγαλύτερο και πιο υποσχόμενο βιβλίο στην καριέρα του που σηματοδοτείται με πολλαπλά βραβεία (Eisner & Harvey awards, PEN awards, Academy Award nomination).
Πρόκειται για μια απερίγραπτη ψυχεδελική ερωτική ιστορία επιστημονικής φαντασίας, που στρέφεται με απόλυτη ακρίβεια από τη βίαιη καταστροφή στη βαθιά τρυφερότητα, με τον εντελώς μοναδικό τρόπο του Clowes.
Μια ιστορία γεμάτη χρώματα, που δίνει στον Clowes την ευκαιρία να σχεδιάσει τις πιο ζωντανές σελίδες της ζωής του και να πει την πιο αγωνιώδη και εκπληκτική ιστορία του.
-Καλύτερο Εικονογραφημένο βιβλίο 2016 – Vulture
-Καλύτερο Εικονογραφημένο βιβλίο 2016 – Under the Radar Magazine

Τίτλος πρωτοτύπου: Patience
Δημιουργός: Clowes Daniel
Μετάφραση: Δημήτρης Πολιτάκης
ISBN: 9789604365548
Εξώφυλλο: Μαλακό
Διαστάσεις: 17x24 cm
Σελίδες: 184
Ημερομηνία έκδοσης: 2018
Εκδότης: Οξύ
Αρχική τιμή: 17,90€

🔎2995

Δευτέρα, 2 Ιουλίου 2018

Λογοτεχνικές Προτάσεις 485: Το κορίτσι που αγαπούσε τα βιβλία (Μυθιστόρημα)


Η Δήμητρα Κορίνη -στα τριάντα πέντε, μόνη, με έναν σκύλο και αρκούντως απελπισμένη- είναι στέλεχος εκδοτικού οίκου. Ενός μικρού εκδοτικού οίκου. Πολύ μικρού, για την ακρίβεια. Τόσο μικρού, που ασφυκτιά εκεί μέσα. Για να μην πούμε ότι ο τομέας των ενδιαφερόντων του εκδοτικού οίκου είναι τελείως άσχετος με τα δικά της εκδοτικά ενδιαφέροντα. Και για να μην πούμε, επίσης, πως η βασική της δουλειά ως στελέχους είναι να φτιάχνει καφέδες και να γράφει οδηγούς αυτοβοήθειας και αυτοβελτίωσης.
Το όνειρο της Δήμητρας είναι να κάνει μια σειρά λογοτεχνίας, μια σειρά στην οποία θα εκδίδει τα καλύτερα σύγχρονα ελληνικά μυθιστορήματα, ανακαλύπτοντας και βγάζοντας από την αφάνεια νέους συγγραφείς που ίσως δε θα είχαν διαφορετικά καμία τύχη στην καριέρα τους. Όταν όμως θα ξεκινήσει να το υλοποιεί, ούτε που φαντάζεται σε τι περιπέτεια πρόκειται να μπλέξει.
Και όταν μάλιστα κάνει την εμφάνισή του ο καλύτερος συγγραφέας της, ο Αύγουστος Γιανναράς, ένας νέος άντρας με εμφάνιση μοντέλου, η Δήμητρα θα τα χάσει τελείως -και δικαίως, θα αποδιοργανωθεί και θα αποφασίσει πως πρέπει επειγόντως να το σκάσει από έναν εξαεριστήρα στον τοίχο, πριν να είναι αργά. Αλλά βέβαια πάντα είναι αργά σ' αυτές τις περιπτώσεις. Ή όχι;
Ένα διασκεδαστικό ερωτικό μυθιστόρημα γύρω από τον χώρο των εκδόσεων, τους συγγραφείς, τα βιβλία και όσους τα αγαπάνε...

Συγγραφέας: Βίβιαν Μάρκου
Επιμέλεια: Ευδοξία Μπινοπούλου
Εξώφυλλο: Μαλακό
Σελίδες: 384
Διαστάσεις βιβλίου: 21x14 cm
ISBN 10: 6180120498
ISBN: 9786180120493
Ημερομηνία έκδοσης: 08/06/2017
Εκδότης: Ψυχογιός


🔎2994

Μικρές Αγγελίες (Ν160)


ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΟΥ-ΜΠΟΫ

Πωλούνται:
Περιοδικό "Μικρός Κάου-μπόυ"
Τεύχος #892, τιμή 4,00€
Τεύχος #909, τιμή 4,00€

Σχόλια: Πρόκειται για τεύχη του 1983, σε πολύ καλή κατάσταση. Πωλούνται πακέτο ή μεμονωμένα. Συνάντηση σε σταθμό μετρό. Για αποστολές στην επαρχία, τα έξοδα βαρύνουν τον αγοραστή. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Κράτηση λίγων ημερών, έπειτα από συνεννόηση.

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
➤ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ
ΚΑΛΗ
ΜΕΤΡΙΑ
ΚΑΚΗ
ΠΟΛΥ ΚΑΚΗ

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να στείλουν e-mail στο
selidesnostalgias@gmail.com
με τίτλο "Για την αγγελία Ν160"

🔎2993

Κυριακή, 1 Ιουλίου 2018

Νέες εκδόσεις 709: Νέος Μπλεκ - Τόμος #25


Κυκλοφόρησε ο εικοστός πέμπτος τόμος του Νέου Μπλεκ (τεύχη 49-50) με υπέροχο, ξεχωριστό εξώφυλλο. Οι συνολικά 264 σελίδες πωλούνται στην σούπερ τιμή των 4,50 ευρώ!
Διαβάστε τις περιπέτειες του ασυναγώνιστου Ξανθού Γίγα αλλά και άλλων δημοφιλών ηρώων (αναλόγως το τεύχος), όπως: Dampyr, Ταρζάν, Μάρτιν Μίστερι, Ντύλαν Ντογκ και Παιδί Πάνθηρας!
Μην το χάσετε!
Μια έκδοση της εκδοτικής Μικρός Ήρως Ε.Ε.
Μην ξεχνάτε ότι όλοι οι τόμοι κυκλοφορούν ελεύθερα και στο e-shop του www.mikrosiros.gr!

🔎2992

Λογοτεχνικές Προτάσεις 484: Η απελευθέρωση (Μυθιστόρημα)


Μια χώρα σε αναταραχή.
Μια γυναίκα που έχει μόνο μία ευκαιρία να σωθεί!

Ιταλία, 1945. Τα βρετανικά και αμερικανικά στρατεύματα προσπαθούν να βοηθήσουν την Ιταλία να ορθοποδήσει μετά τον πόλεμο, ενώ οι Ιταλοί αγωνίζονται να επιβιώσουν.
Η Κατερίνα Λομπάρντι βρίσκεται σε απόγνωση. Ο πατέρας της είναι νεκρός, η μητέρα της εξαφανισμένη, ο αδελφός της κινδυνεύει, η ίδια φτάνει στα άκρα για να προστατέψει τη ζωή της ανάμεσα στα ερείπια των βομβαρδισμένων δρόμων της Νάπολης… Οι αποφάσεις που καλείται να πάρει θα χαράξουν το μέλλον της.
Παλεύοντας να καθαρίσει το όνομα του πατέρα της που κατηγορείται για προδοσία, ανακαλύπτει μια πλεκτάνη εναντίον της οικογένειάς της.
Ποιον μπορεί να εμπιστευτεί σε αυτό το χάος και ποιος είναι ο πραγματικός εχθρός; Άραγε, τα μυστικά του παρελθόντος θα γίνουν η καταστροφή της;...

«Εξαιρετικό μυθιστόρημα, υπέροχο ανάγνωσμα.»
–Daily Telegraph

«Συναρπαστική πλοκή, γρήγορος ρυθμός, αιχμηρή ατμόσφαιρα απειλής.»
–The Times

«Ένα συναρπαστικό και αγωνιώδες ανάγνωσμα, ελκυστικό, αιχμηρό, γεμάτο μυστήριο. Το λάτρεψα!»
–Dinah Jefferies, συγγραφέας των best seller "Η Νύφη της Κεϋλάνης", "Γυναίκα από Μετάξι" και "Πριν τους μουσώνες"

Η Κέιτ Φέρνιβαλ γεννήθηκε στην Ουαλία, σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο London University και εργάστηκε στον χώρο των εκδόσεων και της τηλεοπτικής διαφήμισης. Το 2000 αποφάσισε να γράψει την εντυπωσιακή ιστορία της ζωής της μητέρας της, η οποία είχε μεγαλώσει στη Ρωσία, την Κίνα και την Ινδία, και έτσι προέκυψε το "Η Ρωσίδα παλλακίδα" που έγινε best seller των New York Times. Έχει γράψει δέκα ιστορικά μυθιστορήματα, δύο από τα οποία ήταν υποψήφια στη βραχεία λίστα για το RNA Historical Novel of the Year Award. Ζει με τους δύο γιους της και τον σύζυγό της δίπλα στη θάλασσα, στο Ντέβον. Μπορείτε να μάθετε περισσότερα γι’ αυτή στο www.katefurnivall.com

Συγγραφέας: Kate Furnivall
Μετάφραση: Γωγώ Αρβανίτη
Σελίδες: 576
ISBN: 978-960-461-844-6
Διαστάσεις: 14 x 20,5 εκ.
Χρώμα: Μονόχρωμο
Εξώφυλλο: Μαλακό
Ημερομηνία κυκλοφορίας: Παρασκευή 22 Ιουνίου 2018
Αρχική τιμή: 17,70€
Εκδότης: Κλειδάριθμος

🔎2991

Σάββατο, 30 Ιουνίου 2018

Νέες εκδόσεις 708: Κόρτο Μαλτέζε #10


Όνειρο χειμωνιάτικου πρωινού

Ο Κόρτο Μαλτέζε, ο πιο αγαπημένος ήρωας της 9ης Τέχνης, κυκλοφορεί τώρα κάθε εβδομάδα με το "Έθνος της Κυριακής"!
Ο αιώνιος ονειροπόλος, ο αθεράπευτα ρομαντικός ναύτης με το χρυσό σκουλαρίκι στο αριστερό αυτί, ο αναζητητής της περιπέτειας και της φυγής από την πραγματικότητα, παραμένει αναμφισβήτητα μία από τις κλασσικότερες φιγούρες των κόμικς. O σημαντικότερος και ποιοτικότερος ήρωας των κόμικς επιστρέφει στους αναγνώστες της Ελλάδας μέσα από το "Έθνος της Κυριακής", σε πολυτελή άλμπουμ που ακόμα και οι τίτλοι τους είναι γοητευτικοί…
Οι αριστουργηματικές ιστορίες του Hugo Pratt, για πρώτη φορά έγχρωμες στην Ελλάδα, με νέα, εντυπωσιακά εξώφυλλα.

Την Κυριακή 17 Ιουνίου κυκλοφόρησε το 10ο άλμπουμ με τίτλο "Όνειρο χειμωνιάτικου πρωινού", στο οποίο περιέχονται οι εξής δυο ιστορίες:

-Όνειρο χειμωνιάτικου πρωινού: Αγγλία. Κατά την διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Αγγλία αντιμετωπίζει για ακόμη μια φορά, έπειτα από πολλούς αιώνες, ακόμα μια σαξωνική εισβολή. Αυτή τη φορά ο κίνδυνος προέρχεται από ένα γερμανικό υποβρύχιο που καταφτάνει στο Τίνταγκελ. Στο Στόουνχεντζ, οι παλιές μυθικές μορφές των Όμπερον, Πακ, Μοργκάνα και Μέρλιν συσκέπτονται για να αντιμετωπίσουν τον κίνδυνο της εισβολής των Σαξώνων στην Αγγλία. Και επιλέγουν τον Κόρτο Μαλτέζε στην θέση του Αρθούρου... Όμως, όλα αυτά είναι πραγματικά ή απλά ένα ακόμη όνειρο;…

-Κοτ Ντε Νουί και Ρόδα της Πικαρδίας: Γαλλία, 1918. Ο Κόρτο έχει δυο μπουκάλια καλού κόκκινου κρασιού, τα οποία προσπαθεί να τα προφυλάξει από κάποιους διψασμένους για ποτό Αυστραλούς στρατιώτες στα χαρακώματα του Σομμ. Ο Γερμανός πιλότος Κόκκινος Βαρώνος, με το κόκκινο καταδιωκτικό μαχητικό του, καταρρίπτει συμμαχικά αεροπλάνα, καταθέτοντας ένα στεφάνι με κόκκινα τριαντάφυλλα πάνω στα πτώματα των πιλότων που σκοτώνει. Ο Κόκκινος Βαρώνος αυξάνει συνεχώς τον κατάλογο των θυμάτων του και φαίνεται ανίκητος… Εκτός κι αν τον πετύχει, με μια τουφεκιά, ένας νεαρός Αυστραλός στρατιώτης, που είναι ο καλύτερος σκοπευτής της Αυστραλίας… μα μόνο όταν είναι μεθυσμένος…

Η νέα έκδοση συνεχίζει με τις 20σέλιδες ιστορίες του Κόρτο, οι οποίες θα φιλοξενούνται ανά δυο σε κάθε άλμπουμ! Άλλη μια κορυφαία σειρά που δεν πρέπει να την χάσει κανείς!

Σενάριο/Σχέδιο: Hugo Pratt
Διαστάσεις: 21x28
Εκτύπωση: Έγχρωμο, πολυτελές χαρτί
Σελίδες: 44
Εκδότης: Εκδόσεις Μικρός Ήρως

🔎2990

Μικρές Αγγελίες (Ν159)


ΜΙΚΡΟΣ ΑΡΧΗΓΟΣ

Πωλούνται:
Περιοδικό "Μικρός Αρχηγός"
Τεύχος #537, τιμή 3,50€
Τεύχος #556, τιμή 3,50€
Τεύχος #560, τιμή 3,50€
Τεύχος #637, τιμή 3,00€

Σχόλια: Πρόκειται για τεύχη των ετών 1983 έως 1985, σε πολύ καλή κατάσταση. Πωλούνται πακέτο ή μεμονωμένα. Συνάντηση σε σταθμό μετρό. Για αποστολές στην επαρχία, τα έξοδα βαρύνουν τον αγοραστή. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Κράτηση λίγων ημερών, έπειτα από συνεννόηση.

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
➤ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ
ΚΑΛΗ
ΜΕΤΡΙΑ
ΚΑΚΗ
ΠΟΛΥ ΚΑΚΗ

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να στείλουν e-mail στο
selidesnostalgias@gmail.com
με τίτλο "Για την αγγελία Ν159"

🔎2989

Λογοτεχνικές Προτάσεις 483: Το κορίτσι της πτήσης 5403 (Μυθιστόρημα)


ΕΠΕΖΗΣΕ ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΚΟΡΙΤΣΙ… ΑΛΛΑ ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ;

22 Δεκεμβρίου 1980.
Το αεροπλάνο που εκτελεί την πτήση 5403 πέφτει στα γαλλοελβετικά σύνορα και τυλίγεται στις φλόγες. 168 από τους 169 επιβάτες σκοτώνονται ακαριαία. Σώζεται μόνο ένα κοριτσάκι τριών μηνών. Δύο οικογένειες το διεκδικούν, και δεν υπάρχει τρόπος να διαπιστωθεί η ταυτότητά του. Έτσι ξεκινάει μια διαμάχη που θα διαρκέσει σχεδόν δύο δεκαετίες.
Δεκαοχτώ χρόνια αργότερα, ο ιδιωτικός ντετέκτιβ που έχει αναλάβει την υπόθεση η οποία έχει κυριολεκτικά στοιχειώσει τη ζωή του αποφασίζει να αυτοκτονήσει. Πρώτα όμως καταγράφει όλη του την έρευνα, ώστε να την παραδώσει στην άμεσα ενδιαφερόμενη: τη Λιζ-Ροζ ή την Εμιλί, αυτή την κοπέλα που κανένας δεν γνωρίζει ποια είναι και που όλοι αποκαλούν Λιβελούλα.
Καθώς κάθεται στο γραφείο του και ετοιμάζεται να τραβήξει τη σκανδάλη, ανακαλύπτει ένα στοιχείο που ανατρέπει τα πάντα. Δολοφονείται όμως πριν προλάβει να αποκαλύψει την πολυπόθητη αλήθεια...

Ένα δισεπίλυτο μυστήριο που εκτυλίσσεται με καταιγιστικό ρυθμό. Ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα βιβλία της τελευταίας πενταετίας, που αγαπήθηκε από 700.000 αναγνώστες στη Γαλλία και πρόκειται να μεταφραστεί σε 24 γλώσσες.

Τίτλος πρωτοτύπου: Un avion sans elle
Συγγραφέας: Michel Bussi
Μετάφραση: Αριάδνη Μοσχονά
Ημερομηνία έκδοσης: 2015
ISBN: 978-960-04-4614-2
Σελίδες: 536
Σχήμα: 14x20,6
Γλώσσα πρωτοτύπου: Γαλλικά
Εξώφυλλο: Μαλακό
Εκδότης: Κέδρος
Αρχική τιμή: 17,42€

🔎2988
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...