Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2015

Οι ταινίες που αγαπήσαμε 21: Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Η Συντροφιά του Δαχτυλιδιού / The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring (2001)


Σκηνοθεσία: Peter Jackson
Ηθοποιοί: Elijah Wood, Ian McKellen, Sean Bean, Viggo Mortensen, Cate Blanchett, Liv Tayler, Orlando Bloom, Christopher Lee, Ian Holm, Billy Boyd, Dominic Monaghan, Harry Sinclair, Andy Serkis, Sean Astin, Marton Csokas, Sarah McLeod, John Rhys-Davies, Hugo Weaving
Μουσική: Howard Shore
Παραγωγή: 2001
Εταιρεία παραγωγής: New Line Cinema
Διάρκεια κινηματογραφικής έκδοσης: 178’
Διάρκεια Extended Edition: 208’

Περιπετειώδης ταινία φαντασίας, βασισμένη στο πρώτο βιβλίο της σειράς “Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών” (“The Lord of the Rings”) του J.R.R Tolkien. Η ταινία κυκλοφόρησε στις 19 Δεκεμβρίου 2001 και έτυχε θερμής υποδοχής από κριτικούς και θαυμαστές των βιβλίων, με τους περισσότερους να υποστηρίζουν ότι πρόκειται για την πιο πιστή μεταφορά βιβλίου στον κινηματογράφο. Σάρωσε τα ταμεία όπου και αν προβλήθηκε, αποφέροντας 871,5 εκατομμύρια δολάρια παγκοσμίως και έγινε η δεύτερη μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία για το 2001 τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και παγκοσμίως. Σήμερα καταλαμβάνει τη 32η θέση στη λίστα με τις μεγαλύτερες εισπρακτικές επιτυχίες όλων των εποχών. Έλαβε 13 υποψηφιότητες για Όσκαρ, μεταξύ των οποίων για Καλύτερη Ταινία, Σκηνοθεσία και Β' Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του Ίαν ΜακΚέλεν, κερδίζοντας 4 σε τεχνικές κατηγορίες. Το 2007 κατέλαβε την 50η θέση στη λίστα του Αμερικανικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου “AFI 100 Χρόνια... 100 Ταινίες” και τη 2η θέση στην κατηγορία “AFI 10 Top 10 Ταινίες Φαντασίας”.


Αυτό, το πρώτο μέρος της τριλογίας, αποτελεί ουσιαστικά μια εισαγωγή στον μαγικό κόσμο του Tolkien. Εδώ γίνεται η πρώτη γνωριμία με τους ήρωες, τουλάχιστον για όσους δεν είχαν διαβάσει τα βιβλία πριν δουν τις ταινίες. Κάποιοι θεωρούν ότι η “Συντροφιά του Δαχτυλιδιού” έχει την λιγότερη δράση σε σχέση με τις επόμενες δύο ταινίες, όμως εμείς δεν θα συμφωνήσουμε. Ο σκηνοθέτης εδώ εστιάζει περισσότερο στο να μας συστήσει τους ήρωες και να μας βοηθήσει να καταλάβουμε τους λόγους για τους οποίους ο καθένας χωριστά εμπλέκεται τελικά σ’ αυτή την ιστορία. Έτσι, θα μπορέσουμε στην πορεία να κατανοήσουμε καλύτερα κάποια πράγματα.
Η ταινία ακολουθεί το βασικό σενάριο του βιβλίου και παρά την υπερβολικά μεγάλη της διάρκεια δεν κουράζει τον θεατή αφού κυλάει γρήγορα και καταφέρνει να τον κρατάει σε συνεχή εγρήγορση. Για τα μηνύματα που περικλείονται αριστοτεχνικά μέσα σε αυτή την μυθοπλαστική ιστορία, δεν χρειάζεται να αναφέρουμε πολλά εδώ, καθώς έχουν γραφτεί κατά καιρούς χιλιάδες σελίδες γι’ αυτά. Μηνύματα που έχουν να κάνουν με την εξέλιξη της κοινωνίας, με τις ανθρώπινες σχέσεις, με το πόσο αυτοκαταστροφικοί έχουν γίνει οι άνθρωποι στην προσπάθειά τους ν’ αποκτήσουν όλο και περισσότερα. Στην προσπάθειά τους να μεγαλώσουν τη δύναμη και την επικυριαρχία τους χωρίς να υπολογίζουν το κακό που προξενούν σε άλλους ανθρώπους, στο περιβάλλον, στον κόσμο γενικότερα, πλάθοντας έτσι ένα μέλλον δυσοίωνο.


Ένα από τα μεγαλύτερα λογοτεχνικά έργα του 20ού αιώνα, που έχει εξάψει τη φαντασία εκατομμυρίων αναγνωστών από το 1954 που εκδόθηκε, θεωρούνταν απίθανο κάποτε να μπορέσει να μεταφερθεί με επιτυχία στον κινηματογράφο. Αιτία, τα πάμπολλα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ιστορίας, από τους χαρακτήρες, τις φυλές, τις μάχες και τα τρομερά πλάσματα, έως τα φανταστικά τοπία και τις πόλεις που περιέγραφε με τόσες λεπτομέρειες ο συγγραφέας του. Αυτά, πριν τον Peter Jackson! Τον σκηνοθέτη που ανέλαβε το μεγάλο βάρος να φέρει εις πέρας αυτό που πέτυχε ο J.R.R. Tolkien για τα βιβλία του, να κάνει δηλαδή όλους όσους δουν την ταινία να την αγαπήσουν.


Η αλήθεια είναι πως πρόκειται για μία ταινία που δύσκολα περιγράφεται με λέξεις. Αποτελεί μια πραγματική εμπειρία, με τον Peter Jackson να έχει κάνει εξαιρετική δουλειά, και από τα πρώτα λεπτά να δημιουργεί μία ατμόσφαιρα που συνεπαίρνει το θεατή και τον κάνει και αυτόν μέρος του φανταστικού -και όμως τόσο οικείου- κόσμου του Tolkien. Τα χόμπιτ, οι μάγοι, τα ξωτικά, οι άνθρωποι, οι νάνοι, τα ορκ και τα υπόλοιπα πλάσματα της Μέσης Γης, δένουν απόλυτα με τα εκπληκτικά σκηνικά που έχουν στηθεί για τα γυρίσματα (τα περισσότερα από τα οποία κινηματογραφήθηκαν από μακέτες και μικρογραφίες που… «μεγάλωσαν» μέσα από τους υπολογιστές). Εκτός από τα σκηνικά, εντυπωσιακές είναι και οι φυσικές τοποθεσίες στις οποίες έχουν γυριστεί τα εξωτερικά πλάνα, τα οποία είναι στην κυριολεξία εκθαμβωτικά.


Αναπόφευκτα τα ειδικά εφέ έχουν την τιμητική τους σε αυτήν την παραγωγή, όμως είναι τόσο τέλεια και συνδυάζονται τόσο αρμονικά με τα σκηνικά και τους ηθοποιούς που δεν αντιλαμβάνεσαι την… «απάτη». Πραγματικά, στην ταινία είναι δύσκολο να διακρίνει κανείς πού σταματάει η πραγματικότητα και πού ξεκινάει το «παραμύθι». Όσον αφορά τα τεχνικά χαρακτηριστικά, η παραγωγή είναι εξαιρετικά προσεγμένη από όλες τις απόψεις, ενώ ο ήχος είναι άκρως εντυπωσιακός, παίζοντας ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο και βοηθά στο να «τοποθετηθεί» ο θεατής μέσα στην ατμόσφαιρα της ταινίας. Για πρώτη φορά, άλλωστε, κινηματογραφήθηκε ένα έργο με εξακάναλο ήχο.
Η πολύ καλή και σκληρή δουλειά που κατέβαλαν για χρόνια ολόκληρα όλοι οι συντελεστές και το πολυπληθές τεχνικό επιτελείο είναι φανερή σε κάθε πλάνο. Η σκηνοθεσία είναι ευφυέστατη. Ο Peter Jackson δούλεψε σε παράλληλους χρόνους με τους βοηθούς του, γυρίζοντας ταυτόχρονα σκηνές σε διαφορετικές τοποθεσίες, για εξοικονόμηση χρόνου. Για το τελικό μοντάζ υπεύθυνος ήταν ο ίδιος, αποκλείοντας ολόκληρα χιλιόμετρα φιλμ, από την τελική μορφή της ταινίας. Ήταν ένα προσωπικό στοίχημα, ένα όραμα που δούλευε για χρόνια στο μυαλό του, όντας φανατικός θαυμαστής του έργου του Tolkien. Έτσι, δεν είναι να απορεί κανείς για την αρτιότητα του αποτελέσματος, μιας και όταν αγαπάς κάτι πολύ και πιστεύεις σ’ αυτό, καταφέρνεις και να το πετύχεις.


Ο Jackson πήρε ουσιαστικά ένα παραμύθι και δημιούργησε έναν πραγματικό κόσμο. Μας παρουσίασε έναν κόσμο στον οποίο όλα είναι δυνατά, έναν κόσμο που το κάθε τι είναι μαγικό και που τα πάντα μπορούν να συμβούν ανά πάσα στιγμή. Ο μαγικός κόσμος του Tolkien δεν είναι πλέον μόνο φαντασία, αλλά γίνεται πραγματικότητα. Τα χρώματα χορεύουν σ’ έναν ξέφρενο ρυθμό πανδαισίας, τα βουνά, τα ποτάμια, τα κάστρα, όλα μοιάζουν σα να είναι υπαρκτά, ικανοποιώντας τη φαντασία ακόμα και του πιο απαιτητικού αναγνώστη (δεν μπορούσα -για παράδειγμα- να φανταστώ ποτέ πώς ήταν δυνατόν να κατάφερνε κάποιος να «ζωντανέψει» τον Δεντρογένη και τους Εντ). Ακόμα και αν η ταινία προβαλλόταν ως ντοκυμανταίρ, δίχως υπόθεση, το υπέρλαμπρο εικαστικό θέαμα του οποίου γίνεσαι θεατής, θα αρκούσε από μόνο του να σε κρατήσει στη θέση σου και να σε συναρπάσει.


Τα ειδικά εφέ (δημιουργήθηκε η εταιρεία “Weta Workshop”, με αφορμή την συγκεκριμένη ταινία), σε συνδυασμό με την αριστοτεχνική φωτογραφία, δημιουργούν ένα αποτέλεσμα κάτι παραπάνω από εξαιρετικό. Το μακιγιάζ και τα κοστούμια είναι επίσης υπερβολικά προσεγμένα. Οι διαφορετικές κουλτούρες που συνυπάρχουν σ’ αυτό τον φανταστικό κόσμο, εύκολα αναγνωρίζονται, αφού η κάθε μία απ’ αυτές έχει τα δικά της χαρακτηριστικά. Όσο για τη μουσική του Howard Shore που συνοδεύει σχεδόν κάθε σκηνή του έργου, τα λόγια περιττεύουν. Είναι χωρίς υπερβολές αριστουργηματική, πομπώδης, μεγαλειώδης και κάθε μελωδία δένει άψογα με την εικόνα.
Τέλος, όσον αφορά στο καστ των ηθοποιών, μόνο καλά λόγια μπορούμε να πούμε, καθώς είναι ιδιαίτερα μεγάλο και ταυτόχρονα υπέρλαμπρο. Όλοι τους καλούνται να υποστηρίξουν δυνατούς χαρακτήρες και για τον λόγο αυτό, δυσκολεύεσαι να ξεχωρίσεις την ερμηνεία κάποιου. Ο καθένας φαντάζει η καλύτερη δυνατή επιλογή στον ρόλο που ερμηνεύει. Χωρίς καμιά αμφιβολία, είναι όλοι τους εξαιρετικοί!


ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ
Στην Δεύτερη Εποχή της Μέσης Γης, ο Σάουρον δημιουργεί δεκαεννιά μαγικά δαχτυλίδια, στα οποία δίνει μεγάλες δυνάμεις, με σκοπό να παραπλανήσει και να εκμεταλλευτεί τους κατόχους τους. Τα τρία από αυτά τα χαρίζει στους άρχοντες των ξωτικών, τα επτά στην φυλή των νάνων και τα εννιά στους μεγάλους βασιλιάδες των ανθρώπων, ως ένδειξη φιλίας. Χωρίς να το ξέρουν όλοι εκείνοι, όμως, κατασκευάζει ένα ακόμα, το Ένα Δαχτυλίδι (το Δαχτυλίδι της Δύναμης) μέσα στο οποίο βάζει όλη του τη μοχθηρία και ένα πολύ μεγάλο μέρος της δύναμης του. Το κατασκευάζει με σκοπό να κατακτήσει την Μέση Γη και να εξουσιάσει όλα τα υπόλοιπα.

“Ένα Δαχτυλίδι για να τα εξουσιάζει όλα.
Ένα Δαχτυλίδι για να τα βρίσκει,
ένα Δαχτυλίδι για να τα φέρει όλα και στο σκοτάδι να τα ενώσει”.



Η μία μετά την άλλη, οι χώρες της Μέσης Γης παραδίδονται στα σχέδια του Σάουρον. Τα ορκ και τα γκόμπλινς, που αποτελούν τον μοχθηρό στρατό του, καίνε ολόκληρες πόλεις και χωριά. Η Τελευταία Συμμαχία των Ξωτικών και Ανθρώπων σχηματίζεται για να αντιμετωπίσουν τον Σκοτεινό Άρχοντα και μια τεράστια μάχη λαμβάνει χώρα στους πρόποδες του Βουνού του Χαμού.
Κι ενώ οι δυνάμεις του κακού δείχνουν να κερδίζουν, ο πρίγκιπας Ισίλντουρ παίρνει το σπασμένο σπαθί του πατέρα του, βασιλιά Ελέντιλ και κόβει τα δάχτυλα από το χέρι του Σάουρον, χωρίζοντάς τον έτσι από το Δαχτυλίδι. Η αποτρόπαια μορφή του Σκοτεινού Άρχοντα συρρικνώνεται και στο τέλος χάνεται. Όλοι πιστεύουν πως τον κέρδισαν μια για πάντα, όμως κανείς δεν ξέρει πως η ζωτική δύναμη του Σάουρον συνδέεται με το Ένα Δαχτυλίδι και πως όσο εκείνο παραμένει ζωντανό ο Σκοτεινός Άρχοντας δεν καταστρέφεται εντελώς.


Ο πρίγκιπας Ισίλντουρ, διεφθαρμένος από την δύναμη του Δαχτυλιδιού, αρνείται να το καταστρέψει στις φωτιές του Βουνού του Χαμού και το παίρνει μαζί του, πιστεύοντας πως αυτό θα τον βοηθήσει να κυβερνήσει για πάρα πολλά χρόνια. Όμως, το Δαχτυλίδι έχει τη δική του θέληση. Θα οδηγήσει σε ενέδρα των ορκ τον Ισίλντουρ, ο οποίος θα σκοτωθεί στην προσπάθειά του να κρυφτεί σε ένα ποτάμι για να γλιτώσει από τους διώκτες του. Το Ένα Δαχτυλίδι θα γλιστρήσει από το χέρι του μέσα στο νερό και θα «κρυφτεί» στον πυθμένα του ποταμού.


Περίπου δύο χιλιάδες χρόνια αργότερα, κι ενώ οι δυνάμεις του κακού αρχίζουν και πάλι να συγκεντρώνονται, το Δαχτυλίδι θα βρεθεί από το χόμπιτ Σμίγκολ. Κυριευμένος από την δύναμη του Δαχτυλιδιού, ο Σμίγκολ θα χωθεί στα έγκατα ενός βουνού και θα ζήσει για πάρα πολλά χρόνια μέσα σε σκοτεινές σπηλιές. Το Δαχτυλίδι θα του χαρίσει απίστευτη μακροζωία και αυτός θα το προστατέψει για περίπου πεντακόσια χρόνια. Κάτω από την επιρροή του Δαχτυλιδιού, όμως, δεν συνειδητοποιεί πως έχει «μεταμορφωθεί» αργά-αργά σε ένα άλλο πλάσμα, ξεχνώντας ακόμα και το όνομά του.
Το «Γκόλουμ» είναι η αγαπημένη του λέξη και παράλληλα το καινούριο του όνομα. Τελικά, το Δαχτυλίδι εγκαταλείπει τον Γκόλουμ, θέλοντας να επιστρέψει έξω στον κόσμο και στον κύριό του. Όμως συμβαίνει κάτι που το Δαχτυλίδι δεν μπορούσε να το υπολογίσει. Ανακαλύπτεται από τον Μπίλμπο Μπάγκινς, ένα χόμπιτ από το Σάιρ, ο οποίος το παίρνει στην κατοχή του και το χρησιμοποιεί για πρώτη φορά για καλό σκοπό…


ΤΟ ΕΝΑ ΔΑΧΤΥΛΙΔΙ
Η ταινία, βασιζόμενη στο βιβλίο, δεν μας εξιστορεί εδώ τις περιπέτειες του Μπίλμπο και δεν γνωρίζουμε τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποίησε ο ίδιος το Δαχτυλίδι. Τον ξανασυναντάμε, όμως, εξήντα χρόνια μετά, στην επέτειο των 111ων γενεθλίων του, όπου σε μια μεγάλη γιορτή στην οποία συγκεντρώνονται όλοι του οι συγγενείς, έρχεται να τον επισκεφθεί και ένας παλιός φίλος, ο μάγος Γκάνταλφ ο Γκρίζος.



Ο Μπίλμπο αφήνει το Δαχτυλίδι στον ανιψιό του, τον Φρόντο Μπάγκινς και φεύγει από το Σάιρ με προορισμό το Σχιστό Λαγκάδι. Ο Γκάνταλφ ζητάει από τον Φρόντο να κρατήσει μυστική την ύπαρξη του δαχτυλιδιού και, υποψιαζόμενος ότι πρόκειται για το Ένα Δαχτυλίδι, πηγαίνει μέχρι την Μίνας Τίριθ για να βρει απαντήσεις. Εκεί ανακαλύπτει ότι πρόκειται πραγματικά για το Δαχτυλίδι του Σάουρον.




Ο Γκάνταλφ επιστρέφει στο Μπαγκ Εντ και λέει στον Φρόντο να φύγει από το Σάιρ άμεσα μαζί με το Δαχτυλίδι και να πάει στο Μπρι, όπου θα τον συναντήσει στο πανδοχείο “Παιχνιδιάρικο Πόνι”. Ο Φρόντο θα πάρει μαζί του τον Σαμγουάιζ Γκάμτζι, ένα έξυπνο και καλοκάγαθο χόμπιτ, το οποίο είχε στη δούλεψή του για να του φροντίζει τον κήπο. Ο Γκάνταλφ πηγαίνει στο Άιζενγκαρντ, για να μιλήσει με τον Σάρουμαν τον Λευκό, τον αρχηγό του τάγματος των μάγων.



Εκείνος του αποκαλύπτει ότι οι Νάζγκουλ, οι εννιά βασιλιάδες των ανθρώπων που είχαν πάρει τα μαγικά δαχτυλίδια αλλά τους διέφθειραν και έγιναν υπηρέτες του Σάουρον, έφυγαν από την Μόρντορ αναζητώντας το Δαχτυλίδι. Ο Σάρουμαν επιχειρεί να πείσει τον Γκάνταλφ ότι όλα έχουν ήδη κριθεί καθώς ο Σάουρον έχει ανακτήσει πάλι τις δυνάμεις του και ότι πρέπει να πάνε κι αυτοί με το μέρος του! Ο Γκάνταλφ αρνείται και ο διεφθαρμένος Σάρουμαν τον αιχμαλωτίζει.


Ο Γκάνταλφ γίνεται μάρτυρας του ξεπεσμού του Σάρουμαν, ο οποίος δέχεται να εκτελεί τις διαταγές του Σάουρον και να διατάζει τα ορκ στο Άιζενγκαρντ να φτιάξουν όπλα. Για τον λόγο αυτό, καταστρέφεται ένα μεγάλο μέρος του δάσους της περιοχής. Παράλληλα, με τα μάγια του ο Σάρουμαν, βοηθά στην δημιουργία ενός νέου, εξελιγμένου είδους πλασμάτων, μια διασταύρωση ορκ και τελωνίων. Το νέο αυτό είδος το ονομάζει ούρουκ-χάι.




Στο μεταξύ, ενώ οι Φρόντο και Σαμ ταξιδεύουν προς το Μπρι, θα προστεθούν στην παρέα τους τα χόμπιτ Μέρι και Πίπιν. Οι τέσσερις φίλοι δεν αργούν να αντιληφθούν πως τα ίχνη τους ακολουθούν κάτι μυστηριώδεις μαύροι καβαλάρηδες, οι οποίοι δεν είναι άλλοι από τους Νάζγκουλ! Μετά από ένα φοβερό κυνηγητό μέσα στη νύχτα, τα χόμπιτ καταφέρνουν να φτάσουν στο Μπρι και πηγαίνουν στο πανδοχείο που τους είχε υποδείξει ο Γκάνταλφ.


Εκεί, περιμένουν μάταια τον ερχομό του μάγου, ο οποίος βρίσκεται αιχμάλωτος στα χέρια του Σάρουμαν. Γνωρίζουν, όμως, έναν άντρα που φέρει τον τίτλο "Γοργοπόδαρος", έναν φίλο του Γκάνταλφ που δέχεται να τους οδηγήσει ως το Σχιστό Λαγκάδι, την περιοχή των ξωτικών στην οποία θα είναι ασφαλείς. Κι ενώ έχουν τους ενδοιασμούς τους για το αν θα πρέπει να ακολουθήσουν αυτόν τον άνθρωπο, όλα ξεκαθαρίζουν το βράδυ, όταν οι Νάζγκουλ επιτίθενται στο πανδοχείο για να τους σκοτώσουν!


ΣΤΟ ΣΧΙΣΤΟ ΛΑΓΚΑΔΙ
Αφού καταφέρνουν να γλιτώσουν, ταξιδεύουν για μέρες, καταλαβαίνοντας ότι κατάσκοποι του κακού βρίσκονται παντού. Όταν αποφασίζουν ένα βράδυ να διανυκτερεύσουν στην κορυφή του Γουέδερτοπ, δέχονται νέα, συντονισμένη επίθεση από τους Νάζγκουλ. Ο Γοργοπόδαρος μάχεται μαζί τους και τελικά καταφέρνει να τους σώσει, όμως ο Φρόντο τραυματίζεται σοβαρά από το σπαθί ενός Νάζγκουλ.



Ένας αγώνας δρόμου με τον χρόνο ακολουθεί, καθώς η κατάσταση του νεαρού χόμπιτ χειροτερεύει συνεχώς και αν δεν φτάσει γρήγορα στο Σχιστό Λαγκάδι, θα πεθάνει. Ευτυχώς, εμφανίζεται η Άργουεν, το ξωτικό, η αγαπημένη του Γοργοπόδαρου, η οποία παίρνει τον Φρόντο με το άλογό της και αρχίζει να καλπάζει για να προφτάσει να τον σώσει. Γρήγορα οι Νάζγκουλ βρίσκονται στο κατόπι τους και ένα άγριο κυνηγητό αρχίζει.




Η Άργουεν, κόρη του ξωτικού βασιλιά Έλροντ που βασιλεύει στο Σχιστό Λαγκάδι, έχοντας την ευλογία του να μπορεί να δαμάζει τα στοιχεία της φύσης, καταφέρνει τελικά να εξουδετερώσει τους Μαύρους Καβαλάρηδες και να οδηγήσει τον Φρόντο στην ασφάλεια της πόλης των ξωτικών. Εκεί, θεραπεύεται από τον Έλροντ και όταν ανακτά τις αισθήσεις του, συναντά τους τρεις φίλους του αλλά και τον Γκάνταλφ που του εξηγεί τι συνέβη και πώς ξέφυγε από τον Σάρουμαν.



Αργότερα, ο Έλροντ συγκαλεί ένα συμβούλιο για να αποφασίσουν τι θα κάνουν με το Δαχτυλίδι. Καλεσμένοι εκεί είναι εκπρόσωποι από τις φυλές των ανθρώπων, των νάνων και των ξωτικών. Είναι γνωστό πως το Δαχτυλίδι μπορεί να καταστραφεί μόνο στις φωτιές του Βουνού του Χαμού, εκεί όπου και σφυρηλατήθηκε από τον Σάουρον.


Στην μεγάλη συζήτηση που ακολουθεί, γίνεται φανερό πως δεν πρόκειται να υπάρξει καμία συνεννόηση, για το ποιος θα αναλάβει να οδηγήσει το Δαχτυλίδι ως εκεί. Καμία φυλή δεν εμπιστεύεται την άλλη και όλοι φοβούνται πως ο καθένας τους θα μπορούσε να το χρησιμοποιήσει για δικό του όφελος. Όταν είναι έτοιμος να ξεσπάσει ένας μεγάλος καυγάς, ο Φρόντο προθυμοποιείται να πάει εκείνος το Δαχτυλίδι στο Βουνό του Χαμού, «αν και δεν γνωρίζει το πώς» θα φτάσει ως εκεί.


Τον Φρόντο θα προστρέξουν να υποστηρίξουν οι τρεις φίλοι του αλλά και ο Γκάνταλφ με τον Γοργοπόδαρο, που αποκαλύπτεται ότι είναι ο Άραγκορν, ο νόμιμος διάδοχος του θρόνου της Γκόντορ. Στην αποστολή θα προστεθούν το ξωτικό Λέγκολας, ο νάνος Γκίμλι και ο Μπόρομιρ, γιος του Κυβερνήτη της Γκόντορ. Όλοι μαζί σχηματίζουν την “Συντροφιά του Δαχτυλιδιού”, η οποία θα ξεκινήσει την επόμενη μέρα για το μεγάλο ταξίδι.



Η ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΔΙΑΛΥΕΤΑΙ
Τα εννέα μέλη της Συντροφιάς διανύουν τεράστιες αποστάσεις, χωρίς να χρησιμοποιούν άλογα, ξέροντας ότι θα πρέπει ανά πάσα στιγμή να μπορούν να κρυφτούν και να εξαφανίσουν τα ίχνη τους. Προσπαθούν να διασχίσουν το όρος Καράντρας, όμως τους εμποδίζει η μαγεία του Σάρουμαν που προκαλεί χιονοθύελλες και συνεχείς κατολισθήσεις. Χωρίς να έχουν πολλές εναλλακτικές, μετά από επιμονή του Γκίμλι, αποφασίζουν να ταξιδέψουν κάτω από τα βουνά, μέσω των ορυχείων της Μόρια.




Αντιμετωπίζουν πολλούς κινδύνους και όταν τελικά μπαίνουν στα ορυχεία, αντιλαμβάνονται ότι εκεί δεν υπάρχει κανένας νάνος ζωντανός! Τους έχουν, εδώ και πολύ καιρό, εξολοθρεύσει όλους και τα πάντα είναι κατεστραμμένα. Ο Γκάνταλφ προτείνει να κάνουν ησυχία έτσι ώστε να περάσουν απαρατήρητοι, όμως από ένα λάθος του Πίπιν, η παρουσία τους στα ορυχεία γίνεται αντιληπτή και δέχονται την επίθεση χιλιάδων γκόμπλινς, καθώς κι ενός μεγάλου τρολ.





Αν και καταφέρνουν να αποκρούσουν την πρώτη επίθεση, καταδιώκονται και τελικά περικυκλώνονται από τους εχθρούς τους, οι οποίοι, όμως, τρομοκρατούνται από την παρουσία ενός δαίμονα και σκορπίζουν! Τα μέλη της Συντροφιάς έρχονται αντιμέτωποι με τον Μπάλρογκ, έναν αρχαίο δαίμονα της φωτιάς και της σκιάς, στην Γέφυρα του Κάζα Ντουμ. Ο Γκάνταλφ μάχεται με τον Μπάλρογκ, δίνοντας στους υπόλοιπους την ευκαιρία να δραπετεύσουν. Η μάχη είναι άνιση και το τέρας παρασύρει τελικά τον Γκάνταλφ στην άβυσσο.





Συντετριμμένη η υπόλοιπη Συντροφιά ταξιδεύει μέχρι το δάσος του Λοθλόριεν και βρίσκει καταφύγιο στους άρχοντες των ξωτικών, Γκαλάντριελ και Κέλεμπορν. Τη νύχτα, ο Φρόντο γνωρίζει την Γκαλάντριελ και αυτή του λέει ότι είναι το πεπρωμένο του να κουβαλήσει το Δαχτυλίδι και να το καταστρέψει. Πριν αναχωρήσουν, η αρχόντισσα των ξωτικών τους προμηθεύει με ένα ιδιαίτερο δώρο για τον καθένα.





Ταξιδεύουν μέσω του ποταμού, διασχίζοντας ανυπέρβλητης ομορφιάς τοπία. Αυτό που δεν γνωρίζουν, όμως, είναι ότι από τις όχθες τους ακολουθούν οι ούρουκ χάι, που έχει στείλει ο Σάρουμαν στο κατόπι τους. Όταν φτάνουν στο Παρθ Γκάλεν, ο Μπόρομιρ προσπαθεί να πάρει το Δαχτυλίδι από τον Φρόντο, υποκύπτοντας στην δύναμη της μαγείας που εκπέμπει εκείνο. Ο Φρόντο καταφέρνει να τον αποφύγει, φορώντας το Δαχτυλίδι! Διαπιστώνοντας στην πράξη αυτό που υποψιαζότανε (ότι δηλαδή, το Δαχτυλίδι επηρεάζει την συμπεριφορά των ανθρώπων γύρω του), ο Φρόντο παίρνει μια πολύ μεγάλη απόφαση. Να πάει στη Μόρντορ μόνος του!




Στο μεταξύ, η υπόλοιπη Συντροφιά δέχεται την επίθεση των ούρουκ χάι. Ο Μέρι και ο Πίπιν αποσπούν την προσοχή των εχθρών τους για να μπορέσει ο Φρόντο να δραπετεύσει. Ο Μπόρομιρ, καταλαβαίνοντας το λάθος που έχει κάνει, τρέχει να βοηθήσει τα δύο χόμπιτ και τραυματίζεται θανάσιμα. Λίγο πριν ξεψυχήσει, αποδέχεται σαν βασιλιά του τον Άραγκορν.




Τελικά ο Φρόντο καταφέρνει να φτάσει στην όχθη του ποταμού και να μπει στην βάρκα για να περάσει απέναντι. Ο Σαμ τρέχει να τον προλάβει και μπαίνει στο νερό, ενώ δεν ξέρει να κολυμπάει. Ο Φρόντο του φωνάζει να γυρίσει πίσω, όμως εκείνος επιμένει και τελικά ο Φρόντο τον σώζει από βέβαιο πνιγμό. Το περιστατικό αυτό θα γίνει αφορμή για να συνειδητοποιήσουν και οι δύο πως πλέον, στο μακρύ ταξίδι που τους περιμένει, θα πρέπει να στηρίζονται ο ένας στον άλλο.
Την ίδια ώρα, ο Μέρι και ο Πίπιν πιάνονται αιχμάλωτοι από τους ούρουκ χάι. Ο Άραγκορν, μαζί με τον Γκίμλι και τον Λέγκολας, αποφασίζουν να ακολουθήσουν τα ίχνη των απαγωγέων, σεβόμενοι την επιλογή του Φρόντο να ταξιδέψει μόνος του μαζί με τον Σαμ. Όλοι εύχονται, τα δύο χόμπιτ να κατορθώσουν να φέρουν εις πέρας την αποστολή τους…




Το 2002 βγήκε στις αίθουσες το δεύτερο μέρος “Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Οι Δύο Πύργοι” (“The Lord of the Rings: The Two Towers”) και το 2003 το τρίτο και τελευταίο μέρος “Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Η Επιστροφή του Βασιλιά” (“The Lord of the Rings: The Return of the King”). Ουσιαστικά δεν πρόκειται για τρεις ξεχωριστές ταινίες, αλλά για ένα ενιαίο έργο κομμένο σε τρία κομμάτια.


Την ταινία την βλέπεις και την ξαναβλέπεις και κάθε φορά σε εντυπωσιάζει το ίδιο. Προσωπικά, έχω δει την τριλογία αμέτρητες φορές (ναι, θεωρώ τον εαυτό μου φαν του είδους) και είχα στεναχωρηθεί πολύ όταν είχε βγει στις αίθουσες και το τρίτο μέρος της, καθώς σκεφτόμουν τότε ότι δεν θα είχα να περιμένω κάτι εξίσου εντυπωσιακό για την επόμενη χρονιά. Η αλήθεια είναι ότι ο «Άρχοντας των Δαχτυλιδιών» εκτόξευσε στα ουράνια τις απαιτήσεις του φιλοθεάμονος κοινού. Ο κινηματογράφος δεν θα ήταν ποτέ ξανά ο ίδιος, μετά από αυτή την τριλογία…
Σ’ εμάς τους ρομαντικούς απέμειναν οι extendend editions των DVD, μέσω των οποίων έχουμε την ευκαιρία -όποτε νιώσουμε την ανάγκη- να κάνουμε ένα μικρό ταξίδι στη Μέση Γη…

Επιμέλεια κειμένου/παρουσίασης: Πλαφουτζής Παναγιώτης, για το blog "ΣΕΛΙΔΕΣ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑΣ", 2015


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...